Klinik Psikolog Şahin Torgut

03/03/2026

Birini sevmek başka; onun yanında ancak sakinleşebilmek başka.
Güveni içeriden kurmayı öğrenemeyen sinir sistemi, dışarıdan “güven” arar; tutarlı ve ilgili biriyle karşılaşınca zihinden önce beden bağlanabilir.

Kaotik bir geçmişte büyüdüysek, huzuru sevgiyle; ilgiyi güvenlikle karıştırabiliriz. Zihin de bu rahatlamayı hemen hikâyeye çevirir: “Demek ki aradığım bu.”

Bu farkı görmek, romantizmi öldürmez; seçimi netleştirir.
Çünkü bazen “doğru kişi” sandığımız şey, sadece ilk kez bedenimizin rahatladığı bir temas olur.

18/02/2026

Sanki iç dünyanda şu kural yazılmış gibidir:
“Duygum sorun çıkarır.”

Bu yüzden hayatın birçok alanında aynı refleks çalışır:
Birisi kırıcıdır, “aslında niyeti kötü değil” dersin.
Biri sınır aşar, “büyütmeyeyim” dersin.
Bir şey rahatsız eder, “anlayış göstereyim” dersin.

Zihin sessiz bir kural üretir:
“Uyum sağlarsam kalırlar.”
“Anlarsam sorun çıkmaz.”

Ama uzun vadede bu uyum,
karşı tarafı değil.
kendi duygunu dışarıda bırakır.
Ve insan, kimseye kızamamayı olgunluk sanırken,
yavaş yavaş kendine yabancılaşabilir.

09/02/2026

Zihin şöyle çalışır:
“Eğer ne hissettiğimi belli edersem, ilişki tehlikeye girer.”

Ve bu inanç yerleştiğinde, kişi ilişkilerde sınır koymak yerine geri çekilmeye başlar.
Sırf “bağ” kopmasın diye…
kendisi yavaş yavaş silinir.

20/01/2026

14/01/2026

01/01/2026

“Neden hep aynı ilişkileri yaşıyorum?”

Kişiler değişiyor ama yaşanan duygular, çatışmalar ve sonlar birbirine çok benziyor.
Bu bir rastlantı değil; bunun bir psikolojik adı var: tekrarlama zorlantısı.

Çocuklukta tamamlanmamış duygular, bastırılmış ihtiyaçlar veya çözülmemiş deneyimler… yetişkinlikte benzer sahneler aracılığıyla bilinçdışında tekrar tekrar yaşanabiliyor.
Amaç çoğu zaman bilinçsizce bu kez “tamamlamak”, “düzeltmek” ya da “kontrol etmek”.

Ancak farkındalık gelişmeden bu döngü kırılmıyor.
Aynı hisleri yaşarken kendimize şu soruyu sormak önemli:
“Bu bana nereden tanıdık geliyor?”
İyileşme, çoğu zaman o tanıdıklığı fark ettiğimiz yerde başlıyor.

26/12/2025

“Bırak artık” demek,
henüz anlamı çözülememiş bir deneyimi
zorla susturmaya çalışmaktır.

Zihin susturulan şeyi bırakmaz.
Anlaşılmayan şey, tekrar eder.

Bu yüzden iyileşme geçmişi silmekle değil,
geçmişin bugünkü hayatı nasıl etkilediğini fark etmekle başlar.

Geçmiş kalıyorsa,
çoğu zaman gitmediği için değil…
anlaşılmadığı için kalıyordur.


KlinikPsikolog NişantaşıPsikolog ŞişliPsikolog KadıköyPsikolog AvrupaPsikolog İstanbulPsikolog TürkçeTerapi PsikodinamikTerapi Anksiyete Depresyon BireyselTerapi ÇiftTerapisi Psikoterapist TürkPsikologYurtdışı TürkçeOnlineTerapi türkçeterapi OnlineTerapiYurtdışı TürkçePsikoterapi avusturalyapsikolog sydney operahouse onlineterapi melbournepsikolog ertelemek kararsızlık

22/12/2025

Bilinçli zihnimiz ister,
ama bilinçdışı bir parçamız frene basar.
Bu bir isteksizlik değil;
kendini koruma biçimidir.

Çoğu sabotaj tembellikten değil,
geçmişte işe yarayan bir savunmadan gelir.
İnsan bazen kendine değil,
eski bir hayatta kalma düzenine sadık kalır.

Terapi şunu sorar:
“Bu parça beni neye karşı koruyor
ve artık buna gerçekten ihtiyacım var mı?”



KlinikPsikolog

02/12/2025

Bu içerik “güçlü durmak” ile ilgili değil.
Ne zaman güçlü olmak zorunda kaldığımızla ilgili.
Çünkü savunmalar bazen bizi hayatta tuttu…
ama belki bugün artık başka bir yol da mümkün...

24/11/2025

Uzun zaman olmuş
sıradan bir güne uyanmayalı…

Tarifsiz bir telaşsızlık istiyor insan:
Hazırlanmadan, rol yapmadan,
sadece yüzüme su savurup
saçımı taramadan kalkmak…
Ve olduğu gibi oturup bir kahve içmek.

Hiçbir şey yapmadan da
bir şeyler hissetmeye izin veren zamanlar var ya;
belki de insan
en çok o anlarda kendine yaklaşır.

Bazen terapiye değil,
sessiz bir sabaha uyanmak iyileştirir bizi.
Bugün acelem yok.
Kahvem elimde, kalbim yerinde.
Bugün kendime varıyorum…

19/11/2025

“O gitti ama içimde bir şey hâlâ eksik.”

Aslında eksik olan kişi değil; o kişiyle birlikte duygularını dengeleyen sistem de gitmiştir. Yani sadece yalnız kalmazsın… duygularla ne yapacağını bilemezsin.
Bu yüzden bazı insanlar hemen yeni biriyle yakınlaşmak ister. Aşk aradığı için değil, kendi duygularını tek başına taşıyamadığı için.
Bu zayıflık değildir. İnsanın duygularını düzenlemek için birine ihtiyaç duyması çok doğaldır.
Ama terapi tam da şunu çalışır: “Ben duygularımla kendi başıma da kalabilir miyim?” İlişkiden çıkmanın asıl anlamı budur: Yalnız kalmayı öğrenmek değil, kendini ayakta tutmayı öğrenmek.