16/04/2026
Sürekli yetersiz hissettirilen bir çocuk, büyüdüğünde en büyük mücadelesini dış dünyayla değil, kendi iç sesiyle verir. Çünkü zamanla başkalarının eleştirileri onun iç konuşmasına dönüşür. Başaramadığında değil, denemeye kalktığında bile kendini sorgular; çünkü değerinin koşullara bağlı olduğuna inandırılmıştır.
Bu çocuk, yetişkin olduğunda çoğu zaman “yeterince iyi değilim” duygusunu taşır. Başarılarını küçümser, hatalarını büyütür. Onay arayışı artar ya da tam tersi, eleştirilmemek için risk almaktan kaçınır. İçsel eleştirmeni, dışarıdan gelen gerçek tehditlerden daha yorucu ve acımasızdır.