Tregenbooghartenhuis

05/05/2025

Op zaterdag 17 en zondag 18 mei doen we met Atelier Veldeken weer mee met Atelier in Beeld, dat over heel Vlaanderen georganiseerd wordt.
Deze keer kan je de werken van 5 mensen bezichtigen hier. Ikzelf, Hans Jürgen Coppens, Kristel De Wilde, Karen Van Hoecke en Geert Colpaert.

Allen welkom in deze sprookjesachtige omgeving met bos, waar je kan genieten van de werken, ontmoeting met de kunstenaars/creators, een gezellige babbel bij het drinken van een lekker drankje gebrouwen en geserveerd door de Reynaert Bier- en Wijngilde van Lokeren . Een mooie surplus.
Hopelijk is de zon van de partij, dan is het heerlijk relaxen en genieten hier.

Adres: Veldeken 2; 9160 Doorslaar (Lokeren)

Kijk ook eens op de website van Atelier in Beeld voor andere kunstenaars in de buurt. Zo kan je er een leuke (fiets)route van maken.

12/05/2024

https://www.instagram.com/p/C63cxUwtmnH/

Dit lied werd gemaakt om ME/CVS een beetje meer bekendheid te geven. Het is gebaseerd op "Chasing cars" van Snow Patrol, maar kreeg een andere tekst en een mooie video waar het alledaagse leven van ME patiënten op te zien is. Natuurlijk voel je dan nog niet wat wij voelen, maar het geeft alvast een beeld.
Hoop dat jullied emoeite doen om te luisteren en te kijken en mss dan ook nog deze post te lezen.

Zelf ben ik ietsje minder ziek dan dit. Maar kan evengoed heel veel dingen niet doen. Naar de winkel gaan, in de tuin werken, wandelen, werken, huishouden, meer creatief zijn, lezen, schrijven, .... . Op sommige dagen kan ik zelfs geen eten maken, zelfs niet met eten maken als enige activiteit. Iets wat andere mensen tussendoor doen.

Ook mijn brein laat het vaak afweten. Brainfog. Een gevoel dat heel moeilijk te omschrijven is. Je geraakt precies niet in contact met je eigen lichaam en je eigen breien, alsof je uitgesloten bent van jezelf. Maar evengoed kan je geen contact maken met anderen of iets doen. Het si alsof een dikke mist alles omhult en je nergens aankunt. Je weet geen woorden meer, verstaat niets meer, legt dingen verkeerd, weet niet meer wat er juist gebeurd is, weet niet meer hoe je iets moet doen. Zelfs de simpele vraag van de kinesist breng je hand naar je teen, vraagt tijd om te snappen wat hij nu juist bedoekt en hoe je dat nu weer moet doen.

Soms kan ik iets meer. En dan lijkt het voor naderen alsof ik goed ben. Want ja, het ziet het net altijd aan mij dat ik moe ben of alle moeite van de wereld moet doen om te volgen wat je zegt.
Ik schrijf deze post eerst in kladblok in verschillende keren. Want ja, het is weer zover. Ik ben blij dat re zoiets als correctie bestaat op de computer, anders zou het bijna niet te lezen zijn.

Het meest lastige is de PEM (post exertional malaise). Bij elke inspanning die je doet (fysiek, emotioneel of mentaal) komt een buitenproportioneel gevolg. Dat kan gaan an enkele dagen slechter zijn tot echt weken, maanden en zelfs jaren zslechter zijn. Elk even over de schreef gaan (wat niet moeilijk is als je zo weinig energie hebt) houdt he risico in van op zijn minst enkele dagen plat liggen tot blijvende verslechtering. Zelf zit ik nu al 5 jaar in een opstoot van ernstige CVS/ME doo rmijn knie te stoten. Iets simpels als dat heeft dus al 5 jaar megagroot gevolg.

Dit weekend is wereld ME awareness dag end us heb ik mijn best gedaan om toch een post te schrijven, hoewel ik het eerst niet van plan was wegens te slecht (vorig weekend over de schreef gegaan). Maar dan heb ik toch mijn moed bij elkaar geraapt en me eraan gezet om dit in stukjes te doen. Mensen die me vorig weekend op Atelier in Beeld zagen, zullen dit nauwelijks geloven, want het verschil s enorm groot. Maar zo zit deze ziekte nu eenmaal in elkaar. En dat si wat het zo moeilijk maakt voor andere mensen om het te begrijpen.

Veel moed aan allen die deze ziekte (of een andere chronische ziekte) hebben. Dat we toch mogen geniet van de kleine dingen in het leven, zoals het mooie weer (mss met donkere brillenglazen en oordoppen op wegens te veel prikkels).

01/05/2024

Met trots kondig ik mijn eerste 2 boekjes aan.
Ik wou zeggen gedichtenbundeltjes, maar dat klopt niet helemaal. Het zijn alletwee samenwerkingen met andere kunstenaars. Het zijn dus echte kunstboekjes, ruimer dan een dictbundel.
Deze worden dit weekend (4 en 5 mei) gelanceerd op Atelier in Beeld, Veldeken 2 in Doorslaar.
https://www.atelierinbeeld.be/nl/atelier/atelier-veldeken

Het ene met Hans Jurgen Coppens.
Hij maakte 10 bisterschilderijen waar ik 10 gedichten bij schreef. Samen verbeelden ze de innerlijke reis die we allemaal maken in een moeilijke periode.
Het noemt dan ook (rara): "De innerlijke reis" :)

Het tweede is samen met Kristel De Wilde gemaakt.
Dit zijn 10 pasteltekeningen en 10 eigenzinnig gekalligrafeerde gedichten. Dit is de neerslag van 1 groot werk dat bestaat uit verschillende kleinere werkjes. Het is gebaseerd op de Heilige Geometrie en verbeeldt een creatieproces. Scheppingsproces, creatieproces of de weg die we allemaal in het leven gaan. Want ieder creëert of schept zijn/haar eigen leven.
Dit boekje heet "Circle of Life".

Beide zullen voor het eerst te koop zijn op Atelier in Beeld dit weekend (4 en 5 mei).
Met 6 verschillende kunstenaars/creatievelingen, 6 vrienden die om de 14 dagen samen komen om samen te creëren, stellen we dan ons atelier open. Er zullen heel verschillende dingen te zien zijn.
Zie ook mijn vorige post.

Van harte welkom!

29/04/2024

Op ZATERDAG 4 MEI EN ZONDAG 5 MEI doen we opendeur in Atelier Veldeken. https://www.atelierinbeeld.be/nl/atelier/atelier-veldeken
Naar aanleiding van De week van de amateurskunsten doen we met onze vriendengroep mee met Atelier in Beeld, een initiatief van Kunstwerkt in heel Vlaanderen en Brussel.
Er zal heel wat en ook heel gevarieerde zaken te zien zijn. Voor ieder wat wils. Bovendien kan je ook genieten van een drankje, verzorgd door de Bier- en wijngilde in een heerlijke, groene omgeving. Zowel kunst/cultuur als natuur dus.

Met trots kondig ik ook twee boekjes aan:
"De innerlijke reis" en "Circle of Life".
Het eerste zijn 10 bisterschilderijen van Hans Jurgen Coppens waarbij ik 10 gedichten maakte. Samen zijn ze een weergave van de innerlijke reis die we allemaal maken als we in een moeilijke periode zitten.
Het tweede is 1 groot kunstwerk van mij en Kristel De Wilde dat uit verschillende kleinere werkjes bestaat die samen 1 geheel vormen. Dit werk is gebaseerd op de Heilige Geometrie en symboliseert het scheppingsproces/creatieproces en dus ook ons eigen Leven, want elk leven is immers een creatieproces. Dit zijn 10 pasteltekeningen van Kristel en 10 gekalligrafeerde gedichten van mij.

Beide voor het eerst te koop op deze opendeur!

Wie en wat is er allemaal te zien?
Geert Colpaert met beeldhouwwerken en pasteltekeningen.
Veva Van Acker met acrylschilderijen.
Inge Van Poucke met acrylschilderijen en potloodtekeningen.
Kristel De Wilde met acrylschilderijen, pasteltekeningen, keramiek en mixed media.
Hans Jurgen Coppens met oa olieverfschilderijen, bisterschilderijen, pasteltekeningen, tiffany, mixed media, collages, keramiek, .... .
Kirsten Van Remoortere met Art Journals, temperaschilderijen, mixed media, papierklei, gedichten, .... .

Check het hier: https://www.atelierinbeeld.be/nl/atelier/atelier-veldekenIedereen welkom om zijn/haar innerlijke mens te voeden.

21/01/2024

Wat een prachtige song.
Heel ontroerend.
Luister maar eens goed naar de tekst.
Een opsteker voor iedereen die vanuit zijn/haar hart moeite doet om een toekomst vorm te geven waar hij/zij zelf niet meer het resultaat van zal zien, maar er toch om geeft. Voor iedereen die daarvoor in het donker wil ploeteren en werken.
Dank jullie wel voor deze moeite!
En ook dank voor deze song.

01/01/2024

Als je al voornemens maakt voor dit nieuwe jaar, laat het dan dit zijn

29/12/2022

"Zolang we aan de buitenkant niet kunnen zien wat er aan de binnenkant speelt, zullen we er voor elkaar moeten zijn. Iedereen heeft namelijk zijn eigen strijd met het leven. Bijna niemand wandelt er door heen zonder littekens op te lopen. In plaats van zout in de wonden te strooien, zouden we wandelende pleisters moeten zijn. Het leven is al zwaar genoeg. Het laatste wat we mogen verliezen is menselijkheid. Begrip tonen naar een ander ondanks onze verschillen, dat mag voor mij het nieuwe normaal worden."

Een oude berichtje, maar blijft heel actueel!
Laten we in 2023 allemaal onze menselijkheid wat meer ontwikkelen en niet te snel oordelen zonder het verhaal achter iemand te kennen.

Van harte een fijn nieuw jaar gewenst aan iedereen.

Die jongen die je uitlacht omdat hij nog bij zijn moeder woont.... Zijn moeder is ziek, en hij verzorgt haar dagelijks.
Dat flinke meisje wat je jij varken noemt..
had vandaag alle moed verzameld om naar de sportschool te gaan.
Dat magere meisje dat jij Plank noemt?
Papa is overleden en ze is alleen achter gebleven met een eetstoornis.
Die stille nerd achterin de klas?
Zijn ouders liggen in een vechtscheiding.
Dat meisje wat jij preuts noemt?
is misbruikt door haar vader.
Die mevrouw die jij schaap noemt?
Zij mocht afscheid nemen van haar man via zoom.
Die man die jij wappie noemt?
Zijn zoon pleegde zelfmoord omdat hij geen toekomst perspectief meer zag.
Degene die jij kankermongool noemde
heeft gister zijn broertje begraven door die ziekte.

Zolang we aan de buitenkant niet kunnen zien wat er aan de binnenkant speelt, zullen we er voor elkaar moeten zijn. Iedereen heeft namelijk zijn eigen strijd met het leven. Bijna niemand wandelt er door heen zonder littekens op te lopen. In plaats van zout in de wonden te strooien, zouden we wandelende pleisters moeten zijn. Het leven is al zwaar genoeg, en dit jaar kent enkel verliezers. Het laatste wat we mogen verliezen is menselijkheid. Begrip tonen naar een ander ondanks onze verschillen, dat mag voor mij het nieuwe normaal worden.

20/12/2022

Laat ons met z'n allen hier maar eens goed naar luisteren.

Deze Diné vrouw (beter gekend als Navajo) toont dat de mens geen parasiet hoeft te zijn op Aarde, maar met de Aarde kan samenwerken om haar te verrijken. Net als bacteriën op en in de mens leven en ons leve verbeteren en verrijken en vergemakkelijken, leven wij mensen op Aarde en kunnen we hetzelfde doen.

Zij legt 4 oude technieken uit hoe haar volk met de natuur samenwerkte om daar beiden van te profiteren. Deze technieken zijn duizenden jaren met succes toegepast, maar niet herkend door de Westerse veroveraars. Nu beginnen ze door wetenschappelijke studies aan het licht te komen. We kunnen ze nu nog steeds gebruiken, want ook toen zijn ze gebruikt om een zeer dicht bevolkt gebied te onderhouden en van voedsel te voorzien.

Ze pleit ook om de volkeren en hun geschiedenis te herstellen zodat er een wederzijdse uitwisseling kan komen van kennis en zowel de mens als de Aarde als alle fauna en flora daarvan zouden kunnen profiteren en terug opbloeien ipv kapot gemaakt te worden.

Neen, de Aarde is niet beter af zonder de mens, maar wel zonder veel van de systemen die in de laatste eeuwen ontwikkeld zijn. De mens kan zelfs een voordeel leveren voor de Aarde. Laten we daar terug naartoe groeien.

In this profoundly hopeful talk, Diné musician, scholar, and cultural historian Lyla June outlines a series of timeless human success stories focusing on Nat...