04/01/2026
We zitten nu in die bijzondere dagen tussen Kerst en Driekoningen...
Aan de hemel gebeurt er iets subtiels: na weken dat de zon steeds later opkwam, lijkt ze rond de zonnewende even stil te hebben gestaan. Pas nu, heel langzaam, begint ze weer iets eerder op te komen. Het licht keert terug — bijna onmerkbaar, maar voelbaar.
Onze voorouders leefden met dit ritme mee. Deze tijd werd de heilige nachten genoemd: een periode waarin niets mocht draaien — geen spinnewiel, geen molen, geen koffiemolen. Men zei dat de aarde haar adem inhield, dat de zon stilstond en dat ook de mens even tot rust mocht komen.
Pas met Driekoningen, wanneer zichtbaar werd dat de zon weer op gang kwam, keerde ook de beweging terug. Dan trok men langs de deuren met een draaiende ster: een teken dat het leven weer mocht stromen, dat het licht het donker had gekeerd en dat het gewone ritme opnieuw mocht beginnen.
Deze dagen nodigen nog steeds uit tot hetzelfde: even stil zijn, luisteren, en zachtjes meebewegen met wat weer wil beginnen ✨