29/03/2026
Bu gün bir həkim kimi deyil, bir insan kimi yazıram…
Süni mayalanma sahəsində çalışan biri olaraq mən hər gün həyatın başlanğıcına şahid oluram. Ümidin, gözləntilərin, ilk ürək döyüntüsünün möcüzəsini görürəm. Amma bu gün… həyatın sonu haqqında düşünmək məni dərindən sarsıdır.
Rasim Balayev kimi bir insanın yoxluğu sadəcə bir fərdin itkisi deyil. O, bir ruh idi, bir yaddaş idi, bir xalqın hisslərini ekranlara köçürən nadir simalardan biri idi. Biz yeni həyatları dünyaya gətirməyə çalışarkən, belə dəyərlərin bu dünyadan köçməsi insanın içində böyük bir boşluq yaradır.
Hər yeni doğulan körpəyə baxanda düşünürəm: bəlkə də gələcəkdə o da kiminsə qəlbinə bu cür toxunacaq, iz buraxacaq. Amma bu gün anlayıram ki, bəzi insanlar var ki, onların yerini heç nə doldura bilmir.
Həkim olaraq həyatın başlanğıcını qoruyuram, amma bu gün həyatın nə qədər kövrək və keçici olduğunu bir daha hiss etdim.
Ruhunuz şad olsun… Siz sadəcə yaşamamısınız — siz iz qoymusunuz.
