21/02/2026
👇⬇️⬇️⬇️
Ju ftoj të lexoni sipas mundësisë reflektimin e mëposhtëm mbi incidentin e një Nate Ramazani pas një Iftari me Kupat Gjysmë Plot.....
Ndërkohë, po të njëjtën mbrëmje, iftari i shtruar nga Komuniteti Mysliman Shqiptar ishte i mbushur me politikanë të lartë, shumë më tepër se agjërues të komunitetit, duke e bërë paradoksin të dukshëm: politika ishte prezente dhe aktive, ndërsa hapësirat e shenjta dhe besimtarët mbetën të pambrojtur.
Çfarë nuk kuptohet dhe shqetëson më shumë është perceptimi i mungesës së mbrojtjes para reagimit publik: hapësirat e shenjta mbetën të pambrojtura, dhe besimtarët u përballën me tensionin dhe rrezikun pa mbrojtje reale. Kjo nuk është pavarësi. Është një formë paanësie formale që, në praktikë, krijon boshllëk mbrojtjeje.
Në këtë kuadër, unë mbetem te tavolina e iftarit – aty ku përvoja ime personale dhe profesionale, si grua dhe si aktiviste në hapësirën publike, më lejon të vlerësoj nuancat e ngjarjes.
Tavolina e iftarit dhe kupa gjysmë plot mbeten metaforë të qetësisë, të bashkëjetesës dhe të përgjegjësisë kolektive, duke treguar se, edhe kur vonesat dhe tensionet politikë ekzistojnë, mund të ketë reflektim të matur dhe veprime të sakta. Por, ndonjëherë, historia dhe realiteti i ngjarjeve na përmbysin kupën – ajo që simbolikisht ishte gjysmë plot, mund të shfaqet e përmbysur sapo çohemi nga iftari, duke na kujtuar se përparimi dhe mbrojtja e hapësirave të shenjta kërkojnë vëmendje të vazhdueshme dhe përgjegjësi reale.
Për mua, kjo nuk është vetëm analizë. Është përvojë. Si grua, si besimtare, si profesioniste. Dhe si një besimtare që ka kandiduar në hapësirën publike, duke rezonuar publikisht me një grupim të papërfaqësuar politikisht – shpesh të delegjitimuar në të drejtën për të frymëzuar, e di çfarë do të thotë të jesh e dukshme dhe njëkohësisht e pambrojtur.
Të përfaqësosh, por të mos njihesh. Të ekzistosh publikisht, por të ndjesh se legjitimiteti yt vihet vazhdimisht në diskutim.
Prandaj kjo çështje nuk është për mua politike. Është njerëzore. Është qytetare. Kjo nuk kërkon dramatizim. Kërkon standard.
.....lexoni shkrimin e plote në
Nga Edlira Durmishaj