Iwona Rogowska Widacka - Pracownia Profilaktyki i Pomocy Psychologicznej

23/03/2026

23/03/2026

Coraz częściej widzę to w gabinecie i sama też to czuję- żyjemy dziś w świecie, który bombarduje nas bodźcami praktycznie bez przerwy. Nasz układ nerwowy nie nadąża z ich przetwarzaniem i bardzo często interpretuje je jako stres.

To nie zawsze jest „coś ze mną nie tak”. Czasem to po prostu za dużo: informacji, dźwięków, oczekiwań, tempa.

Często rozmawiam o tym z klientami na spotkaniach- o tym, jak wracać do równowagi i jak dawać sobie przestrzeń na wyciszenie.

Może dziś warto zrobić dla siebie coś małego, co trochę uspokoi głowę i ciało

https://www.facebook.com/reel/860617937038792

20/03/2026

🌿 Pierwszy dzień wiosny – symbol nowego początku 🌿

Dziś kalendarzowa wiosna. W naszej kulturze to moment światła, świeżości i budzenia się do życia. W psychologii to także piękna metafora zmiany: tej dużej i tej zupełnie małej.

Nie wszystko w naszym życiu zmienia się z dnia na dzień. Procesy psychiczne – regeneracja po trudnym czasie, wychodzenie z kryzysu, budowanie poczucia własnej wartości czy uczenie się stawiania granic – przebiegają jak przyroda: powoli, etapami, często niewidocznie na pierwszy rzut oka.

🌱 Zanim pojawią się liście, korzenie już pracują.
🌱 Zanim poczujesz lekkość, Twoja psychika może wykonywać ogromną, cichą pracę.

Pierwszy dzień wiosny to dobra okazja, by zadać sobie kilka pytań:
– Co w moim życiu zaczyna kiełkować?
– Czego potrzebuję więcej: słońca, ruchu, kontaktu z ludźmi, a może odpoczynku?
– Z czym chcę się pożegnać, tak jak z zimowym ciężarem?

Badania pokazują, że zmiana pory roku wpływa na nasz nastrój, poziom energii i motywację. Więcej światła to często więcej nadziei i sprawczości. Warto ten naturalny moment wykorzystać – nie do radykalnych postanowień, lecz do życzliwego przyjrzenia się sobie.

Nie musisz zaczynać od rewolucji. Wystarczy jeden mały krok:
✔ spacer w słońcu
✔ rozmowa, którą odkładałeś/aś
✔ zapisanie jednej myśli wdzięczności
✔ decyzja, by dać sobie więcej łagodności

Wiosna nie przyspiesza na siłę. Ona przychodzi wtedy, gdy jest na nią pora.
Tak samo Ty możesz wzrastać w swoim tempie.

Życzę Ci, aby ten nowy sezon był czasem oddechu, rozwoju i wewnętrznej równowagi

19/03/2026

Każde dziecko czasem się wstydzi.
Ale sygnałami ostrzegawczymi są:

– częste mówienie o sobie w negatywny sposób („jestem głupi”, „nikt mnie nie lubi”)
– silne reakcje na najmniejszą krytykę
– unikanie nowych sytuacji z lęku przed oceną
– izolowanie się
– autoagresja lub karanie siebie
– nadmierny perfekcjonizm

Przewlekły wstyd zwiększa ryzyko depresji, zaburzeń lękowych i problemów z samooceną w dorosłości.

Jeśli masz wrażenie, że wstyd rządzi Twoim dzieckiem – warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym.

Nie dlatego, że „coś jest nie tak”.
Ale dlatego, że im wcześniej dziecko doświadczy relacji, w której nie musi się wstydzić siebie – tym silniejszy fundament buduje na przyszłość.

18/03/2026

Pierwszy krok to regulacja dorosłego.

Dziecko wstydzi się już wystarczająco.
Nie potrzebuje dodatkowej presji.

Co pomaga?

– Nazwanie emocji: „Widzę, że zrobiło Ci się przykro.”
– Normalizacja: „Każdemu zdarza się popełnić błąd.”
– Oddzielenie czynu od osoby: „To zachowanie było trudne, ale Ty jesteś w porządku.”
– Modelowanie: przyznawanie się do własnych błędów bez samokrytyki

Dziecko buduje obraz siebie w lustrze relacji.
Jeśli w tym lustrze widzi akceptację – wstyd nie zakorzenia się głęboko.

17/03/2026

Nie każde zawstydzone dziecko się wycofuje.
Niektóre zaczynają być „idealne”.

Perfekcjonizm u dzieci często jest próbą uniknięcia wstydu.

Dziecko myśli:
„Jeśli będę najlepsze…”
„Jeśli nie popełnię błędu…”
„Jeśli wszystkich zadowolę…”

…to nie poczuję tego trudnego, palącego uczucia w środku.

Perfekcjonizm nie jest ambicją.
Jest lękiem przed odrzuceniem.

Warto wtedy nie pytać:
„Dlaczego tak bardzo się starasz?”
Ale:
„Czego się boisz, gdy coś nie wyjdzie?”

16/03/2026

Czym różni się wstyd od poczucia winy?

To bardzo ważne rozróżnienie.

Poczucie winy mówi:
„Zrobiłem coś złego.”

Wstyd mówi:
„Jestem zły.”

Poczucie winy sprzyja naprawie relacji.
Wstyd sprzyja wycofaniu i izolacji.

Kiedy dziecko rozleje sok, możemy powiedzieć:
„Sok się rozlał. Posprzątajmy.”

Albo:
„Zawsze jesteś taki niezdarny.”

Pierwsze dotyczy zachowania.
Drugie dotyka tożsamości.

Powtarzane latami – buduje trwałe przekonania o sobie.

16/03/2026

Ostatni poniedziałek przed wiosną 🌷
Zatrzymaj się i uśmiechnij – przetrwałaś zimę.
Czas rozkwitnąć.