21/02/2023
Foetussen en borelingen zijn (fysiologisch gezien) eigenlijk een soort 'viscerale systemen en zenuwsystemen met een nog onontwikkelde musculatuur'. Ze kunnen niet vechten en ze kunnen niet vluchten (tenzij naar binnen door afsluiting van de buitenwereld).
Als deze kleine mensjes zich bedreigd voelen hebben ze geen andere keus dan het zenuwstelsel en het viscerale stelsel af te sluiten door de 'freeze' response.
Verder wordt de energiestroom in het lichaam afgeblokt door het samentrekken van de zogenaamde diafragma's, waarvan het ademhalingsdiafragma meestal het enige bekende is. Er zijn echter ook diafragma's aan de basis van de schedel, bij de ogen, de voeten en de gewrichten.
Er is verder bij baby's ook - zoals Porges dat heeft aangetoond - een freeze response in de rug door het samentrekken van de dorsale nervus vagus.
Als je dat allemaal optelt, gebeurt er bij vroeg trauma een enorme afremming van de energiestroom en de energetische impulsen in het nog onontwikkelde zenuwstelsel, maar ook in de bloedsomloop.
Het wordt daarmee duidelijk dat traumatherapieën die de fysiologische ontregeling niet meenemen in de behandeling maar zeer beperkt succes zullen hebben.
Wat ook weinig begrepen wordt is dat we hier te doen hebben met systemische onevenwichten die zich later in het leven op zeer veel manieren kunnen uiten, zoals pijnen op diverse plekken in het lichaam, allerlei ontstekingen, gedragsstoornissen, etc.
Zolang het evenwicht in het systeem niet wordt hersteld, zal er alleen maar fenomeenbestrijding plaatsvinden.
Dr Laurence Heller in 'Healing Developmental Trauma: How Early Trauma Affects Self-Regulation, Self-Image, and the Capacity for Relationship
