15/01/2026
Deze week had ik enkele gesprekken over die angst die soms ineens opduikt: wat als het leven plots stopt?
Die angst herken ik maar al te goed.
Jaren geleden was mijn angst om dood te gaan niet zomaar een vluchtige gedachte. Het was echt aanwezig in mijn dagelijks leven. Het kleurde hoe ik in het leven stond, hoe ik keuzes maakte.
Totdat ik door Acceptance & Commitment Therapy leerde dat ik die angst niet weg moest duwen, maar ermee kon leren leven.
Drie dingen veranderden alles:
Loskomen van die vervelende gedachten die bleven hangen. Defusie - niet vechten ertegen, maar afstand nemen. Ze zijn er, maar ze zijn niet de waarheid.
Emoties laten zijn. Die angst, die onzekerheid - ze mogen er zijn. Ik hoef ze niet weg te duwen.
Dichtbij mijn waarden blijven. Niet leven vanuit moetjes of angst, maar vanuit wat echt belangrijk is.
En nu?
Probeer ik dat ook aan mijn zoontjes mee te geven. Niet door ze een angstvrij leven te beloven (dat zou een leugen zijn), maar door ze te leren dat we kunnen zingen, kunnen spelen, kunnen leven.
Ondanks de onzekerheid. Misschien wel juist daarom.
ACT heeft mijn leven veranderd. En net daarom maakte ik het online traject, VOLUIT LEVEN. Zodat ook jij weer vrijer in het leven kan gaan staan.
🦁 Hakuna Matata is meer dan een vrolijk liedje.
Het is een keuze.
Liefs,
Uschi