http://www.leerpositiefdenken.be/

Leer Positief Denken, Antwerp (2026)

19/01/2026

Herkenbaar? 😅😬 Hoe positief ik ook ben, dit blijft toch altijd een moeilijke....

16/01/2026

🥳 Ook dit zou Barbie met ADHD kunnen zijn! Want ADHD bij vrouwen zie je meestal niet aan de buitenkant. Het speelt zich vooral van binnen af. Jaren zeiden cliënten tegen mij dat ik zo rustgevend was, terwijl als er iemands hoofd niét rustig is... 🙃
Na mijn webinar deze week over Moeders met ADHD zei een vriendin die mij al bijna 10 jaar kent: "Jij zei altijd dat je ADHD had, maar ik zag dat nooit. Nú zag ik dat pas: je was helemaal jezelf!" 🥰

Wat je vaak ziet: iemand die rustig, geordend en gestructureerd is. Iemand die alles goed onder controle lijkt te hebben en alle ballen vlot in de lucht lijkt te houden. 🙋‍♀️

Wat je niet ziet:
Een hoofd dat overuren maakt, innerlijke chaos en wanhopige pogingen om hierin structuur aan te brengen. Het continue afremmen, aanpassen en piekeren wat er mis ging en hoe het beter kan. De mentale overbelasting door alle ballen in de lucht te proberen houden met een brein dat steeds 'in slaap valt'. ⚽⚾🏀🏈🏉

Bij veel vrouwen is ADHD vaak geen druk, kleurrijk gedrag maar een innerlijke chaos. Meisjes leren al vroeg om zich aan te passen, niet lastig te zijn en hun impulsiviteit te onderdrukken. Dat lukt (meestal toch 😎), maar het kost enorm veel energie...

Ze overcompenseren via perfectionisme, controle of pleasen. Zijn oververantwoordelijkheid, willen alles zelf dragen in een poging grip te krijgen op hun innerlijke chaos. Grote emoties worden omgekropt en komen tot uiting in faalangst, schuldgevoelens depressieve gevoelens, eetproblemen of chronische vermoeidheid. 🥺

Daardoor wordt ADHD bij vrouwen meestal pas laat herkend. Vaak pas op 30 of 40 jarige leeftijd, na een verkeerde diagnose van burn-out, depressie of angst, in de menopauze of als ze moeder worden en die belangrijkste bal nog maar amper in de lucht kunnen houden... Zo was dat bij mij: bij de geboorte van mijn tweede dochter snapte ik echt niet hoe andere ouders dat allemaal gecombineerd kregen en voelde ik mij erg gefaald... De diagnose ADHD die daarop volgde, verklaarde plots heel veel... ❤️

Laat een ❤️ achter in de comments als je dit herkent! 👇 (Dat voelt iets minder alleen en kwetsbaar 😅)

16/01/2026

Indrukwekkend prentenboek van jeugdauteur en filosoof over een muisje dat uit huis geplaatst wordt. Waardevol om dit ook aan kinderen voor te lezen bij vergelijkbare ingrijpende gebeurtenissen zoals een scheiding of verhuizing. Of gewoon als algemene ontwikkeling voor alle kinderen, thuis en in de klas! 🥰

Er bestaan weinig boeken over dit thema en het snijdt direct de juiste toon aan: de angst en verwarring die het muisje voelt bij het gebrek aan uitleg door de hulpverleners, en de loyaliteit aan thuis, ondanks alle onveiligheid. Het pleasen in een poging om geaccepteerd te worden door andere dieren, de vele afwijzingen en het verlies van hoop en geloof in zichzelf en anderen...
Maar het is vooral ook een heel krachtig boek, over een reis van doorzettingsvermogen, veerkracht en steeds meer zelfkennis en innerlijke rust. 🍀

De emoties worden heel mooi en sprekend weergegeven door : het zijn echt ontroerende, inlevende beelden (zelfs voor mij met een muizenfobie 🙃), met krachtige en zelfs grappige details (zoals de poezenknuffel).

Het einde is zeer sterk: niet minimaliserend in de trant van 'alles komt goed' zoals in de meeste prentenboeken, maar echt mooi zoals het moment waarop je ook in therapie zou afronden: wanneer er zowel uiterlijk als innerlijk rust gevonden is (prachtig uitgebeeld in de laatste illustratie: ontspannen in een warm nestje rustend 😍).

Ik ben dus fan! Zeker verplichte (maar zeer aangename) kost voor alle hulpverleners, en verder voor elke leerkracht en ouder. 😎

📚 Je vindt het boek via je favoriete (online) boekwinkel (zoals .be of via de affiliatelink in bio!

Gekregen van de uitgeverij met mooiste prentenboeken .eenhoorn.uitgeverij, en dus ook reclame, maar altijd authentiek, daar sta ik voor. ❤️

14/01/2026

“Ik haak af na één minuut.”
“Mijn hoofd wordt alleen maar drukker.”
“Als ik mijn gedachten volg, word ik net onrustiger.”
"Stop met doen alsof ademhalen mijn problemen oplost.”
“Waarom altijd mindfulness, en nooit iets dat echt helpt?”

Nou... 🙃
Omdat uit recent onderzoek blijkt dat ADHD geen aandachtstekort is maar een regulatieprobleem. Wat mensen, en zeker vrouwen met ADHD, dagelijks onderuit haalt, zijn overprikkeling, emotionele reactiviteit en uitputting. En juist daar grijpt mindfulness op in!
🎤

En, als je de juiste manier vindt, is het ook echt leuk! 😍🥳

13/01/2026

Hopping on deze leuke trend om terug te gaan naar 2016! 🥳

En wow, wat was dat confronterend om terug foto's te bekijken van 10 jaar geleden! Want wat had ik toen nog veel tijd en wat deden we veel! 😮

Elke woensdag een vol huis met vriendjes van de kids (die warmte en gezelligheid wou ik ze zo graag meegeven! Check gelukt! 🥰), elk weekend naar familie en bootje varen of oerhollands schaatsen naar gelang het weer, naar kindvriendelijke musea of eindeloos kletsen in gezelschap van good food en good friends met kids in dezelfde leeftijd: zo gezellig! 🥳
En elke maand (écht, ongelooflijk!) naar een concert met een vriendin! 💃
En ook: samen met open mond naar de Rode Duivels kijken 🇧🇪 (en soms naar hup Holland hup 😎).

Sociale media speelde nog amper een rol, foto's werden er veel minder genomen (ik zie mij over 10 jaar niet mijn huidige overload aan foto's doornemen 🫣) en we leefden vooral veel meer mindful: niet de wazige versie van stilzitten op een kussen, maar gewoon onze aandacht gericht op wat belangrijk was: ons gezin, familie en vrienden. 😍 Mails stonden nog niet op mijn telefoon, mijn huis hoefde er nog niet Pinterestwaardig uit te zien, de kids waren nog niet overprikkeld van het middelbaar, mijn man had nog geen burnout en ik had nog geen MS... 😬

Dus ik had heel veel tijd en ruimte om mij helemaal te verliezen in het maken van persoonlijke traktaties voor de klas (why? 😂), mentale ruimte om belachelijk veel taarten te bakken voor de verjaardagen van mijn kids (3 verschillende taarten en 3 soorten cakes, voor 10 man bezoek, hoe dan!?) en om met andere vrijwilligers heel veel rugzakjes in te zamelen voor de vluchtelingen uit Syrië. ❤️‍🩹
En vooral: ik was niet chronisch moe en had amper stress... 😍

Wat mis ik die tijd! Écht...
Ik zeg zo vaak dat er zoveel veranderd is in 10 jaar en dan voel ik mij zo'n oud mens, maar het is echt zo... Het is nu écht veel zwaarder voor jonge ouders om op te voeden, voor kinderen om op te groeien en voor volwassenen om hun hoofd boven water te houden... 😬

De King Louie-jurkjes en skinny jeans mis ik niet, maar de rest wel! Deze trend is niet toevallig maar geeft een belangrijke boodschap! ❤️

09/01/2026

We doen nog eens een rondje echtheid! Altijd met een klein hartje omdat er toch een stemmetje heel hard in mijn hoofd roept "dat ik mij niet moet aanstellen en sterk moet zijn... " 😬

En toch post ik het (al blijft die hard roepen in mijn hoofd): omdat ik rationeel wel weet dat je kwetsbaar opstellen net sterk is (nu dat nog leren voelen 🫣).
Ik post het omdat de wereld steeds meer onecht is en er behoefte is aan (h)erkenning van alle volledige normale gevoelens en gedachten die de meesten van ons wel kennen (gelukkig!).
En ik deel het omdat je pas kunt beginnen met positief denken als je de onderliggende gevoelens hebt gevoeld (en dat hoeft echt niet lang te zijn). ❤️‍🩹

Ik ben uiteraard heel graag benieuwd wat deze post met jou doet; niet omdat ik zo graag erkenning wil hebben (dat is uiteraard fijn maar -ook uiteraard- niet de reden dat ik dit post), maar omdat ik merk dat dit soort berichten vaak de meeste likes krijgen, én mij de meeste ontvolgers kost (iets met toch niet durven/willen/kunnen voelen?).
En toch post ik, omdat ik geloof dat juist in deze extreem gestresste, beangstigende en eenzame wereld, een gevoel van verbondenheid zo ontzettend belangrijk én helend is! Door te lezen over gedeelde ervaringen van anderen, voel je je minder alleen en ontstaat er een gevoel van community, van 'belonging' (sommige dingen klinken toch mooier in het Engels) 🥰.

Dus, bij deze de uitnodiging aan jou om iets te delen: over wat er achter die perfecte foto van jou zat, over wat deze post bij je oproept, of gewoon een ❤️🙃🥳: soms zegt dat meer dan woorden.

Liefs,
Wendy ❤️

07/01/2026

Mijn ADHD-brein houdt van structuur (als ik dat zelf mag bedenken toch 🙃) en doordat ik in mijn hyperfocus en met mijn neiging om te pleasen snel de neiging heb om aan mijn eigen behoeften voorbij te gaan, was ik direct enthousiast toen ik deze 'meer|minder-lijst' voorbij zag komen bij . Ik maakte een bijna even mooi exemplaar met mijn zeer verfijnde -ahum- fijne motoriek! 😎🙃

Hersenen volgen graag de bekende weg en deze meer-minder to do's zijn dan ook een goede reminder voor mezelf. Hij ligt duidelijk in het zicht bij mij op mijn bureau; om regelmatig eens terug te kijken of ik wel naar mijn waarden leef. Niet om te presteren (ah nee, dat zou net bij 'minder' moeten staan), maar als een wegwijzer of kompas bij de grote en kleine keuzes die ik elke dag maak. 🙌
Zodat ik hopelijk minder mee gesleurd wordt door bijvoorbeeld het automatisme van 'ja' zeggen terwijl ik 'nee' voel, of teveel alleen online zijn ipv gezellig samen te kletsen en genieten met mijn geliefden. 🥰

Benieuwd wat er bij jouw 'meer' en 'minder' staat! Laat het weten in de comments: zo inspireren en motiveren we elkaar! 💪😍

06/01/2026

De laatste is mijn absolute favoriet! 🫶

1. 'Mijn kind heeft ADHD' van geeft veel correcte, wetenschappelijke informatie in een warm, ondersteunend jasje. Echt een goed basisboek dat je gratis bij de diagnose van je kind mee zou mogen krijgen. 🆓
Als je al meer kennis hierrond hebt, blijf je waarschijnlijk wel wat op je honger zitten.

2. 'Meisjes zijn altijd flink' over ADHD bij vrouwen werd geschreven door twee psychologen met jarenlange ervaring bij . Dus ook hier korte, vlot leesbare stukjes, in een heerlijke ADHD-vriendelijke layout. Veel recente wetenschappelijke inzichten en praktische inzichten, met een grote nadruk op erkenning voor alle gedachten en emoties die je gratis krijgt bij een laat-diagnose. 🫣

3. 'Hoezo druk' is een dik boek met het persoonlijke verhaal van als moeder met ADHD, aangevuld met heel veel informatie, interviews en getuigenissen van specialisten en ervaringsdeskundigen: een mooie aanvulling op het eerste boek voor kennis en erkenning.
Zelf vind ik de hoeveelheid tekst wel wat overweldigend en had ik liever de ADHD-vriendelijke layout gehad van de vorige twee boeken. 📚

4. 'Twaalf principes voor het opvoeden van een kind met ADHD' van mijn grote held Russell A. Barkley, internationaal autoriteit op het gebied van ADHD bij kinderen en jongeren. Ik hang bij alles wat hij zegt aan zijn lippen en ook dit boek is echt een pareltje: zeer aangenaam beschreven hoe je je kind met ADHD kunt ondersteunen en meer rust in je gezin kunt brengen. 😍

5. En deze laatste is mijn absolute favoriet: 'How to thrive with Adult ADHD' van Dr. James Kustow, psychiater met ADHD, en integratief psychotherapeut. Dit is het eerste boek over ADHD waarbij er heel breed, en concreet, wordt gekeken naar thema's als het belang van een optimistische mindset en lichaamsgericht werken (zoals tapping op de pagina die ik toon). 🥳 Helaas nog niet vertaald in het Nederlands.

Je vindt de boeken via je favoriete (online) boekhandel of via de affiliatelink in bio (jij betaalt hetzelfde maar ik krijg een mini-percentje als cadeautje van jou voor deze reviews 🙃)

en dus ook reclame maar altijd authentiek! ❤

04/01/2026

Ik schrok er zelf erg van hoe alleen ik mij afgelopen week heb gevoeld... Omwille van omstandigheden hadden we geen Kerst kunnen vieren, en vlak voor oudjaar werd ik ook nog eens goed ziek. Een banale virale infectie bovenop mijn MS betekent dubbel zo ellendig, moe en leeg. En met de feestdagen driedubbel zo alleen want niks oliebollen bakken en gezellig oudjaar vieren, niks familiebezoekjes, en ook de week erna alle dates met mijn vriendinnen moeten annuleren. 😷

Nu is dat op zich niet zo erg maar doordat ik door mijn MS niet kan werken, heb ik sowieso al minder sociaal contact, en is het vaak hard werken aan mijn mentaal welzijn (wat ik niet graag zeg, maar hier bewust wel doe om dat te normaliseren).
Wanneer er dan zo'n extra periode van alleen de hele dag in bed liggen bijkomt, is dat echt hard zwoegen om niet in een negatieve spiraal terecht te komen... Mentaal werk dat men vaak niet ziet (zeker bij mensen met een sterk 'sociaal masker' 🙋‍♀️) en men uit het oog verliest in de dagelijkse rush...

Na mij dagen zo alleen en verdrietig te hebben gevoeld, heb ik -met veel moeite, want ik denk toch altijd dat ik 'sterk' moet zijn ofzo'- een berichtje gestuurd naar mijn beste vriendinnen dat ik mij zo alleen voelde. En de warme, lieve reacties daarop maakten dat ik mij direct terug sterker en positiever voelde. 🥰

Daarom deze post, omdat ik zeker niet alleen ben, en het zo nodig is dat we er voor elkaar zijn! Andere mensen maken vaak het allergelukkigst! ❤️

03/01/2026

😮 Mijn mond viel echt open...
Zo verdrietig en zo confronterend... Ik voel dat ik daar dan eigenlijk niet aan wil denken omdat ik mij gaan zo schuldig voel en omdat het zo moeilijk is om te veranderen...

En tóch blijf ik de vervelende moeder die hen daarop wijst, deze filmpjes doorstuurt, én vooral zelf het goede voorbeeld probeert te geven door zo weinig mogelijk op mijn telefoon te zitten in hun bijzijn, mijn telefoon bij concerten etc in mijn tas te laten en nu... lekker samen in de sneeuw te gaan spelen: dát zijn de momenten die ze onthouden! ❄️🛷🥰

31/12/2025

De wensen voor een gelukkig nieuwjaar vliegen je straks weer om de oren (inclusief de drie kussen 🫣). En in een maatschappij die steeds meer verlangt naar authenticiteit, lijkt dat steeds minder te passen.

We wensen elkaar van oudsher een gelukkig nieuwjaar omdat we elkaar iets goeds willen toewensen, juist omdat niemand weet hoe een jaar zal lopen. We hopen dat het dragelijk wordt, zonder al teveel tegenspoed. Niet dat het perfect moet zijn.
Maar in een maatschappij waar beter, meer en sneller centraal staan, klinkt “gelukkig” soms als een opdracht. Terwijl het daar nooit voor bedoeld was.

Ik wens jou toe dat dit jaar ook anders mag zijn. Dat het niet beter hoeft maar weer dragelijker wordt, voor jou en je geliefden.

Veel liefs,
Wendy ❤️

18/12/2025

☎️ Geef jij je kind ook zijn eerste smartphone met Kerstmis?
Dat gebeurt steeds vaker al rond 9 jaar.
Niet omdat dat een goede leeftijd is (integendeel!) maar omdat de wereld sneller gaat dan wij. Klassenapps, hobbygroepen en sociale druk duwen ouders richting een toestel, vaak vroeger dan ze zelf zouden willen.

Deze post kwam ik tegen bij en vond ik zo waardevol dat ik hem voor jullie heb omgezet in het Nederlands.
Het is een brief van een moeder aan haar dochter wanneer ze haar eerste smartphone geeft. 🥰

Want een smartphone is geen onschuldig cadeau. Het is een krachtig apparaat dat een grote wereld opent, voor een brein dat nog volop in ontwikkeling is (zeker tot 25 jaar!). Dat vraagt geen strenge controle maar wel een duidelijke begeleiding, net zoals je dat met andere dingen doet zoals snoepen of huiswerk maken. Afspraken betekenen geen wantrouwen maar juist betrokkenheid en zorg. ❤️

Hoe later je de eerste smartphone geeft, hoe beter. Rond 12 à 13 jaar zijn impulscontrole en zelfsturing al iets sterker. Gesprekken over risico’s worden dan ook haalbaarder. Sociale media stel je best nog langer uit.

Krijgt je kind toch vroeger een smartphone, dan is nabij blijven essentieel. Niet loslaten maar met vaste afspraken, herhaling en voorspelbaarheid. Zeker rond slaap. Geen telefoon op de slaapkamer blijft de belangrijkste regel. Niet omdat je alles wil weten, maar omdat rust en veiligheid altijd voorgaan bij een brein dat nog volop in ontwikkeling is. 💤

Een telefooncontract hoeft niet juridisch te klinken. Kinderen hebben geen nood aan regels op papier, wel aan duidelijke verwachtingen en een ouder die beschikbaar blijft. Het gaat niet om perfect gebruik. Het gaat om weten waar je terechtkan als het moeilijk wordt.

Tot zover deze 'moralistische preek', want zo voelt het toch wel wat. Omdat we dat zelf niet geleerd hebben. En daarom post ik dit toch. Een smartphone is een verantwoordelijkheid. En die ligt, zeker in het begin, vooral bij jou als ouder.

Veel succes samen, want het is een proces van vallen en opstaan. ❤️

Leer Positief Denken

19/01/2026

16/01/2026

16/01/2026

14/01/2026

13/01/2026

09/01/2026

07/01/2026

06/01/2026

04/01/2026

03/01/2026

31/12/2025

18/12/2025

Adres

Website

Meldingen

Contact De Praktijk

Snelkoppelingen

Delen

Type