15/05/2026
** De pure vreugde van in-leven-zijn **
Er wordt veel gesproken over het ontdekken van onze levensmissie.
Wat komt je ziel hier doen, in dit leven?
Wat is jouw unieke plek in deze wereld?
Je raison d’être?
Ik ontmoet vaak mensen die hun missie helder leven, alsof ze hen op het lijf geschreven staat.
De bruggenbouwers.
De pioniers.
De krijgers.
De helers.
En ik ontmoet ook mensen die nog volop aan het ontdekken zijn, maar ergens diep vanbinnen al voelen dat ze iets wezenlijks te brengen hebben.
Niet zelden de kleurrijke bloem, gegroeid uit de modder waar ze willens nillens doorheen geploeterd zijn.
Voor mezelf is die concrete missie niet zo duidelijk. Ik mediteerde al zo vaak met deze vraag en telkens kwam ik uit bij dezelfde waarheid:
Ik ben hier vooral om deze wonderlijke wereld te be-leven, in verbinding met al haar zinderende manifestaties en bewoners.
Om terug te keren naar de essentie van levensvreugde en liefde.
En om mezelf te bevrijden van alles wat me ervan weerhoudt om daar écht in te zakken:
Van de overtuiging dat ik eerst iets moet doen of bereiken om te mogen bestaan.
Van mijn ego dat toch graag een ‘speciale’ plek in de wereld wil innemen. Een ‘speciale’ missie.
Van trauma’s die zoveel laagjes levensvreugde hebben bevroren.
Van de bezige bij in mij die zo graag creëert, bouwt, neerzet — en dat overigens ook mag blijven doen, zolang het als een keuze voelt.
Maar creaties en projecten zijn uiterlijke stromen die in de kern ten dienste mogen staan van mijn echte missie:
De pure vreugde van in-leven-zijn be-leven.
En daar probeer ik telkens opnieuw mee te verbinden wanneer mijn hoofd me ervan wil overtuigen dat ik te weinig doe, dat ik te weinig beteken, te weinig bijdraag.
De vraag die ik me op elk kruispunt stel is: staat wat ik nu kies ten dienste van levensvreugde?
En zo mag ik stap voor stap leren om niets 'speciaal' te hoeven doen of bereiken. Dat voor vreugde kiezen, voor mij, de grootste missie is.
Liefs,
Tine
🙏