05/01/2026
Rouw is voor mij iest wat helemaal afgeronde kan zijn. Het vaak geen verhaal met een duidelijk begin en einde. Het beweegt mee met het leven en keert terug in verschillende gedaantes. Niet alleen als gemis om wat er is geweest, maar ook als rouw om wat nooit heeft kunnen ontstaan, om relaties die niet konden dragen wat ik er zo lang in heb gelegd, en om delen van mezelf die ik heb moeten loslaten om verder te kunnen leven.
Deze winter voel ik die rouw opnieuw dichterbij komen. Niet overweldigend, maar aanwezig, als een soort aanwezigheid die vraagt om aandacht. Alsof mijn lichaam uitnodigt om opnieuw te kijken naar wat niet meer klopt, ook al heb ik dat eerder al gedaan. Vervelling blijkt geen eenmalige beweging te zijn. Het voltrekt zich in lagen, in cycli, in momenten waarop je beseft dat een huid nog niet helemaal is losgelaten.
Wat mij daarin telkens weer raakt, is dat rouw geen antwoorden afdwingt. Het vraagt geen verklaringen en geen richting. Het nodigt uit tot blijven, tot aanwezig zijn bij wat zich toont, ook wanneer dat ongemakkelijk is of geen duidelijke vorm heeft. Dat vraagt vertrouwen, zeker in een wereld die graag vooruit wil en helderheid zoekt.
Vervelling brengt vaak onzekerheid met zich mee. Er ontstaat een ruimte waarin het oude zijn houvast verliest en het nieuwe zich nog niet heeft laten zien. Dat kan voelen als wankel terrein, maar ik heb geleerd dat dit precies de plek is waar iets wezenlijks kan verschuiven. Niet omdat je het stuurt, maar omdat je bereid bent te blijven.
In de natuur gebeurt dit zonder haast. Wat loslaat, doet dat op zijn eigen ritme. Wat rust, bereidt zich voor, ook al is dat niet zichtbaar. Die beweging probeer ik ook in mezelf toe te laten, telkens opnieuw, door niet te haasten naar betekenis of richting, maar door aanwezig te blijven bij wat er is.
Misschien is dit voor jou ook geen tijd om te zoeken naar antwoorden of om jezelf opnieuw te definiรซren, maar een uitnodiging om ruimte te laten voor wat wil afronden en voor wat nog geen vorm heeft. Om te vertrouwen dat ook deze fase een eigen intelligentie draagt.
Niet omdat het eenvoudig is, maar omdat het klopt.
