27/02/2026
Vandaag zag ik een cliënt binnen een long COVID-traject.
Extreme vermoeidheid.
Zeer beperkte belastbaarheid.
Een lichaam dat niet meer meewerkt zoals vroeger, terwijl het hoofd nog zoveel wil.
Long COVID is vaak onzichtbaar.
Vanbinnen woedt een voortdurende energiebalans die bij elke kleine inspanning kan kantelen.
Douchen kan al te veel zijn.
Een gesprek kan uitputten.
Plannen maken vraagt energie die er soms simpelweg niet is.
Wat me raakte: ze vertelde dat mijn positieve energie voor haar aanstekelijk werkt tijdens de sessies.
Wat een mooi compliment.
Tegelijk besef ik hoe intens dit ook mentaal is, hoe belangrijk het is om nadien weer rust te nemen om de rest van de dag kwalitatief aanwezig te kunnen zijn.
Long COVID verdient meer begrip.
Meer erkenning. Minder oordeel.
Herstel is geen rechte lijn.
Belastbaarheid is geen kwestie van wilskracht.
En soms zit vooruitgang in iets heel kleins: een dag die nét iets beter afgestemd voelt dan de vorige. 💛