02/10/2023
KWETSBAARHEID ✨
Dit is mijn verhaal over mijn allergie en eczeem.
Er komen vaak mensen naar mijn praktijk met huidklachten en allergieën. Deze verhalen staan heel dicht bij mij want zelf ben ik ook zo’n traject door gegaan.
Ik kan me bijna geen tijd herinneren waar ik geen plekjes had met eczeem op mijn lichaam. Soms onzichtbaar voor anderen maar vaak ook zichtbaar. Vanaf mijn 5 jaar kreeg ik al van de dokter crèmes om mijn huid soepel en gehydrateerd te houden. Eerst waren dat gewoon vochtinbrengende crèmes die zeer onschuldig waren, maar wanneer deze na jaren niet meer werkte begonnen deze zwaarder en zwaarder te worden met cortisone.
Rond mijn puberjaren verplaatste mijn allergie van onzichtbaar en makkelijk bedekbaar naar recht in mijn gezicht onder mijn neus. Als puber beïnvloede dit enorm mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen. Ik vroeg aan de dokter voor nog zwaardere crèmes om toch die huid maar te kalmeren. Het pikte enorm om de crèmes aan te brengen, om daarna als het een rode gladde huid was, er een laag make-up over te leggen en oefff het was weer onzichtbaar geworden. Omdat na een tijdje de crèmes niet meer straf genoeg waren en ik ook jeuk kreeg aan mijn hoofdhuid kreeg ik allergiepilletjes en speciale shampoos.
Zo ging het op en af en hoe meer stress ik kreeg, hoe erger het werd. Ik ging verder studeren en begon opstoten te krijgen aan mijn ogen. Koude washandjes leggen, crèmes smeren, pilletjes nemen, make-up aanpassen en hup, ik kon weer rondlopen. En niemand die zag hoe slecht ik me voelde.
Ik kreeg een attest van de dermatoloog dat ik verplichte lessen op school mocht missen als ik een opstoot in mijn gezicht kreeg en voor de rest een extra dosis zwaardere pilletjes. Ik moest ook een allergiestoffenonderzoek laten doen door krasjestesten op mijn rug. Daar kwam 1 stof uit die in shampoos zit: cocopropyl betaine. Ik dacht: “Yes, we hebben iets gevonden!” Dus kocht ik mezelf dure shampoos van de apotheek in de gedachte dat dit al mijn problemen zou oplossen (of toch al zeker de jeuk op mijn hoofd). Niets was minder waar…
(Vervolg in eerste comment)
