11/11/2021
Doğada olmak, sadece seyretmek, anda ve pozitif tarafta olmak muhteşem ilham verici.
Bir meyvenin çürüyen yüzünün bile şaheser olduğunu farketmek ve elbette şükretmek.
Sen resme baktığında ne hissettin. Benim zihnime bağlanmadan bir daha bak istersen seni nerelere götürecek hangi duyguyu canlandıracak. İzin ver kendine!!!
Bana öyle muhteşem geldi ki çürüyorken bile alelade olmayışı. Yaratıcının sonsuz merhameti diyebiliriz yada meyvenin kendine olan muhteşem saygısı da. Her ne dersen de ortada bir çürüme ve ahenk var.
İnsan kendini sorgulamadan edemiyor. Bizdeki de yok oluş hemde adım adım. Sona giderken bir meyve kadar zarafet içinde olamayışımız neden?
Yaratılışımızda meyve ile kıyaslanamaz üstünlüğümüz tartışmaya kapalı ise sorun bir meyve kadar öz saygı geliştiremediğimizde olabilir mi?
Alimlerin ve bilim adamlarının kafa patlattıkları maddenin ardındaki sırrın çözülemeyişinde insan oğluna haddini bildirmek istemeyen koca bir merhamet mi var acaba?
Ne dersin? Aklına ilk gelen cümleyi merakla bekliyorum bunca şeyi okudun yazılmak için sabırsızlanan kelimelerini hapsetme!