13/05/2026
Elke dag sta ik hier weer te wachten aan deze lichten. Soms tot 99 seconden.
Je zou je daarin kunnen opjagen.
Nog snel even door willen.
Mopperen omdat het te lang duurt.
Maar misschien kan zo’n rood licht ook iets anders zijn.
Een kleine cue om even uit de do-modus te stappen en bij jezelf aan te komen.
Hoe zit ik erbij?
Waar voel ik spanning?
Wat gebeurt er als ik dat gewoon opmerk?
Vaak ontstaat er al wat ontspanning zodra er echt aandacht is.
Dus ja — dankbaar voor de werken die hopelijk de straat verbeteren,
maar ook voor deze onverwachte momenten van stilstaan.
Misschien ook een kleine tip voor onderweg 🙂