08/10/2025
Ik geraakte weer eens geïnspireerd en ging schrijven over één van de meest besproken onderwerpen in de praktijk. Omdat dit veel meer voorkomt dan men denkt. Hopelijk voelt dit minder eenzaam. 🫶🏾
Wat als? Een schijnhuwelijk.
Terwijl velen het leven in een huwelijk idealiseren en er een levensdoel van maken.
Terwijl velen hopeloos swipen in de hoop een levenspartner te vinden om te voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij.
Terwijl velen depressief worden door de tijd die ze nog hebben op hun biologische klok en anderen jaloers worden van de talloze trouwfoto’s op sociale media of van babynieuws in vriendenkringen.
Heb je zij die al jaren, in stilte beetje per beetje wegkwijnen in wat “het ultieme geluk” genoemd wordt, namelijk het gezinsleven.
Wat als je partner, je wederhelft, de persoon aan wie jij je ja-woord gaf, de persoon met wie jij je zag oud worden plots een vreemde wordt? Wat als scheiden meer en meer een fantasme begint te worden? Alleen wonen, zelf beslissen wat er op tafel komt of geen verantwoording te moeten afleggen. Week om week ouder te moeten zijn en ondanks het gemis toch voor jezelf te kunnen kiezen.
Een leven waar meer ruimte is om jezelf opnieuw te herontdekken en te experimenteren? Want wie ben ik geworden in mijn rol als partner, wie ben ik geworden in mijn rol als ouder? Waar is de echte ik? Wie is de echte ik? Heeft routine, stabiliteit en het streven naar perfectionisme een persoon van mij gemaakt die ik niet ben of wil zijn? Kan ik een goede partner zijn als ik verlang naar lust en intimiteit met iemand die niet mijn partner is? Kan ik een goede ouder zijn als ik soms even mijn kinderen niet wil verzorgen en fantaseer naar een leven zonder hen?
Zoveel vragen die een eigen leven gaan leiden tot het gevoel van angst, twijfel en realiteit je inhalen. Want wat als het gras niet groener blijkt te zijn aan de overkant? Wat als alleen zijn niet haalbaar is in zoveel opzichten? Wat als het leven van vandaag financieel niet draagbaar is en je afstand moet doen van alle luxe en stabiliteit die jullie samen als koppel hebben opgebouwd? Wie blijft er in het huis wonen? Kan ik mijn partner uitkopen? Kan ik opnieuw voltijds gaan werken? Wat als je spijt krijgt en niet meer terug kan?
Wat als het huwelijksleven niet altijd is wat de buitenwereld ervan maakt? Wat als het blijkt dat wat andere idealiseren niet hetgeen is dat bij je past? Of een gebrek aan communicatie met je partner ervoor gezorgd heeft dat jullie elk een ander leven zijn gaan leiden. Dat nadenken verandert in piekeren en je vanbinnen kapot maakt? Wat als verdriet van jou een wandelende zombie heeft gemaakt en je geen levenslust meer hebt. Dat overleven, slapeloze nachten en ruzies meer een dagelijkse routine is geworden. Wat als je niet anders kan dan de knoop doorhakken?
Wat als…?
Een stukje van mij, een stukje van hen.
Een stukje voor jullie.
