S M S

16/04/2026

`رومان عروس سیزده ساله🥺`

*قسمت: چهارم📖*

`نشر: عطیه🦋`

ﻭﻗﺘﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺗﺎﻕ ﺷﺪﯾﻢ ﺁﻗﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺩﺭﯼ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺣﻤﺎﻣﻪ ﺑﺮﻭ ﺣﻤﺎﻡ ﯾﮏ ﺩﻭﺵ ﺑﮕﯿﺮ ﺗﺎ ﺑﮕﻢ ﺑﺮﺍﺕ
ﻟﺒﺎﺱ ﺑﯿﺎﺭﻧﺪ!
ﻭ ﺑﻌﺪ ﭼﻮﻥ ﺩﯾﺪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﺗﮑﻮﻥ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺭﻡ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﻤﺎﻡ ﺭﻓﺖ ﺩﺭ ﺣﻤﺎﻡ ﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﺪ.
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﻭﻣﺪﻭ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﺍﻭﻣﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ!
ﻣﻦ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺗﺎ ﺭﻭﯼ ﺳﯿﻨﻪ ﻫﺎﺵ ﻣﯽ ﺭﺳﯿﺪﻡ.
ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﺯﺍﻧﻮﻫﺎﺵ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻦ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺑﺒﯿﻦ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ
ﺍﺫﯾﺘﺖ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺍﯾﻨﻮ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﭼﻪ ﺟﻮﺭﯼ ﺑﺮﺍﺕ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪﻡ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﺪﯼ ﺑﮑﻨﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ
ﺭﻭ ﺑﮑﻨﯽ!.... ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎﺭﻡ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺁﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﻮﻧﻢ!.... ﻗﺪﺭﺕ ﺁﺳﯿﺐ ﺭﺳﻮﻧﺪﻥ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻭ ﺗﻮ ﺑﻌﺪ ﻫﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑ ﻣﻦ ﻣﯿﺸﯽ! ﺍﻻﻥ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﻗﻀﯿﻪ
ﺍﺯ ﭼﻪ ﻗﺮﺍﺭﻩ؟! ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﺎﺩﺭ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﯼ
ﻋﺰﯾﺰﻡ؟
ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﺑﺨﻮﺍﯼ ﻧﻪ!ﻣﻦ ﺍﺻﻼ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻡ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﻪ؟ﻭ ﻓﻘﻂ ﺑﺮ ﻭ ﺑﺮ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮐﺮﺩﻡ!
ﻭﻗﺘﯽ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﺵ ﺗﻤﻮﻡ ﺷﺪ ﺳﺮﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ.
ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﺍﻭﻝ ﻣﻌﺬﺏ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﺍﻣﺎ ﺍﻭﻥ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﭻ ﺩﺳﺘﻢ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺖ
ﻭ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﺸﻮﻧﺪ!
ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻢ ﺍﻭﻥ ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﮐﺸﻮﻧﺪ.
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻡ ﺭﺳﯿﺪ ﺟﻠﻮﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺗﺎ ﺗﻮ ﺩﻭﺵ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﺕ ﻟﺒﺎﺱ ﻣﯿﺎﺭﻡ!
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻪ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ ﻭ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ.
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻡ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ! ﯾﻪ ﻭﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﻮ ﺣﻤﺎﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﯿﺮ ﺁﺏ ﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﭘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﻮﺵ ﮐﻠﯽ
ﻫﻢ ﮐﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ!
ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﯾﺎﺩ ﺗﻮﺵ ﺻﺎﺑﻮﻥ ﯾﺎ ﺷﺎﻣﭙﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ!...
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻭﺍﻥ ﺭﻓﺘﻢ ﺟﻠﻮﺵ ﺯﺍﻧﻮ ﺯﺩﻡ ﻭ ﺩﺳﺘﻢ ﺭﻭ ﺗﻮﺵ ﮐﺮﺩﻡ!
ﭼﻘﺪﺭ ﺁﺑﺶ ﻣﻼﯾﻢ ﺑﻮﺩ!ﻣﺎ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻤﻮﻥ ﺣﻤﺎﻡ ﻧﺪﺍﺷﺘﯿﻢ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻡ ﻣﯿﺮﻓﺘﯿﻢ ﺁﺑﺶ ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﺩﺍﻍ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﻮﺳﺖ ﺗﻦ ﺁﺩﻡ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﻭﻧﺪ!
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺭﻭﯼ ﻟﺐ ﻫﺎﻡ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺸﻢ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺱ ﻭﺍﺭﺩ ﻭﺍﻥ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺗﻮﺵ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺸﯿﺪﻡ!
ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺍﻭﻥ ﺁﻗﺎ ﯾﮑﯽ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﺣﻤﺎﻡ ﺑﺸﻪ ﺍﻭﻥ ﻃﻮﺭﯼ ﺗﻮ ﻭﺍﻥ
ﻧﺸﺴﺘﻢ!
ﭼﺸﻢ ﻫﺎﻡ ﺭﻭ ﺑﺴﺘﻢ ﻭ ﻣﺜﻞ ﻓﯿﻠﻢ ﻫﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﻤﺖ ﻭﺍﻥ ﺗﮑﯿﻪ ﺩﺍﺩﻡ!
ﺍﻭﻧﻘﺪﺭﯼ ﮔﺮﻡ ﻭ ﻧﺮﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﯾﻮﺍﺵ ﯾﻮﺍﺵ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺿﺮﺑﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ؛ ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﭘﺮﯾﺪﻡ
ﻭ ﺟﯿﻎ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪﻡ!
ﯾﮑﻤﺮﺗﺒﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ ﻭ ﺁﻗﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﻣﻦ ﻧﻔﺴﯽ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺁﺳﻮﺩﮔﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﭼﺮﺍ ﺟﯿﻎ ﮐﺸﯿﺪﯼ؟ ﭘﺲ
446
PM 4:54 ﭼﺮﺍ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﻤﯿﺪﯼ؟
ﺭﻣﺎﻥ ﮐﻔﺸﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﭙﻮﺵ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻡ ﺁﺏ ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﻤﻮﻡ ﺗﻨﻢ ﯾﺦ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ!
ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﻓﻮﺭﻯ ﺑﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﻣﯿﻨﺪﺍﺧﺘﻢ ﮔﻔﺘﻢ:ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﺧﻮﺍﺑﻢ
ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ!
ﻭ ﺍﻭﻥ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺱ ﺗﻮ ﻭﺍﻥ ﺭﻓﺘﯽ؟
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻋﺎﻗﻞ ﺍﻧﺪﺭﺳﻔﯿﻬﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﻬﻢ ﻣﯿﻨﺪﺍﺧﺖ ﮔﻔﺖ:ﺯﻭﺩ ﺩﻭﺷﺖ ﺭﻭ ﺑﮕﯿﺮ ﻭ ﺑﯿﺎ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﻦ ﺑﯿﺮﻭﻥ
ﻣﻨﺘﻈﺮﻡ
ﺧﻮﺩﻡ ﻛﺮﺩﻡ.
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻗﺎﯾﻘﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﻣﻦ ﺳﻪ ﻣﺘﺮ ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﭘﺮﯾﺪﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻟﺮﺯﻭﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻡ:ﺑﻠﻪ؟
ﻭ ﺍﻭﻥ ﮔﻔﺖ:ﺗﻤﻮﻡ ﻧﺸﺪ؟
ﺭﻭﻡ ﻧﺸﺪ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺗﻨﻢ ﺭﻭ ﺑﺸﻮﺭﻡ !
ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺩﻩ ﺭﻭﺯﯼ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﻤﺎﻡ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩﻡ:ﺍﻻﻥ ﻣﯿﺎﻡ!
ﻭﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪﺍﺵ ﺭﻭ ﺷﻨﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ:ﻋﺠﻠﻪ ﻧﮑﻦ ﻧﮕﺮﺍﻧﺘﻢ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ! ﺧﻮﺏ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﻭ ﺑﺸﻮﺭ!...
ﻭ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺫﻭﻕ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺷﺴﺘﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﮐﺮﺩﻡ.
ﻋﺎﺷﻖ ﺣﻤﺎﻡ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﭘﻮﻟﺶ ﺯﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻫﻔﺘﻪ ﺍﯼ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻡ ﺑﺮﯾﻢ.
ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﺣﺮﻓﺶ ﺳﺮ ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﺷﺴﺘﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﺭﻓﺘﻢ !
ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﺻﺪﺍﺵ ﺑﺰﻧﻢ ﻭ ﺍﺯﺵ ﺣﻮﻟﻪ ﺑﺨﻮﺍﻡ .
ﺑﻪ ﺍﯾﻨﻮﺭ ﻭ ﺍﻭﻧﻮﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﯾﮏ ﺣﻮﻟﻪ ﺭﻭ ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﺩﯾﺪﻡ .
ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﺴﺘﻢ ﺑﺪﺵ ﻣﯿﺎﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﻮﻟﻪ ﺍﺵ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ ﻭﻟﯽ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩ؛ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺣﻮﻟﻪ ﺭﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻢ
ﻭ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪﻡ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺻﺪﺍﯼ ﺩﺭ ﺍﻭﻣﺪ!
__ ﺩﺧﺘﺮﺟﻮﻥ ﮐﺎﺭﺕ ﺗﻤﻮﻡ ﺷﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ؟
ﺯﯾﺮﻟﺒﯽ ﺑﻠﻪ ﺍﯼ ﮔﻔﺘﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺁﺭﻭﻡ ﺩﺭ ﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻓﺘﻢ .
ﮐﻼﻫﺶ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﺳﺮﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎﻡ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﺸﻪ ؛ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺍﻭﻥ ﺣﻮﻟﻪ ﺭﻭﺑﻮﺷﺎﻣﺒﺮﻯ ﺑﻠﻨﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺭﻭﯼ
ﻟﺐ ﻫﺎﺵ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺍﻉ ﺣﻮﻟﻪ ﺗﻮ ﺣﻤﺎﻡ ﺑﻮﺩ؟ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﻧﯿﺴﺖ!
ﺍﺯ ﺟﺎﺵ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺑﻮﺩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺍﯾﻦ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﭙﻮﺵ ﺗﺎ ﺳﺮ ﻓﺮﺻﺖ
ﺑﺮﯾﻢ ﻭ ﺑﺮﺍﺕ ﻟﺒﺎﺱ ﺑﺨﺮﯾﻢ!
ﺯﯾﺮ ﻟﺒﯽ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩﻡ:ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﻟﺒﺎﺱ ﺩﺍﺭﻡ!
ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺍﻭﻥ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﺕ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﺍﺗﻮﻥ ﻣﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﭘﺎ ﻧﻤﯿﺰﺍﺭﯾﻢ! ﻣﯿﺮﯾﻢ
ﻓﺮﺩﺍ ﺑﺮﺍﺕ ﻟﺒﺎﺱ ﻣﯽ ﺧﺮﯾﻢ!
ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻓﺶ ﺑﻐﻀﯽ ﺑﻪ ﮔﻠﻮﻡ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﻡ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻡ.
ﺍﻭﻥ ﻫﻢ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ.
ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻧﺶ ﮐﺮﺩﻡ!
ﺑﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎ ﻣﯿﻮﻣﺪ ﻧﻮ ﺑﺎﺷﻪ ﺍﻣﺎ ﻫﺮﭼﯽ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮﺩ!
ﻭﻗﺘﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪﻡ ﯾﮏ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺑﺮﺍﻡ ﮔﺸﺎﺩ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﯾﮏ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﻧﺨﯽ ﮔﻞ ﮔﻠﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﺳﺘﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ؛ﯾﻘﻪ
ﺍﺵ ﮔﺮﺩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﮐﻤﺮ ﻫﻢ ﮐﻠﻮﺵ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺭﻭﯼ ﺯﺍﻧﻮﻫﺎﻡ ﺑﻮﺩ!
ﺍﯼ ﻭﺍﯼ ﺣﺎﻻ ﭘﺎﻡ ﻟﺨﺖ ﺑﻮﺩ ﭼﯽ ﮐﺎﺭﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ؟
حوله را دور خود پیچیدم و نشستم تا اقا بیاد

`رومان عروس سیزده ساله🥺`

*قسمت: پنجم📖*

`نشر: عطیه🦋`

ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﺑﻪ ﮐﻤﺮﻡ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺣﻮﻟﻪ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻧﺪﺍﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﮐﺴﯽ ﺯﯾﺮ
ﭘﯿﺮﺍﻫﻨﺶ ﺷﻠﻮﺍﺭﺵ ﻧﻤﯽ ﭘﻮﺷﻪ!
ﻭ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ: ﺁﺧﻪ ﺁﻗﺎ!
ﺳﮑﻮﺕ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺳﺮﻡ ﺭﻭ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ:ﺁﺧﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺎﻣﺤﺮﻣﯿﺪ!
ﻭ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻓﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺭﻭﯼ ﻟﺐ ﻫﺎﺵ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺩﯾﮕﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ!
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﻣﻦ ﺑﻬﺖ ﻧﺎﻣﺤﺮﻡ ﻧﯿﺴﺘﻢ!
ﻭ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻤﺮﻡ ﺁﻭﺭﺩ ﺣﻮﻟﻪ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺩﺳﺘﻢ ﺭﻭ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺰ ﻭﺳﻂ
ﺍﺗﺎﻗﺶ ﺑﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺍﺭﺍﯾﺶ ﺑﺸﯿﻦ ﺗﺎ ﻣﻦ ﻣﻮﻫﺎﺕ ﺭﻭ ﺳﺸﻮﺍﺭ ﺑﮑﺸﻢ!
ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺭﻭ ﺟﻠﻮ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﻣﻦ ﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﺸﺴﺘﻢ ﻭ ﺍﻭﻥ ﺁﻗﺎ ﺳﺸﻮﺍﺭ ﺭﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ
ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪﻡ!
ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﺷﻮﻧﻪ ﻫﺎﻡ ﺭﻭ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﻣﻴﺨﻮﺍﻡ ﻣﻮﻫﺎﺕ ﺭﻭ ﺧﺸﮏ ﻛﻨﻢ!... ﺍﺻﻼ
ﺍﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺘﺮﺳﯽ!
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺳﺸﻮﺍﺭ ﺭﻭ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻭ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﻡ ﺧﻢ ﺷﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺑﺒﯿﻦ
ﺭﻭﻭﯾﺴﺎ ﺗﻮ ﻗﺮﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﻣﻦ ﺗﻤﻮﻡ ﺣﻮﺍﺳﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻪ ﺍﮐﯽ؟
ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﺍﺵ ﻧﺸﺪﻡ ﺍﻣﺎ ﺳﺮﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﺍﻭﻥ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ:ﻧﻤﯿﺰﺍﺭﻡ
ﻫﯿﭻ ﺍﺣﺪﺍﻟﻨﺎﺳﯽ ﺑﻬﺖ ﺁﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﺁﺯﺍﺭﯼ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﭘﺲ ﺍﺻﻼ ﻻﺯﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ ﺍﺯ ﮐﺴﯽ
ﺑﺘﺮﺳﯽ! ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺶ ﺩﻧﮓ ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺏ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷﻪ ﻭ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﺫﯾﺘﺖ
ﻧﮑﻨﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﯼ؟
ﻭ ﻣﻦ ﺳﺮﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﺍﻗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺸﻮﺍﺭ ﺭﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺳﻤﺖ ﻣﻮﻫﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖ

ﺑﺎ ﺑﺎﺩ ﻣﻼﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻫﺎﻡ ﺧﻮﺭﺩ ﯾﮏ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺏ ﺳﺮﺧﻮﺷﻰ ﺑﻬﻢ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﻡ ﺭﻭ
ﺑﺴﺘﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻗﺎﯾﻘﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﻡ ﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﻮﻫﺎﻡ ﮐﺎﻣﻞ ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ!
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺭﻭﯼ ﻟﺐ ﻫﺎﻡ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺁﯾﻨﻪ ﺑﻪ ﺁﻗﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﻟﺐ ﻫﺎﺵ
ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﺵ ﺭﻭ ﺁﺭﻭﻡ ﻭ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻭﺍﺭ ﺭﻭﯼ ﻣﻮﻫﺎﻡ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺁﯾﻨﻪ ﺷﺪ
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺣﺎﻻ ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺮﯾﻢ ﺷﺎﻡ ﺑﺨﻮﺭﯾﻢ!
آقا روسری ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺩﺍﻣﻦ ﭘﯿﺮﺍﻫﻨﻢ ﺭﻭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ ﺑﮑﺸﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺬﯾﺮﺍﯾﯽ ﺭﻓﺘﯿﻢ.
ﺧﺎﻧﻮﻡ ﺗﻮ ﭘﺬﯾﺮﺍﯾﯽ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺷﺎﻡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺧﺪﻣﺘﮑﺎﺭﻫﺎ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﻭﻗﺘﯽ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺘﮑﺎﺭﻫﺎﯼ ﺯﻥ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺁﻫﯽ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺁﺳﻮﺩﮔﯽ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺳﺮﯼ ﺳﺮﻡ ﻧﺒﻮﺩ!
ﺁﻗﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺤﺮﻣﻪ ﺍﻣﺎ ﻣﺮﺩﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺤﺮﻡ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ!
ﯾﮏ ﺳﺮﻩ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩﻡ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﯾﮏ ﻣﺮﺩﯼ ﺑﯿﺎﺩ ﻭ ﻣﻦ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺳﺮ ﻭ ﻭﺿﻊ ﺑﺒﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﺭﻭﺷﮑﺮ ﻫﯿﭻ
ﻣﺮﺩﯼ ﺗﻮﯼ ﺳﺎﻟﻦ ﻧﺒﻮﺩ!
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﯾﮏ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺭﻭ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﻣﻦ ﭘﺸﺘﺶ ﻧﺸﺴﺘﻢ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺖ.
ﻧﮕﺎﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺳﻔﺮﻩ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺍﻭﻝ ﺫﻭﻕ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺫﻭﻕ ﺗﻤﺎﻡ ﻏﺬﺍﻫﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰ ﺭﻭ ﺭﺻﺪ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ
ﯾﺎﺩ ﺭﺍﻣﯿﻦ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪﻡ ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪﻡ!
ﺁﻗﺎ ﺳﺮﺵ ﺭﻭ ﺯﯾﺮ ﮔﻮﺷﻢ ﺍﻭﺭﺩ ﻭ ﺯﯾﺮ ﮔﻮﺷﻢ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ :ﻋﺰﯾﺰﻡ!...
ﻭ ﭼﻮﻥ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺭﻭ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮔﻔﺖ: ﭼﯿﺰﯼ ﺷﺪﻩ؟
ﻭ ﻣﻦ ﺳﺮﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻔﯽ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ:ﻧﻪ!
__ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺷﺖ ﻧﻤﯿﺎﺩ؟
ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ: ﻧﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ!
ﺳﺮﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﮐﺪﻭﻣﺶ ﺑﺮﯾﺰﻡ؟
ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻢ ﻫﻤﻪ ﺭﻭ !.... ﻭﻟﯽ ﺳﺮﺥ ﺷﺪﻡ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﻣﯿﻨﺪﺍﺧﺘﻢ ﮔﻔﺘﻢ:ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ!...
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺩﯾﺲ ﺑﺮﻧﺞ ﺑﺮﺩ ﯾﮏ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺯﺭﺷﻚ ﭘﻠﻮ ﯾﮏ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺳﺒﺰﯼ ﭘﻠﻮ ﻭ ﯾﮏ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻫﻢ ﻣﺮﺻﻊ
ﭘﻠﻮ!...
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺭﻭﯼ ﺑﺮﻧﺞ ﺳﻔﯿﺪ ﯾﮏ ﺗﯿﮑﻪ ﺍﺯ ﺯﺭﺷﮏ ﻭ ﻓﺴﻨﺠﻮﻥ؛ ﺭﻭﯼ ﺳﺒﺰﯼ ﭘﻠﻮ ﯾﮏ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮔﻮﺷﺖ ﻭ ﺭﻭﯼ ﻣﺮﺻﻊ ﭘﻠﻮ
ﻣﺮﻍ ﺭﯾﺨﺖ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﺸﻘﺎﺏ ﺑﺮﻧﺞ ﺭﻭ ﺟﻠﻮﻡ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ!
ﭼﺸﻢ ﻫﺎﻡ ﺍﺯ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺑﺮﻕ ﺯﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺑﺸﻘﺎﺏ ﺑﺮﻧﺠﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﺎﻧﻢ ﺭﻭ ﺷﻨﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ:ﺍﻭﯾﻦ
ﺟﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭ!..ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﺮﺍﺵ ﻏﺬﺍ ﺭﯾﺨﺘﯽ؟! ﺍﻭﻥ ﻓﻘﻂ ﺳﯿﺰﺩﻩ ﺳﺎﻟﺸﻪ ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺵ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﺘﻮﻥ ﺣﺴﺎﺑﻰ ﻭﺭ
ﻫﻢ ﻣﯿﺎﺩ ﻭ ﻓﺮﺑﻪ ﻭ ﭼﺎﻕ ﻣﯿﺸﻪ.... ﻫﻤﻮﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﺗﻮﺋﻪ ﻣﯿﺸﻪ!.... ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﯼ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭ ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺳﯽ ﺑﺪ
ﻗﻮﺍﺭﻩ ﻣﯿﺸﻪ ﻭ ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺻﻼ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯼ ﺑﺪ ﻗﻮﺍﺭﻩ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯿﺎﺩ!...
ﺳﺮﻡ ﺭﻭ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑ ﻫﺎ ﺭﻭ ﻣﯿﺰﺩ!
ﺍﺻﻼ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﺵ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺁﻗﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻰ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﺵ ﺗﻤﻮﻡ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ:ﺧﻮﺩﻡ ﺣﻮﺍﺳﻢ ﻫﺴﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺷﺪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﺶ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺷﻪ!
ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﺩﯾﺪﻡ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﺵ ﺭﻭ ﺩﺭﻫﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻏﺬﺍﺵ ﮐﺮﺩ.
ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺍﻭﻥ ﺣﺮﻑ ﺭﻭ ﺯﺩ؛ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﻭ ﺍﺻﻼ ﺩﻟﻢ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺭﻓﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺷﻖ ﺭﻭ ﺑﺮﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻏﺬﺍ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺑﮑﻨﻢ!
ﺁﻗﺎ ﺍﻭﯾﻦ ﺑﺮﺍﻡ ﺳﺎﻻﺩ ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﻇﺮﻑ ﺭﯾﺨﺖ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﻏﺬﺍﻡ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺳﺎﻻﺩ ﺭﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻏﺬﺍﺕ ﺑﺨﻮﺭ ﮐﻪ ﻏﺬﺍﺕ
ﺭﻭ ﻫﻀﻢ ﮐﻨﻪ ﻭ ﺟﻠﻮﯼ ﻏﺬﺍﺕ ﺭﻭ ﻫﻢ ﻧﮕﯿﺮﻩ!
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺑﺨﻮﺭ

ﻭ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻗﺎﺷﻖ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻫﻨﻮﺯ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺳﺮﺵ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﺧﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ
ﮔﻔﺖ:ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺘﺖ ﻗﺎﺷﻖ ﻭ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﭼﭙﺖ ﭼﻨﮕﺎﻝ ﺭﻭ ﺑﮕﯿﺮ!
ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩ ﺧﯿﻠﯽ ﺁﺭﻭﻡ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑ ﺭﻭ ﺑﺰﻧﻪ ﻭ ﻣﻦ ﻓﻮﺭﯼ ﻫﻤﻮﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﻭ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺭﻣﺎﻥ ﮐﻔﺸﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﭙﻮﺵ
ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺍﻭﻧﻘﺪﺭﯼ ﮐﻪ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮﺩ ﻣﺜﻞ ﻗﺤﻄﯽ ﺯﺩﻩ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺟﻮﻥ ﻏﺬﺍ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﻭ ﮐﻞ ﺑﺸﻘﺎﺑﻢ ﺭﻭ ﭘﺎﮎ ﺳﺎﺯﯼ ﮐﺮﺩﻡ!
ﺁﻗﺎ ﺭﻭﯼ ﺳﺎﻻﺩﻡ ﺳﺲ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ.
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻏﺬﺍﻡ ﺭﻭ ﺧﻮﺭﺩﻡ ﺳﺎﻻﺩ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺟﻠﻮﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺍﻭﻥ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻼﻗﻪ ﺧﻮﺭﺩﻡ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻟﯿﻮﺍﻥ
ﺩﻭﻏﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ!
ﻟﯿﻮﺍﻥ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺭﻡ ؛ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﮔﺮﺩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ
ﺗﻌﺠﺒﺶ ﺭﻭ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﻨﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ!
ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﻭ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﻣﯿﻨﺪﺍﺧﺘﻢ ﺯﯾﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﻪ ﺁﻗﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺑﻮﺩ.
ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﯾﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺭﻭﯼ ﻟﺐ ﻫﺎﺵ ﺑﻮﺩ!
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﻟﯿﻮﺍﻥ ﺩﻭﻍ ﺭﻭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺰﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺍﺭﻭﻣﺶ ﺭﻭ ﺷﻨﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ:ﺗﺎ ﺁﺧﺮﺵ ﺑﺨﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺷﺐ
ﺭﻭ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺑﺨﻮﺍﺑﯽ!
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩﻡ ﺳﺮﻡ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﻭ ﻟﯿﻮﺍﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻟﺐ ﻫﺎﻡ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﯾﮏ ﻟﯿﻮﺍﻥ ﺩﻭﻍ
ﺭﻭ ﻫﻢ ﺧﻮﺭﺩﻡ!
ﺁﺧﯿﯿﯿﯿﺶ ﺳﯿﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ!...ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭ ﻏﺬﺍﯼ ﺳﯿﺮ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻋﺮﻭﺳﯽ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻫﺎﻣﻮﻥ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺩﻩ ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﺭﻭﺯ ﭘﯿﺶ ﺑﻮﺩ!
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﯾﮏ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻠﯿﺤﯽ ﺭﻭﯼ ﻟﺐ ﻫﺎﻡ ﻧﺸﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺁﻗﺎ ﺭﻭ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﮐﺮﺩ.
ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﭼﺮﺍ ﯾﮑﻬﻮ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪ ﻭ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﺵ ﺭﻭ ﺩﺭﻫﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﻏﺬﺍﻡ ﺗﻤﻮﻡ ﺷﺪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﻭ ﻋﻘﺐ
ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺳﯿﺮ ﺷﺪﯼ؟
ﻭ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮﺩﻡ.ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﻣﺎﺩﺭﺟﺎﻥ ﻣﻤﻨﻮﻥ!
ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﻬﻤﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﻫﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﺸﮑﺮ ﻣﻨﻪ!
ﻣﻦ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ:ﺧﺎﻧﻢ ﺩﺳﺘﺘﻮﻥ ﺩﺭﺩ ﻧﮑﻨﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺳﻔﺮﺗﻮﻥ ﺑﺮﮐﺖ ﺑﺪﻩ!
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺭﻭ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ ﻛﻪ ﺁﻗﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺎﻟﻦ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺭﻭﯼ ﻣﺒﻞ ﻧﺸﺴﺖ!
ﻣﻦ ﻫﻢ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﻧﺸﺴﺘﻢ ﻭ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻪ ﺷﮑﻤﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻛﻪ ﻭﺭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺟﻠﻮ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ!
ﺧﻨﺪﻩ ﺍﻡ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺭﻭﯼ ﻟﺐ ﻫﺎﻡ ﻧﺸﺴﺖ!
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﻗﺎﯾﻘﯽ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺘﮑﺎﺭ ﭼﺎﯼ ﻭ ﮐﯿﮏ ﺁﻭﺭﺩ!
ﻭﺍﯼ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺻﻼ ﺟﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ!ﺧﺪﺍﯾﯿﺶ ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﻣﻮﺭﺩ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺨﻮﺭﻡ !...ﻭﻗﺘﯽ ﭼﺎﯾﯽ ﻭ ﮐﯿﮏ ﺭﻭ
ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﻡ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩﻡ: ﻣﺮﺳﯽ ﻣﻦ ﺳﯿﺮﻡ! ﻭ ﺁﻗﺎ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ:ﺧﺴﺘﻪ ﺍﯼ؟
ﻭ ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺳﺮ ﺗﮑﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﮔﻔﺖ:
ﺑﺮﯾﻢ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻨﯽ؟
ﻣﻦ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ:ﻫﺮﭼﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﯿﻦ!
ﺧﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻤﻮﻥ ﺍﻭﻣﺪ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﻣﻮﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﭘﺴﺮﺵ ﮔﻔﺖ:ﺗﻮﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯽ
ﺧﻮﺍﺑﻪ!
ﻭ ﺁﻗﺎ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﭼﯽ؟
ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺗﻮ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﻪ!
ﺁﻗﺎ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﺵ ﺭﻭ ﺩﺭﻫﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﻣﺎﺩﺭ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﯿﻦ ﻣﻦ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺷﻤﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰﯼ
ﺭﻭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﺨﻮﺍﯼ ﺍﺻﻼ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ
ﻭ ﺧﺎﻧﻢ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺑﻪ ﭘﺴﺮﺵ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮔﻔﺖ:ﺍﺻﻼ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﻮﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﻪ
ﻓﺮﺩﺍ ﻣﯿﺮﯾﺪ ﺧﺮﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻋﺎﻗﺪ ﯾﮏ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﺰﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﻫﻢ ﺩﺭﺑﯿﺎﺭﻩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻫﺮﮐﺎﺭﯼ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ!ﯾﺎ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﺪ ﯾﺎ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮﯾﺪ!... ﺑﻪ ﻣﻦ ﺭﺑﻄﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﻓﻘﻂ ﻓﺮﺩﺍ ﺭﻭ ﻟﺒﺎﺱ ﺭﻭ ﺑﺨﺮﯾﺪ ﮐﻪ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﺎﻗﺪ ﺑﮕﻢ ﺑﯿﺎﺩ
ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺍﻣﺎ ﻣﺎﺩﺭ..
ﺧﺎﻧﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻨﺪ ﻭ ﺗﯿﺰﯼ ﺑﻬﺶ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﮔﺮﮒ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺍﮔﺮ ﺟﺮﺍﺕ ﻣﯽ
ﮐﻨﯽ ﺍﻭﻥ ﺭﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﯼ ﺍﺗﺎﻗﯽ ﺑﺨﻮﺍﺑﻮﻧﯽ ﻣﺨﺘﺎﺭﯼ!
ﻭ ﺁﻗﺎ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﺵ ﺭﻭ ﺩﺭﻫﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:ﺗﻮﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﻠﯿﺤﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺘﮑﺎﺭﻫﺎ!...
ﻣﺎﺩﺭ ﺷﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﺧﻮﺩ ﻣﺨﺘﺎﺭﯼ ﻫﺮﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩﯼ ﻫﺮ ﮔﻠﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﺕ ﺯﺩﯼ!
ﻭ ﺁﻗﺎ ﺑﺎ ﺍﺑﺮﻭﻫﺎﯼ ﺩﺭﻫﻢ ﺍﺯ ﺟﺎﺵ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ:ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﺨﻮﺍﺑﯿﻢ!
ﻭ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﺭﻓﺘﻢ.
ﺍﺯ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﻧﻢ ﺗﺮﺳﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ! ﺍﯾﻦ ﺁﻗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺤﺮﻡ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺨﻮﺍﻡ ﺗﻮ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺑﺨﻮﺍﺑﻢ؛ ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽ
ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ!
ﺁﺧﻪ ﺍﻭﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻨﺭﻣﺎﻥ ﮐﻔﺸﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﭙﻮﺵ

16/04/2026

15/04/2026

گفته میشه این کودک را مردم راه‌رو از داخل دریای کابل بیرون آورده اند.

آدمیت مرده است💔
آیا کسی آدرس دقیق این طفل را میداند. یکی از فالور ها میخواهد این طفل را بزرگ کند. برای ثواب شیر کنید تا ادرس دقیق آن یافت شود.

15/04/2026

> 📌 رومان :عروس _سیزده ساله♥️
#ترتیب کننده《عطیه🦋》
#ژانر《عاشقانه ؛اجتماعی》
#قـسمت :اول
─━━━━━━⊱✿⊰━━━━━━─
عمارت همیشه آروم و بی سر و صدا بود!
اونقدری از مادر ترس داشتند كه اگر هم خونه آتیش میگرفت؛ کسی اجازه ی فریاد زدن نداشت!
اما اون لحظه صدای جیغ بچه ای تو عمارت پيچيده بود که من رو به تعجب انداخته بود!
با تعجب سر جای خودم نشستم و گوش سپردم!
باید صدای بچه ی یکی از خدمتکارها میبود!
منتها کدوم خدمتکاری اجازه داشت به همراه خودش بچه بیاره که اینطور جیغ وفریاد کنه؟!
نه!صدا؛صدای گریه ی بچه ی خدمتکار نبود!
از جام بلند شدم و پشت پنجره ایستادم و پرده
رو کنار زدم.
نوچه های مادرم دختر بچه ای رو کشون کشون
به همراه خودشون به عمارت آورده بودند و به سمت پله ها میومدند.
مادرم با همه ی جلال و جبروتش روی سکوی عمارت ایستاده بود و به اونها نگاه میکرد!
اینبار با تعجب از اتاقم خارج شدم و به سمت سالن رفتم تا از عمارت بیرون برم.
بیرون رفتن من همزمان با انداختن اون دخترک جلوی پای مادرم مصادف شد که دخترك با سر روی پای
مادرم فرود اومد!
برای یک لحظه خشم تموم وجودم رو گرفت و چنان چشم غره ای به اون دو تا نوچه انداختم
كه کمی عقب نشستند و سر به زیر انداختند و
زمزمه کردند: سلام آقا!
همونطوری که نگاهشون میکردم به سمت مادر رفتم و کنارش ایستادم و به دختر بچه نگاه کردم
که پایین پای مادرم نشسته بود و زار زار گریه میکرد!
روی پاهام خم شدم و به دخترک نگاه کردم و
بعد دستش رو گرفتم و اون رو بلند کردم!
بیشتر از دوازده_سيزده نداشت!...
به مادرم نگاه کردم و بعد با تعجب گفتم: این
دختر اینجا چیکار میکنه؟!
و مادرم پوزخندی زد و درحالی که به کمال نگاه میکرد،گفت:قرار شد مثل آدمیزاد اونو بیارید!
و کمال درحالی که دستهاش رو جلوی تنش تو هم قلاب كرده بود؛ یک قدم عقبتر رفت و زمزمه کرد: خانوم باور کنید نمیومد!
نه خودش میومد و نه خانوادش اجازه به اومدن اون میدادند!....مجبور شدیم اونو بزور بیاریم!... حتی با
برادرش هم دست به یقه شدیم!
و من با تعجب به اونها خیره شدم....
رمان کفشهایم را بپوش
چی گفتند؟ چرا برای آوردن این بچه به خونه ى ما به زور متوسل شدند؟!
اول به دخترك نگاه کردم كه از بس گریه کرده بود و مثل اینکه خودشو به در و دیوار کوبونده
بود صورتش همه خاکی شده بود!....
ولی از میون اون همه گریه و صورت خاکی و گل شده می شد به زیبايی اش پی برد!
بعد به مادرم نگاه کردم و درحالی که دست هام رو تو جیبم ميزاشتم گفتم:قضیه از چه قراره؟
و در آخربه کمال نگاه کردم و گفتم:چی شده؟ چرا شما باید یه دختر بچه رو به زوربه عمارت بیارید؟
کمال نگاه کوتاهی به من انداخت و سر به زیر انداخت.
ولی مادرم قدمی به عقب رفت و در حاليكه به دختر نگاه مى كرد و صورتش رو مچاله مى كرد ؛نگاه چندشی به اون دختر کرد و بعد نگاهی به
من انداخت و گفت:بعدا راجع به این موضوع صحبت می کنیم!
اما من محکم سر جام ایستادم !
اين خوى ياغى گرى رو از خودش ارث برده بودم
و گفتم:می خوام همین الان و همین جا صحبت کنیم!...
(و دوباره تو صورتش خيره شدم:)قضیه از چه قراره؟
مادر نگاه کوتاهی به کمال انداخت و به دخترك اشاره زد و خودش به سمت عمارت رفت.
من هم به دنبالش به سمت عمارت رفتم!
یاد گرفته بودم صبوری کنم!
ولی موقع ورود به سالن به سمت کمال برگشتم
و نگاهی بهش انداختم که دوباره به سمت دختره خم شده بود تا دستش رو بگیره اما دخترک در حالی که روی دست هاش تکیه داده بود خودش رو عقب
عقب می کشید!
کمال عصبانی شد و بازوی دخترک رو گرفت که من انگشت اشاره ام رو به سمت کمال گرفتم و گفتم: دست
بهش نزن!.... همین جا بايست و مواظبش باش!...
و کمال در حاليكه تعجب بهم نگاه مى کرد،فوری سری به عنوان تایید تکون داد و گفت:چشم قربان
و دوباره دستهاش رو جلوی خودش جمع کرد
و کنار دخترک ایستاد !
مادرم وارد سالن شد و من هم به دنبالش وارد شدم و درحالی که روبروش می نشستم گفتم:
قضیه از چه قراره؟!
مادرم نگاهم کرد!...
لحظاتی رو مکث کرد و بعد یک مرتبه به زبون اومد:میخوام اون دختر عروسم بشه!
مات و مبهوت بهش نگاه کردم...عروسم بشه؟!
چشم هام رو ریز کردم و دقایقی رو به مادرم
نگاه کردم تا ذهنم این جمله رو پردازش کنه!
مادرم میخواد یک دختر ده_دوازده ساله عروسش
بشه؟
وهمون طور که بهش نگاه می کردم تو ذهنم
ادامه دادم اون وقت اون پسری نداره که به سن این دختر بخوره!
درحالی که این افکار تو ذهنم رژه می رفت و مانور ميداد ،گفتم:ما تو اين خونه كسي رو نداریم که به سن اون بچه بخوره!
و مادر پوزخندی زد و گفت: می خوام اون دختر زن تو بشه!
بر و بر به مادر نگاه کردم. هضم حرفهاش برای من سنگین بود یا قوه ادراکم رو از دست داده بودم؟
مادر از من می خواست یک دختر ده _ دوازده
ساله رو به همسری انتخاب کنم؟اونم با وجود بیماری که من داشتم؟!
مادرم همچین چیزی رو می دونست و باز هم می خواست همچین کاری رو بکنه؟
بهش نگاه کردم و گفتم: مادر حالتون خوبه؟
و اون در حالی که با نگاه شیشه ایش به من خیره شده بود گفت: چطور؟
ابروهام رو درهم کردم و گفتم: متوجه میشید
چی دارید می گید؟ یه دختر ده_دوازده ساله رو آوردین که من اون رو به همسری بگیرم؟!...
انتظار دارید من همچین کاری رو بکنم؟
مادر با عصبانیت از جای خودش بلند شد و گفت: برای زدن این حرف ها دیر شده من این دختر رو انتخاب
کردم و با خانواده اش هم صحبت کردم
و اون رو آوردم!
من هم بلند شدم و همون طور که سر جام ایستاده بودم، بهش نگاه کردم و گفتم: مهم نیست!... هنوز که
چیزی نشده و اتفاقی نیفتاده! خودم اون دختر رو به خانواده اش بر می گردونم و ازشون عذر می خوام و
میگم من قادر به این ازدواج نیستم!
اما قبل از اینکه حرفم تموم بشه مادر به سمت من برگشت و صداش رو بلند کرد:تو اجازه ى همچین کاری
رو نداری! ضمن اینکه حتی اگر تو اون دختر رو برگردونی باز خانواده ى اون دختر ، دختر رو به اینجا
میارند!... چون تو کل روستا پیچیده که این دختر مال ماست و اسمش توی روستا به نام تو پخش شده
دیگه هیچ کسی دست روش نمیزاره مگر اینکه خانواده اش اون رو بفروشند!.... ببین پسرجون با بیماری که
تو داری یه نگاه به اون دختر کردی؟ اونقدر زیبا و ملیِح که چشم هر هرزه و ناپاکی رو به خودش جلب می
کنه!... خود من توی باغ بودم و دیدم یکی از کارگرهای پنجاه ساله قصد تعرض به اون رو داشت !...
بس که این بچه زیبا و ظریف و دلنشینه!... اون می تونه تو و مشکلت رو حل کنه فقط کافیه یه نگاه بهش
بندازی!...
چشم هام گرد شده بود!چی داشت برای خودش
می بافت؟
به سمتش رفتم و رو بروش ایستادم و گفتم: مادر هیچ می فهمی چی داری میگی؟ من بیمارم!.... دوازده
سالش نباشه و سی سالش باشه!... وقتی کسی نتونه منو اغوا کنه!... اصلا احتیاجی به این کارهات ....!نیست
__ نه عزیزم!...خوب به حرف من گوش کن!...
من یه روزی توی باغ بودم و داشتم به کارگرها
سر میزدم!
يكمرتبه صدای جیغی رو شنیدم و کمال رو
نشر شده درکانال داستان سراخلوت دل
يكمرتبه صدای جیغی رو شنیدم و کمال رو به ته باغ فرستادم و خودم هم به دنبالشون رفتم.
مباشر پنجاه ساله امون این دختر رو میون کار دیده بود و ازش خوشش اومده بود و به خواستگاری اين
دختر رفته بود اما پدر دختر اون رو بهش نداده بود واون هم هر کاری کرده بود نتونسته بود از پس پدر
دختره بر بیاد!
بعد همون روز مباشر اون رو توی باغ گیر آورد
و قصد تعرض به اون رو داشت که از این طریق مجبورش کنه اون دختر مال اون بشه!
نمی تونی از زیبایی و لوندی این دختر بگذری!چرا همچین چیزی رو میگی؟ این دختر خیلی زیباست!
وقتی من سر رسیدم کمال با مباشر درگیر شد و دختر رو از چنگش نجات داد!
اما خود من با دیدن اون دختر تو دلم به انتخاب مباشر احسنت گفتم،تحسینش کردم و حق دادم بهش که
نتونه از این دختر بگذره !
این دختر واقعا زیباست!واقعا لونده! جذاب و اغوا گره!...فقط کافیه بهش یه کم رسیدگى بشه!
اون وقته كه توی روستا و توی کل خانواده اون به عنوان عروس حرف اول و آخرو میزنه!
اصلا این زن نمی خواست متوجه حرف من بشه!
البته بهش حق می دادم! مادر بود و حق داشت که این طور برای من دل بسوزونه و نخواد بیماری منو قبول
کنه!
اما نکته ای که اینجا بود این بود من خودم می دونستم كه با این چیزها درست نمی شم!
همون طور که بهش نگاه می کردم سر جام نشستم و گفتم:مادر چرا نمی خوای قبول کنی پسرت بیماره؟ من
یک بیمارم که اصلا توانايى برقراری ارتباط با يك زن رو ندارم!... چرا می خوای به خودت یا به دیگران ثابت
کنی که این طور نیست؟
مادر ابروهاش رو درهم کرد!صداش به بغض نشست و بهم نگاه کرد و گفت: من برای امپراطوری ام يه وارث
می خوام!این وارث به هر طریقی كه ممکنه باید به دنيا بیاد! دوست ندارم سرمایه ای كه اون همه زحمت و
مرارت براش كشيدم و تو این سالها جمع کردم به دست عمو و پسرعمو هات بیفته!من هر طور که شده باید
برای تو یک وارث به دنیا بیارم که بتونه از این همه امکانات استفاده کنه! دوست دارم پیش عمو و زن عمو و
عمه هات سر بلند باشم! نمی خوام پیششون کم بیارم! تو جای من نیستی و حرف ها و تیکه هاشون رو نمی
شنوی و نمی بینی که چه به روز من آوردند.
اما نمیزارم و اين اجازه رو نميدم سختی که خودم تو طول این سالها کشیدم تو هم بکشی پسرم! هر جوری که شده من برای تو برای تو یک وارث به دنیا میارم!....
چى ميتونستم بهش بگم؟مادر بود!... هزار آرزو داشت اما آخه فكرش اصلا درست نبود!...
نبايد كوتاه ميومدم!در اين صورت بايد تا آخر راه رو باهاش مي رفتم.
ابروهام رو در هم كردم و گفنم: همين كه گفتم! من اين دخترو قبول نميكنم!... حداقل اين بچه رو قبول
نميكنم!...
اما اين بچه است بهتر ميتونه..

> 📌 رومان :عروس _سیزده ساله♥️
#ترتیب کننده《عطیه🦋》
#ژانر《عاشقانه ؛اجتماعی》
#قـسمت :دوم
─━━━━━━⊱✿⊰━━━━━━─
حرفش رو قطع كردم: مادر! گناه داره!... نصف منم سن نداره!...
مادر از جاش بلند شد و به سمت در سالن رفت.
نميخوام باهات بحث كنم عزيزم!
و از در سالن بيرون رفت و منم به دنبالش رفتم.
خطاب به كمال گفت: بياريدش تو!...
كمال به سمت دخترك رفت كه دخترك جيغى كشيد و عقب عقب رفت اما كمال مچ پاش رو گرفت و خواست اونو به سمت خودش بكشه كه من فرياد زدم: بهش دست نزن!...
كمال سر جاش ايستاد و اول به من و بعد به مادرم نكاه كرد. اما مادرم با لبخند بدجنسانه اى به من نگاه كرد
و بعد خطاب به كمال گفت: همونى رو انجام بده كه من گفتم!
اما كمال بيچاره به سمت من برگشت و مستاصل نگاهم كرد.
خودم به سمت دختر رفتم و خم شد.
خودش رو جمع كرد اما وقتى دستم رو به سمتش دراز كردم مدتى رو بهم خيره شد: دستت رو به من بده !
نميزارم كسي اذيتت كنه!...
با چشمهاى گريونش به من خيره شد و من دستم رو دراز كردم!
كاملا معلوم بود دودله و ميترسه اما من لبخند مهربونى بهش زدم و دست لرزونش رو گرفتم و بلندش كردم
و به سمت سالن بردم.
وقتى وارد سالن شديم، اون رو روى مبلي نشوندم و خودم كنارش نشستم.
نبايد اجازه ميدادم اونو بترسونند.
مادر روبرومون نشست و لبخندى پيروزمندانه بهم زد!اما من ابروهام رو در هم كردم و رومو برگردوند و به
دخترك نگاه كردم كه سربزير انداخته بود و آروم اشك مى ريخت!
دلم بخال اينهمه مطلوميتش سوخت!....اجازه نميدادم پاسوز من بشه!
مادر روبهش كرد و گفت:خوب دخترجون اسمت چيه؟
دخترك سرى بلند كرد و اول به من و بعد به مادرم نگاه كرد و بعد زير لب زمزمه كرد:رويسا!
به چه معنيه؟
زندگى!
اسم پسر منمِاوينه!
سرش رو بلند كردو زير چشمى بهم نگاه كرد و بعد دوباره سرش رو پايين انداخت.
چند سالته؟
اينبار سرش رو بلند نكرد و همونطور آروم زمزمه كرد:سيزده!
با شنيدن صدای لرزونش که گفت :سيزده سال!از درون اتیش گرفتم!
يواش يواش داشتم جوش میاوردم!
چرا متوجه رفتار مادرم نمیشدم ؟!به مادرم نگاه کردم كه با بدجنسی تمام به دختره زل زده بود و چون
سنگينى نگاه من رو ديد ازش چشم برداشت
و رو به من کرد و سری به نشونه رضایت تکون داد
چی باید مى گفتم؟!من نمیتونم!.. اصلا نمیشد این قضيه رو هضم کرد!... این دختر بچه رو چرااا؟!!!
خود خوری میکردم!این نقصی که روم بود؛ این مشکل داشت اذیتم میکرد!
چرا نمیتونم به تنها خواسته مادرم جامع عمل بپوشونم ؟!
نگاهم به سمت دخترک افتاد كه هنوز اشکهاش رو صورتش روان بود!
صورت سفیدش با چشمهای اشک الودش که معصومیت ازش میریخت داشت اذیتم میکرد!
به خاطره ترس و استرسش انقدر سفید شده بود كه انگار رنگ چهره اش كز شده بود!
چشمم به دستش افتاد که ظاهرا تو کش و قوس اوردن به اینجا زخمی شده بود و قرمزی خون رو دستش
خود نمایی میکرد!
کماللللللللل
بله اقااا؟!
یکی از خدمتکاررو صدا بزن بگو برام دستمال تمیز بیارند زخم دستشو رو شستشو بدند! سریع!
رو به دخترک انداختم و بهش نزدیکتر شدم.سرشو رو بلند نمیکرد اما خودشو عقب کشید.
ببین میتونی بهم اعتماد کنی! اینجا کسی حق اذیتت کردنتو نداره! مطمئن باش!فقط به حرف من گوش
بده!
سرشو بالا گرفت.چشمم تو چشمش که افتاد اون
چشمهای شيشه ايش با مژه های بلند فر خورده اش بد چشمم رو خیره خودشون کردند.
با مظلومیتى كه دل سنگ رو كباب مى كرد بهم گفت: اقا قول میدید اذیتم نکنید من میخوام برگردم خونه!
هیچکس حق اذیت كردنتو نداره!...قول میدم
اما مادرم بعد از شنیدن حرفه من و دخترک غیض کرد و محكم گفت: اينو خوب تو گوشهات فرو كن تو دیگه
مال این عمارت هستی! از اين به بعد خونه ى تو اینجاست!
به مادرم نگاه کردم!متوجه خشمم شد اما ابروهاش رو در هم كرد و روشو برگردوند!
هق هق دخترك بلندتر شد.بهش گفتم :اروم باش پاشو برو بزار دستت رو پانسمان کنند!
میشه شما هم بیاید؟!
عاجزانه ازم خواهش کرد!مجبورى گفتم: تو برو منم میام!
توروخدا بیاین! من از اونا میترسم!
دستش رو تو دستهام گرفتم و به نرمى و آرومى گفتم: برو نگران نباش !
لبخندی بهش زدم که باعث شد بهم اعتماد کنه!
برو من میام!...
و بعد رو به كمال گفتم: کمال بگو مراقبش باشند!
چشم قربان
مادر لبخندی به صورتش به عنوان رضایت نشسته بود و با یه نگاهی سرشار از خوشی به سمتم اومد و
گفت : دیدی پسرم تو میتونی هر دختره سرکشیو رام کنی فقط کافیه بخوای !...همین!...
رو بهش کردم و به سمتش قدم برداشتم: مادر من همه حرفهای شمارو قبول دارم!
حق هم سمت شماست ! ولی واقعا از من انتظار دارید با دختر بچه اى که وقتی نگاهش میکنم یاد خریدن
عروسک براش میفتم باشم؟! اینو نمیتونم درک کنم چرا سيزده سالهههههه؟!
ببین اوین فقط یه وارثثثث!.. همین!... نگاه به این سيزده ساله اش نکن! به سرکشیش توجه نکن اون
میتونه صدای خفه شده این عمارت رو به گوش عالم و ادم برسونه!....
سرمو پایین انداختم! حس شرمندگی بهم دست داد!
با اجازه
چیشد پسرم؟!
__ بهشون بگو با ملایمت باهاش رفتار کنند!
بعد از شنیدن حرفهای مادرم که اغشته به حسرت بود؛ تو خودم رفتم!
یاد اتفاقات و خاطرات تلخ گذشته افتادم! خاطرات تلخی که راحتم نمیذاشتند!
باعث و بانی این اتقاق الان داره با لذت روز افزون به زندگیش میرسه و من دارم بار حرف بيمارى رو روى
دوشهام حمل میکردم!
چقدر سنگین بود!.....
نمیدونم بغض داشت خفه ام میکرد یا افسوس گذشته!
هر کدوم بود راه نفس کشیدنم و رو تنگ کرده بود!پوووووووففففففففففف!...
دستم رو تو موهام فرو بردم و قدم زنان به سمت حیاط رفتم!
دلم اکسیژن میخواست! هوای تازه!....
داشتم تو حال و هوای خودم قدم میزدم كه چشمم به دستبندی که جلوى پام افتاده بود؛ افتاد !
خم شدم که برشدارم از دستم سر خورد!...اينبار نشستم و اونو از روى سنگ برداشتم و با دقت بهش نگاه
كردم !...
انقدرى ظريف بود كه یاد دخترک مظلوم داخل عمارت افتادم!
اصلا یادم رفته بود بهش قول داده بودم که پیشش برم !
فورى راهمو کج کردم به سمت عمارت و راهی شدم.تو مسیر کمال رو دیدم و با عصبانیت ازش سوال کردم:
دختررو کجا بردین؟!
__اقا طبق امرتون بردیم دستشو پانسمان کنندو لباسهاشو عوض کنند!
دستى رو شونه اش زدم: کمال یکبار دیگه همچین رفتاری ازت ببینم میشم برات همون اربابی که جلو همه
صدام میزنی و به بدترین شکل ممکن مجازاتت میکنم!...پس مراقب رفتارت باش!...
__ اقااااا ...
__ نمیخواد حرفی بزنی!
ازش فاصله گرفتم و به راهم ادامه دادم! داخل راهرو شدم که در انتها به سالن اصلی میرسید.
میخواستم با مادرم در مورد امروز صحبت کنم داخل سالن که شدم مادر اونجا نبود.
به سمت اتاقی که رویسا رو برده بودند،رفتم!
یکی از خدمتکارها رو دیدم: این دخترک رو کی بهش رسیدگی میکنه؟!
__ اقا کاراشون رو ملیحه خانم انجام میدند.
با شنیدن اسم ملیحه خانم دلم قرص شد!یکی از مهروبونترینهای ادمهای عمارتمون بود که خیلی سالهای
پیش زحمتمونو میکشید!
__ کدوم اتاق؟!
__ اتاق خودشونند!
به اتاق ملیحه رسیدم و صداش که زدم فورا خودشو بهم رسوند: بله اقا
__ به من نگو اقا !...دختررو پیش خودت اوردی؟!
__ بله!خیلی ترسیده بود!
__ خوب باهاش رفتار کن بزار اون اتفاقات تلخ چند ساعته پیش تو ذهنش نمونه نمیخوام ذهنیتی بدی از
این جا تو ذهنش نقش ببنده!
__ چشم ولی اقا چه دختره زيبايى هستند!...
با شنیدن این حرف لبخند زدم!
يه لیست خرید درست كردم و به کمال رسوندم و برگشتم!میخواستم کمال رو از عمارت دور کنم!
کلی سفارش قد و نیم قد بهش دادم و اونو دنبال نخود سیاه فرستادم.
تصمیمو گرفته بودم که دخترک رو به خانواده اش برگردونم !
رسیدم و در اتاق رو زدم و ملیحه خانم بیرون اومد.
دخترك با ديدن من اشكهاش رو پاك كرد و گفت:
من اینجارو اصلا دوست ندارم! از اینجا میترسم!...
با نوک انگشت اشکهاشو پاک کردم و گفتم:ببین
تو اگه به حرف من گوش بدی منم به حرفت
گوش میدم!اولی اش اینکه پيش من گریه نکنی!
زود دستهاشو رو چشمهاش کشید و اشکهاشو پاک کرد: چشم!...قول میدم!...
__ افرین!... حالا شدی یه دختر خوب! حالا خوب گوش بده ببین چی میگم بهت!
__ افرین!... حالا شدی یه دختر خوب! حالا خوب گوش بده ببین چی میگم بهت! تا تو خودتو اماده کنی من
میرم و برمیگردم اما به کسی حرفی نزن!...
یه نگاهی به قیافه معصومش کردم و لبخندى از سر رضایت بهش زدم و از اتاق بیرون رفتم.
میدونستم بعد از اینکه اين دختر رو به خانواده اش برگردونم حسابی به مادرم بی احترامی کردم؛ ولی
خوب چاره ای نداشتم!....
من نمی تونستم با هیچ زنی همبستر بشم!اینکه دیگه یه دختر بچه بود!... اینجا موندن اون جز ایجاد
اختلاف بین من و مادرم منفعتی دیگه ای نداشت!....
گفتم ماشیـن رو از پارکینگ به جلوى عمارت بيارند!
یه نگاهی به خودم تو آينه کردم و با وجود اینکه میدونستم یکی از جنجالی ترین اتفاقات زندگیمو دارم
رقم میزنم و باید منتظر ناراحتی و باز خواست مادرم باشم اما با اراده اى راسخ یقه کتمو صاف کردم و به
سمت اتاق ملیحه رفتم!
در رو زدم و وارد اتاق شدم!روى تخت نشسته بود!...
واقعا دختر برازنده ای بود و مثل یك ستاره میدرخشید!
چقدر وقتی صورتش خوشحال و خندون بود
زیباتر میشد!
__ اماده شدی ؟
__بله اقا من حاضرممم!
بهش نزدیکتر شدم و دستشو گرفتم تا زخمشو
چک کنم!
نمیخواستم وقتی به خونه بر میگشت خانوادش از رفتاری که باهاش شده بود خبر دار باشند.خدارو شكر
فقط يه خراش بود!
__ خوب میتونیم بریم !
دستم رو پشتش گرفتم تا هدایتش کنم!
تو راهرو که رسیدم حس کردم همه نگاهها روی ماست!
ملیحه خودشو به ما رسوندو یه نگاهی بهم کرد
و نگاهشو رو به رویسا کرد:بر چشم بد لعنت!!!
سرمو پایین انداختم:ممنون!
به سمت حیاط رفتیم و به ماشین رسیدیم و اون عقب ماشین نشست!
منم داخل ماشین شدم و خم شدم و یه نگاهی به پنجره اتاق مادرم انداختم و استارت زدم!
از خيابونمون كه بيرون اونديم گفتم:خوب یکم از خودت بگو!....درس میخونی یا نه ؟

> 📌 رومان :عروس _سیزده ساله♥️
#ترتیب کننده《 عطیه🦋》
#ژانر《عاشقانه ؛اجتماعی》
#قـسمت :سوم

─━━━━━━⊱✿⊰━━━━━━─
با خجالت جواب داد:نه نمیتونم!...من همیشه کمک حال مادرمم نمیتونم درس بخونم!
و دوباره ساكت شد.منم ديدم تمايلي به حرف زدن نداره سكوت كردم!
آدرس خونه اش رو پرسيدم و اون با خجالت جوابم رو داد و ما به سمت خونه اشون رفتيم!
مادرو پدر بيچاره اش تازه از سر زمين برمى گشتند!
با ديدن من مات و مبهوت شدند.از ماشين پياده شدم و سلام كردم:من امروز بابت رفتار زشتی که شد
ازتون عذر خواهی میکنم!
دخترتونو براتون بر گردوندم!.. نگران نباشید دیگه کسی احازه نداره دخترتونو ازتون جدا کنه!...
__ اقا چیشده؟! ازش خوشتون نیومد؟! چرا ؟!.... مشکلی داشت ؟!....
این دختر نمیتونه جلو زبونشو بگیره؛ ولی دلش صافه اقا! اگه بی احترامی کرده شما به بزرگیتون ببخشید!
یکم بهم ریختم و گفتم: این دختر نه عیبی داره نه مشکلی! فقط قرار نیست کسی به زور تو عمارت من
بمونه!
__ اقا من نمیتونم بدهی خانم رو پرداخت کنم!ما با هم معامله کردیم!...تمام چشم و امید این خانواده به
همون زمینيه که اونم جز خرج روزمره مارو نمیده!... از دست بدهی ام باید بشینم گدایی کنیم!... اینکارو
نكنيد!...چشم و امیده خانواده رو نگیرید!...
جا خوردم!...
تازه متوجه شدم؛داستان چی هست؟!
اين دخترو مادرم به عنوان بدهى اش برداشته و به من پیشکش کرده؟!
__ بدهیتون چقدر هست؟!...اصلا این دختر وقت ازدواجش نیست!... نمیتونه دوری شما رو تحمل کنه!...
جاش پیش خانواده اشه نه تو عمارت ما!
من مبلیغ بدهی رو بهتون میدم شما اون رو به مادرم پرداخت کنید!...اينطورى زیر دین كسي نمیونید!...
پول منم هر وقت دست وبالتون باز شد میتونید بهم بر گردونید!...
اینجوری هم مشکل مادرم حل شده هم دخترتون پیشتون میمونه!
با تعجب به من نگاه میکردند و پدرش بعد از دقايقى به سمتم اومد: اقا من از لطف شما ممنونم!بزارید
دستتونو ببوسم!..
اجازه ندادم سمتم بیاد و اون ادامه داد:فقط نمیتونم قبول کنم چون این بدهی سره جاش میمونه!منم
نمیتونم تا سالها این رو پرداخت کنم!
همینجور که حرف میزد؛ سرش پایین بود!
كفرى گفتم:سرتو بالا بگیر! من نگفتم كى بدى!... هر وقت تونستی برش گردون!....
__نه اقا!من نمیتونم تا اخرعمرمم این قرض رو بدم نمیتونم مقروض بمونم!
از همه اینهام بگذریم؛حرف مردم رو چیکار کنم ؟!تمام محل دیدن امروز دخترم رو به نام شما زدند؛ دیگه
کسی جرات نداره اسم رویسا رو به زبون بیاره!..
خشمم بیشتر شد: یعنی چی؟! دخترتو نمیخوای؟!
__ چرا اقا !...مگه میشه پاره ى تنمو نخوام؟! ولی برگشت اون به خونه جز زیادتر شدن مشکلات من چیزی
برام نداره!....
تا چندى پیش نگران بودم و ترس داشتم و دلم پیشش بود! اما با ديدن شما دلم اروم گرفت!
با تاسف سرتكون دادم:متاسفم! براى اینکه جمع خانوادتون رو گرم کنم دخترتونو برگردوندم! اما مثل اينكه
اشتباه کردمممم!
و همونطور كه به سمت رویسا مى رفتم و دستشو مى گرفتم؛ به دنبالش فریاد زدم:بیا بریم نمیزارم اینجا
بمونی!
و اون با گريه زار زد:بابا ترو خدا!...
رو بهش کردم و كفرى گفتم: التماس نکن!... حسرت دیدنتو تو دلشون میزارم!.... بیا بریم!. و دستشو كشيدم
نشر شده در داستان سرا خلوت دل
دستم رو به شدت کشید و منو به سمت ماشین برد و من با گریه تقلا کردم!
__ آقا تو رو به خدا بزار بمونم!... آقا تو رو به خدا!من نمی خوام بیام آقا!...
و اون در ماشین رو باز کرد و من رو به صندلی عقب پرت کرد و فریاد زد:نمیبینی؟!... تورو
نمی خوان!...دختر خودشونو نمی خوان!...
نون خور اضافی نمی خوان!
اونها بودن که تو رو به مادر من فروختند!...تو رو نمی خوان!.... دختر بفهم!من الان اگه تو رو اینجا بزارم
الان تو رو به من ندن به نفر بعدی می فروشن اینها غیرت ندارن!... اینها تعصب ندارن!...
و بعد در رو بهم کوبید و بلافاصله با ریموت در رو قفل کرد!
به سمت ماشین اومد و سوار ماشین شد و از سر در ماشین رو قفل کرد و من با گریه زار زدم:مامان تو رو
خدا به بابا بگو منو برگردونه!... بابا تو رو به خدا راضی شو من برگردم!...
همون طور که با گریه به شیشه می زدم اون ها هم با گریه به من خیره شده بودند.
پاش رو روی گاز گذاشت و به سرعت برق و باد از کوچه بیرون رفت!
من پشت کردم و از شیشه های پشتی ماشین زار زدم و به مادرم نگاه کردم!
حتی پدرم هم گریه می کرد!...
درکشون می کردم!.. جای گله نداشتم!
اونقدری ندار بودند که رد کردن یکی از بچه هاشون هم واسه شکم سیری؛یکی بود!
تنها شانسی که آوردم این بود رامین خونه نبود
و این مکافات رو ندیده بود وگرنه حتما دق می کرد !
از پشت پنجره زار زدم و وقتی نا امید شدم به همون پشتی صندلی تکیه دادم و زار زار گریه کردم
خیلی طول کشید تا یواش یواش گریه هام بند اومد اما هق هقم همچنان ادامه داشت!
دقایقی نگذشته بود که صدای ضبط بلند شد و صدای آروم یه خواننده اومد که من اصلا حتی تو عمرم هم
نشنیده بودم!
ولی چقدر وصف حال من بود!....
عزیزم غصه نخور زندگی با ماست!
اگه باختیم امروز و فردا که برجاست!
توی این شب سیاه مه گرفته
نگاه کن خورشیدی از اون دورا پیداست
عزیزم دنیا همین جور نمی مونه
یه روز آخر می شکنه خواب زمونه
عزیزم شب همیشه شب نمی مونه
صبح ميشه آفتاب مياد رو بوم خونه!
اونقدر ريتم آهنگش ملايم و آروم بود كه وقتی این آهنگ خونده می شد یه جوری حس آرامش بهم دست
داده بود!
ولی از اونجایی که اون اتفاق برای من افتاده بود گریه هام دوباره شروع شده بود و اشک هام بی دریغ می
بارید!
وقتی سرم رو بلند کردم نگاه اون آقا رو که اسمش فکر می کنم اوین بود روی خودم دیدم که با ناراحتی به
من خیره شده بود و با تاسف بهم نگاه می کرد!
با خجالت سر به زیر انداختم و روم رو ازش گرفتم!
اونقدری گریه کردم که احساس می کردم چشم هام می سوخت ؛ لب هام خشک شده بود و آب دهنم رو به
زور قورت می دادم!
بلاخره دوباره به اون عمارت نکبتی رسیدیم و اون آقا جلوی در ایستاد!
دوتا تک بوق زد كه در رو به رومون باز کردند و ما وارد شدیم!
وقتی وارد اون خونه شدیم غم تموم عالم به دلم نشست !
انگار من رو به کشور غریبی برده بودند و احساس غربت دوباره چنگی به گلوم زد و بغض خفه ام کرد!
خدمتکار چایی و کیک آورد و جلومون گذاشت و رفت !
بوی چاى کیک داغ که بخار ازش بلند می شد برای منی که به شدت گرسنه بود و ناهار هم نخورده بودم یه
بوی دلنشین بود!
با تموم لذتم به کیک جلوم زل زدم و دیرم بود چایی یه خرده ملایم بشه تا اون کیک رو بخورم!
نمی دونم آقا حواسش به من بود یا نه چون خم شد کیک رو برداشت و به دستم داد و گفت:بخور
و من شروع به خوردن کردم! واقعا گرسنه ام بود!طوری که یه برش کیک رو نمی دونم کی و چه طوری
خوردم!...فقط وقتی سنگینی نگاهی رو احساس کردم سر بلند کردم و خانم رو دیدم که با حالت چندشی
بهم زل زده و نگاه می کرد و چون نگاه من رو دید ابروهاش رو درهم کرد و به فنجون رو به روش دوخت!
بغضی به گلم نشست و روم رو به طرف آقا کردم که با چشمها و لبخند مهربونی بهم خیره شده بود و چون
نگاهم رو دید خم شد و کیک خودش رو هم برداشت و به سمت من گرفت و گفت:این رو هم بخور من کیک
خیس دوست ندارم!...
نمی دونستم چه کیکیه اما آقا می گفت کیک خیس !
به مزاج من که چسبیده بود و خیلی خوشم اومده بود!
اما طبق معمولم خجالت کشیدم و خودم رو عقب کشیدم و گفتم:نمی خورم ممنون!
اما آقا لبخندی زد و خم شد و ظرفم رو ازم گرفت و ظرف کیک خودش رو به من داد و زیر گوشم زمزمه
کرد:تو این خونه وقتی به غذا یا هر چیزی دست میزنی باید تا آخرش رو بخوری وگرنه بی احترامی به
صاحب خونه میشه!... حالا هم این کیک رو تا آخرش می خوری!...
از خدام بود این کیک که خوبه اگر دوتا برش دیگه هم بهم می دادند به قدری گرسنه بودم که همه رو می
خوردم!
اینبار آروم شروع به خوردن کردم ولی اینبار هم زود تموم شد و بعد سرم رو بلند کردم و به اوین نگاه کردم
که با لبخند بهم نگاه کرد و چون نگاهم رو دید فنجون چای روبرداشت به دستم داد و گفت:روی کاکائوى
زیاد باید چایی بخوری تا گلوت رو نسوزونه!
چایی ام خنک شده بود و من فوری اون رو سر کشیدم و خوردم!
وقتی تموم شد آقا لبخندی زد و از جاش بلند شد و به من نگاه کرد:حالا بیا بریم!
با تعجب نگاهش کردم! مى خواست من رو به کجا ببره؟
اما به روی خودم نیاوردم و از جام بلند شدم و سرم رو پایین انداختم که آقا به سمت مادرش برگشت و با
اجازه ای گفت و با هم از سالن بیرون رفتیم!
از سالن بیرون رفتیم و به راهرویی پیچیدم و جلوی یکی از اتاق خواب ها در یه اتاق رو باز کرد و به من
اشاره کرد وارد بشم!
راستش وحشت به دلم نشست اما به قدری این آقا مهربون بود که فکر و خیالی به ذهنم راه ندادم!
آروم نگاهش کردم و با تموم ترسم پا به اتاق گذاشتم و اون آقا پشت سر من وارد شد و در رو بست!
وقتی در رو بست دلم مثل گنجيشک تند و تند می زد....
وقتی وارد اتاق شدیم آقا به یک دری اشاره کرد و گفت:اینجا حمامه برو حمام یک دوش بگیر تا بگم برات
لباس بیارند!
و بعد چون دید من از جام تکون نمی خورم خودش به سمت حمام رفت در حمام رو باز کردو داخل شد.
بعد از دقایقی بیرون اومدو به سمت من اومد و به من نگاه کرد!
من وقتی کنارش ایستاده بودم به زور تا روی سینه هاش.
حمایت کنید