30/03/2026
“Soms gaat schoolweigering niet over school.”
Maar over iets wat veel dichterbij ligt.
Na een traject zaten we met beide ouders en de jongere samen voor een contextgesprek. Wat eerst leek op “angst voor sociale situaties op school”, kreeg plots een andere betekenis.
Toen moeder en dochter samen naar een moeilijk moment keken, raakten ze allebei geraakt.
Ze beseften: een deel van haar angst ging niet alleen over school… maar over het loslaten van mama.
Sinds de scheiding voelde dat anders.
Naar school gaan betekende niet alleen in de klas zitten —
het betekende ook: weg zijn van mama, op een moment waarop nabijheid net zo belangrijk voelt.
Zowel mama als dochter voelden dat het klopte. Bij allebei rolde een traan.
Gedrag staat zelden op zichzelf.
Wat we aan de buitenkant zien, vertelt vaak iets over wat er speelt in de verbinding, in de context, in het gezin.
Dat is geen schuldvraag.
Integendeel.
Het vraagt moed om hier samen naar te kijken.
Om even uit te zoomen.
Om jezelf toe te laten: “Misschien speelt er meer, ook onbewust.”
Wij kijken graag met jullie mee — voorzichtig, zonder oordeel, en met respect voor jullie tempo en verhaal.
Soms zit de eerste stap niet in “oplossingen zoeken”,
maar in samen begrijpen wat gedrag probeert te vertellen.
💬 Herken je iets in dit verhaal?
🔗 Neem gerust een kijkje via de link in bio voor meer info over onze trajecten en aanmelding.
🤍 Of deel deze post met iemand voor wie dit misschien helpend kan zijn.
Je hoeft het niet alleen te dragen.