Klavertje 4

04/05/2026

04/05/2026

“Kijk, Hilde!”, zegt Oscar (9), 👦🏼
“ik lijk op al deze dieren!
Ik ben sluw als een vos, superkampioen in spioneren,
ik hou van vliegen,
ik kan hard rennen als een jaguar,
ik hou van lopen en spelen, net als een hond,
ik eet even graag als de leeuw en lust ook alles,
en net als de otter zwem ik heel graag”

Ziezo!
Dat zelfbeeld is ook weer eens opgekrikt, denk ik. 😊

01/05/2026

Is oma overleden? 👵
Of een vriendje van je kind? 👦🏻
Of is de poes plots doodgegaan?😿

Je kind heeft verdriet.
Je kind heeft vragen.
Hoe praat je daarover?

Ik kan je aanraden om dit boekje
samen met je kind te lezen.

Een heel eenvoudig verhaaltje over muisje Spits,
die z’n vriendinnetje Ootje verliest.
Alle aspecten van gemis,
en troost komen aan bod,
mét tips om zelf aan de slag te gaan
met rouwen.

Simpel,
op kindermaat,
én to the point.
Multi-inzetbaar,
van peuters
tot en met 9 à 10-jarigen..

En neen,
ik heb geen aandelen bij de uitgeverij! 😂
maar als het goed is,
mag het gezegd worden!

29/04/2026

Theo’s kaart
voor zijn overleden hondje.

29/04/2026

Theo’s hondje
is een jaar geleden overleden.
Hij heeft nog steeds veel verdriet.
Daarom halen we samen
mooie herinneringen op
en lezen we een boekje
over sterven en troost.
Theo (8) wil graag
een mooie tekening maken.
en iets schrijven voor zijn hond.
Met z’n tong uit zijn mond,
gaat hij aan het werk.

“Hoe voel je je nu?”
vraag ik na de sessie?
“Fijn”
glimlacht hij. 😊

dood # gemis

27/04/2026

Prachtig werk van Rebecca (36).
Zij schreef hierbij:
“Ik ben een geel zonnetje. 🌞
Ik vraag me af of de weg nog lang is.
Ik hoor het water stromen.
Ik zie de wereld met mijn ogen dicht.
Ik wil weer kleur.

Ik ben een geel zonnetje. 🌞
Ik doe alsof ik je niet zie.
Ik voel de kracht van de natuur.
Ik maak me zorgen
over wat de toekomst brengt.
Ik huil om wat anders had moeten zijn.

Ik ben een geel zonnetje. 🌞
Ik snap dat de weg lang is.
Ik zeg dat tijd raad brengt.
Ik probeer met liefde elke stap te zetten.
Ik hoop dat de juiste hand uitgestoken wordt.

Ik ben een geel zonnetje.”🌞.

26/04/2026

Dit monster valt Yana (9) lastig.
Het ziet er lief uit,
maar schijn bedriegt.
Telkens opnieuw komt het
op haar schouder zitten
en fluistert het haar
enge gedachten over haar papa in.

Ik oefen samen met Yana
om het weg te sturen.
“Rot op, en**rd!
Laat me met rust!
Loop naar de maan! “
Ze mag het monster vertrappelen.

Yana komt op
voor haar leven als kind.
Zonder overbodige zorgen.

Ik ben trots op je,
Yana! ❤️

22/04/2026

Léon (8),
ik wil je laten voelen,
op zoveel mogelijk verschillende manieren,
dat je het leven mag ‘ervaren’
in veiligheid.
Dat je je grenzen mag aangeven,
en dat ze gerespecteerd worden.
En dat juist dat een heel fijn gevoel is.
Ik wil je zintuigen verscherpen,
zodat je nog beter kan voelen,
wat er gaande is in jou,
en bij anderen.
Ik laat je zelf beslissen over je lichaam,
wat heel belangrijk is voor jou,
zodat jij ook anderen
die kans kans kunt bieden.

Met bloem kan je veel meer dan bakken alleen! 😉

21/04/2026

😲 Wie had dat durven denken?

Timo (15) wil niet naar therapie.
Zijn ouders,
Lia en Mark,
zijn diep teleurgesteld. 😟

“Hij heeft het zó nodig!”,
zeggen ze.
“Timo is niet gelukkig.
Hij zit vol opgekropte emoties.
Hij snijdt zichzelf.”

“Mmm”,
zeg ik,
“wat als jullie hem voorstellen
om 1 keertje te proberen,
om jullie plezier te doen,
en dat hij daarna niet verplicht wordt
om verder te doen,
maar dat hij zelf mag kiezen?”

Eerst steigeren Lia en Mark,
maar dan besluiten ze toch
om het te proberen.
En warempel!
Timo hapt toe.
Waarschijnlijk
om van het gezaag vanaf te zijn. 😉

(Een week later)
Daar is hij dan!
Timo,
op en top puber.
Stoer gekleed.
Bange ogen.

Zoals gewoonlijk,
stel ik me voor,
leg ik uit wat creatieve therapie is
en hoe ik werk.

Timo zelf zegt niet veel.
Hij antwoordt amper
wanneer ik iets vraag.

Dan starten we met de eerste oefening.
Ik laat hem tekenen,
schrijven,
kleien.
Nadien mag hij me er over vertellen.
Alleen wat hij zelf wil.

En zie,
de ‘magic’ van creatieve therapie:
plots wordt Timo een spraakwaterval.
Hij vertelt me ‘álles’.
Hij opent de deur van zijn ziel.

Wanneer de sessie bijna om is,
komt dé vraag:
“Timo,
zie jij het zitten,
om samen verder te werken
in de creatieve therapie?”

Timo zegt volmondig “Ja!”.

De kogel is door de kerk!
😲 Wie had dat durven denken?

Mama en papa blij. 😊

Máár,
nog véél belangrijker!
Timo heeft zich zonet,
uit vrije wil,
geëngageerd
om samen met mij,
aan zijn problemen te werken.

Dat is goud waard! 🏅