06/10/2022
Vandaag is het internationale HSP-dag. Ik zie prachtige posts verschijnen, over het omarmen van onze kwaliteiten. Dat het er veel zijn, awel ja, daar moet ik geen tekeningske bij maken. Ik ben fier hoogsensitief te zijn en probeer het zo veel mogelijk in mijn voordeel te gebruiken. Lukt dat altijd? Nee gij! Zijn sommige dagen, plekken, zelfs sommige mensen, soms een uitdaging voor mijn sensitieve aard? Ja gij! Maar ik leer, ik reguleer, en ik probeer de vele voordelen die bij mijn hsp horen te laten shinen. Net daarom deed deze uitspraak die ik vandaag opving, waar ga ik niet vermelden want laat ons ten eerste niemand viseren en laat ons ten tweede hopen op een verkeerd verwoorde opmerking, mij stijgeren. “Mensen die hoogsensitief zijn hebben per definitie een gedereguleerd zenuwstelsel, er is geen verschil tussen gedereguleerd zijn (in overlevingsmechanismen als fight/flight/freeze terechtkomen) en hoogsensitief zijn. AUWTSCH, dat kwam binnen! Dat hoogsensitieve mensen meer recuperatietijd nodig hebben om te bekomen van alle prikkels die hun zenuwstelsel (wij krijgen nu zoveel prikkels binnen op 1 dag als de holbewoner moest verwerken op 1 jaar 😮) nog harder binnenkrijgt dan soms anderen, akkoord! Dat ze sneller ontregeld kunnen geraken en in overleving terecht kunnen komen als ze niet de nodige tools inzetten om overweldiging te voorkomen: again akkoord! Maar hsp is zo veel meer dan gemakkelijk overvoerd geraken. Ook als hsp’er kan je thriven, kan je je karakterkenmerken zoals fijngevoeligheid, empathie, intuïtie en vele anderen inzetten, én kan je leren hoe je niet altijd in overleving terechtkomt, of net hoe je er terug uitkomt. Enfin, een ode aan de hoogsensitiviteit dus 😅
