10/02/2026
Collega in de kijker: Jo stelde de voorbije jaren al heel wat knowhow voor op het vlak van comfortzorg in Dijlehof en tekende mee de plannen uit en de innovaties gerealiseerd in Burenhof-Leuven
‘Zorgspecifieke kledij aanpassing is toch enkel nodig wanneer een persoon aan- & uitgekleed dient te worden in bed!?’
Een misvatting die uit de wereld moet gehaald worden!
Een zorgspecifieke broek aanpassing is bijvoorbeeld al een hele meerwaarde voor een zorgbehoevend persoon die afhankelijk is van de opstahulp of actieve stalift en dus een C profiel heeft in de .
Dit stelt dat de persoon beschikt over een zelfstandige stabiele zitfunctie op de rand van bed met beide voeten voorzien op de grond naar bijkomend steunvlak, een onbetrouwbare steunfunctie heeft waarnaar deze dient ondersteund te worden vanuit het transferhulpmiddel om alsnog te kunnen komen tot stand & totaal verlies van stapfunctie heeft.
De zorgspecifiek aangepaste broek kan al zittend op de rand van bed max. aangedaan worden door de persoon zelf. Dit omdat er door de doorgevoerde kledij aanpassing, met beide voeten één voor één kan ingestapt worden in de broekspijpen zonder met de bovenzijde van de broek helemaal naar de vloer te moeten gaan.
Als dit laatste alsnog zou moeten uitgevoerd worden, komt de zitbalans in het gedrang, laat staan dit dit misschien zelfs voor heel wat personen een onveilige situatie creëert & tot voorwaarts vallen zou kunnen leiden, zaken die je beiden niet in de hand wenst te werken, net integendeel. Dit maakt dan weer dat de zorgverlener op of door de knieën dient te gaan of door de rug om de broek dan maar over de voeten te krijgen, wat ergonomisch niet te verantwoorden is.
Het door de persoon zelf zo veel als mogelijk kunnen aan/uitdoen van de broek, behoudt de autonomie max. naar het zichzelf zelfstandig aan- & uitkleden.
Bovendien wordt de eigen herkenbare broek aangepast.
Dit speelt dus duidelijk positief in op persoonlijk mentaal welzijn, zorgbeleving & behoud van persoonlijke uitstraling.
Om het naar beneden vallen van de broek, die met het voorpand al tot aan het be**en is gebracht, bij het rechtstaan te voorkomen, is een half omlopende riem ingestikt. Wanneer deze achterom wordt rondgebracht & aan de andere zijde wordt vastgemaakt aan de binnenzijde van het voorpand van de broek, zal deze opwaarts behouden blijven wanneer de opstahulp of actieve stalift wordt ingezet om recht te kunnen staan.
Enkel het achterpand van de broek dient dan door de zorgverlener naar boven gebracht te worden & met de voorziene sluitingen (magneten 🧲 of ⭕️ vormige drukknopen) aan beide zijnaden, vastgemaakt te worden aan het naar boven gehouden voorpand van de broek.
Laat duidelijk zijn dat dit alles enerzijds de tijd die de persoon dient recht te staan, die zeer vaak beperkt is naar mogelijkheden, tot het minimum kan terug brengen, wat fysieke uitputting en hierdoor gaan hangen in het transferhulpmiddel, kan voorkomen, wat de transferveiligheid ook weer verhoogd.
Anderzijds brengt dit een positief ergonomische effect teweeg voor de zorgverlener door het terugdringen van de statische & dynamische fysieke belasting.
Een win-win dus voor ieder!
