16/01/2026
{héro·ines quotidien} {dagelijkse helden}
[FR] Soigner n’est ni une vocation, ni un sacrifice :
« Cela fait près de neuf ans que je travaille dans le soin et le social.
Depuis plus de six ans chez Infirmiers de rue, j’exerce là où les parcours classiques ne suffisent plus : dans la rue, au domicile, dans des lieux de vie précaires.
Dans ces marges du système, la violence est rarement visible. Elle est diffuse, chronique, banalisée. Elle s’ancre dans la pauvreté, l’exclusion et des choix politiques qui fragilisent au lieu de protéger.
Soigner ici, c’est avant tout créer du lien, prendre le temps, rester présent·e malgré l’incertitude. Ce n’est ni une vocation ni un sacrifice, mais un choix profondément politique. (...) »
👉 Lire le récit de Manon en entier : https://www.infirmiersderue.be/fr/temoignages/ni-vocation-ni-sacrifice-soigner-face-aux-violences-structurelles
--
[NL] Zorgen is geen roeping en geen opoffering:
"Al bijna negen jaar werk ik in de zorg- en sociale sector.
Al meer dan zes jaar bij Straatverplegers werk ik daar waar klassieke trajecten niet meer volstaan: op straat, bij mensen thuis, in precaire leefomstandigheden.
In deze marges van het systeem is geweld zelden zichtbaar. Het is diffuus, chronisch en genormaliseerd. Het wortelt in armoede, uitsluiting en politieke keuzes die mensen kwetsbaarder maken in plaats van hen te beschermen.
Zorgen betekent hier in de eerste plaats verbinding maken, tijd nemen, aanwezig blijven ondanks onzekerheid. Het is geen roeping en geen offer, maar een diep politieke keuze. (...)
👉 Lees het volledig verhaal van Manon hier : https://www.infirmiersderue.be/nl/verhalen/geen-roeping-geen-opoffering-zorgen-tegenover-structureel-geweld