27/02/2026
Vetëvlerësimi nuk është tipar me të cilin lindim, por me të cilin formohemi gradualisht në marrëdhënie ndërpersonale, përmes përvojave të përsëritura që na mësojnë si të shohim veten.
Kur në fëmijëri mungon një bazë e qëndrueshme emocionale, në varësi edhe të asaj që përjetohet nga fëmija, në moshë adulte kjo mund të shfaqet si:
– nevojë e vazhdueshme për validim
– frikë e tepruar nga dështimi
– perfeksionizëm i ngurtë
– vështirësi për të vendosur kufij
– ndjesi e brendshme “nuk jam mjaftueshëm”
Shpesh, ajo që sot duket si pasiguri personale, është në fakt një histori e hershme e brendësuar dhe ndërgjegjësimi është hapi i parë drejt riformësimit të mënyrës si e përjetojmë vlerën tonë.
Nëse ky postim të duket i vlefshëm, ruaje ose shpërndaje me një prind që ka nevojë ta lexojë. ✨
