02/04/2026
UIT HET LEVEN GEGREPEN: Over de Zweethut en PMD...
In ons huis stapelen zich soms dingen op, zeker op momenten dat mijn lijf een loopje met me neemt.
Eén van de dingen die hierbij relatief snel voor problemen zorgt, is het verzamelen van afval dat in de PMD-zak hoort. Het feit dat mijn puberale medebewoners, ondanks meerdere initiaties, zich duidelijk nog niet klaar voelen om het wonder van het plaatsen van een nieuwe zak zelfstandig te voltooien, ligt wellicht mee aan de wortel van dit probleem.
Deze zak zit binnenshuis in een vuilbak met een bol deksel en op een bepaald moment geraakt die vuilbak dus vol...
Maar gezien het bolle deksel, kan er dus niet verder boven op de vuilbak gestapeld worden. In plaats daarvan wordt er uitgeweken naar het platte deksel van de vuilbak voor restafval die zich naast de PMD-bak bevindt.
Echter... wanneer dit deksel vol ligt met PMD, dan kan je het restafval dus ook niet meer dumpen....
Gevolg: men geraakt het afval niet meer kwijt en het begint her en der rond te slingeren en een eigen leven te leiden - geholpen door de viervoetige medebewoners - waaronder wij dan weer lijden ...
Terwijl ik enkele dagen geleden dit proces in de kiem aan het smoren was door alsnog het wonder van het vervangen der PMD-zak te laten geschieden, werd ik plots getroffen door de gelijkenis met hoe we maar al te vaak omgaan met onze eigen innerlijke spreekwoordelijke afvalstroom.... wanneer de emmer vol is en niet werkelijk geledigd wordt, moeten we elders gaan dumpen waardoor we vervolgens weer andere afvoerkanalen blokkeren... en zo geraken we "vervuild", komt ons "afval" terecht op plaatsen waar het niet hoeft te zijn en komen we vaak in een vicieuze cirkel terecht.
Net daarom is een grondig en diepgaand reinigingsritueel zoals een Zweethutceremonie zo cruciaal. Om rond zwervend afval -of het nu recent is of al jaren in ons doolt - in onszelf te onderscheppen, om het uitgeleide te doen via onze eigen poriën, om de emmer weer leeg te maken, om er vrij van te zijn.
Om ruimte te maken in onszelf en om te verwelkomen datgene waarvan we grààg willen dat het ons vult tot we ervan overlopen en dan nog een beetje. In de tijd van Beltane gaat dit vaak over vruchtbaar zijn door het laten versmelten van het vrouwelijke en het mannelijke in onszelf.
This is serious business! En net daarom is de eenvoudige kern van deze ceremonie zo krachtig: Bidden met en bij Vuur, Stenen en Water waardoor we onszelf zowel fysiek als energetisch openen en kunnen afgeven aan de Aarde om vervolgens herboren te worden vanuit Haar.
Er zijn nog plaatsen.... wees welkom!
Dit is de voorlopig laatste geplande Zweethutceremonie bij Natuur Herstelt, een volgende ceremonie zal ten vroegste doorgaan in september.
Hut van de Wroetster ~ Beltane Zweethutceremonie ~ NOG 3 PLAATSEN
Foto van het net
