13/12/2025
Mijn getuigenis van gisteren en vandaag in verschillende media heeft heel wat losgemaakt. Mijn mailbox stroomt vol van reacties van mensen die iets gelijkaardigs hebben meegemaakt. En die dankbaar zijn dat er iemand openlijk getuigt over mentaal welzijn. Ik had dat al ondervonden toen ik thuis zat. Gentenaars stuurden me brieven en kaartjes, spraken me aan in de winkel, kwamen zelfs bij mij thuis hun favoriete muziek van Mozart brengen. Er was veel begrip. Iedereen kent wel iemand die op een bepaald moment in zijn leven diep heeft gezeten.
Ik heb veel geleerd van de afgelopen periode. Dat inspanning niet kan zonder ontspanning. Dat voldoende slaap heel belangrijk is, om niet te zeggen essentieel. Dat correct ademhalen (met de buik, niet met de borst!), zoveel rust kan brengen. Dat ik mijn telefoon vaker opzij moet leggen. Dat ik mijn vrienden meer moet zien. Dat altijd maar doordoen allesbehalve productief is.
Deze week las ik het verhaal van Average Rob die aangeeft dat ook hij mentaal en fysiek op zijn tandvlees zit. Maar dat hij aarzelt om de stap te zetten naar iemand die hem begeleidt. Ik ben zeer blij dat ik die stap heb gezet. Er is een wereld voor mij opengegaan. Ik zou iedereen aanraden die het om welke reden dan ook moeilijk heeft, daarvoor hulp te zoeken.
Ik ben ervan overtuigd dat ik niet alleen een beter mens maar ook een betere burgervader kan zijn als ik mijn grenzen beter bewaak. Ik heb altijd met veel passie aan politiek gedaan. Maar je moet dat ook kunnen volhouden.
Dank aan iedereen voor de vele berichtjes, deze hebben veel deugd gedaan. Draag allemaal goed zorg voor jezelf. En praat erover als het minder gaat.
