03/04/2026
De meeste mensen denken dat rouw eruitziet als huilen.
Als niet meer kunnen opstaan.
Als samenvallen.
Maar in mijn praktijk zie ik iets anders.
Ik zie mensen die gewoon doorwerken.
Die er altijd voor anderen zijn.
Die zeggen: "het gaat al beter", terwijl ze zichzelf voorbij lopen.
Rouw heeft veel gezichten.
Rouw is de reactie van jouw hele systeem op een verlies.
Niet alleen verdriet. Ook boosheid, verdoving, schuldgevoel, opluchting, onrust, uitputting.
Soms tegelijk. Soms afwisselend.
Soms jaren later, onverwacht.
Rouw betekent ook niet dat je iemand moet hebben verloren aan de dood.
Je kan rouwen om een relatie. Een thuis. Een identiteit. Een toekomst die er niet meer is.
En rouwen betekent niet dat je kapot bent.
Het betekent dat je van iemand of iets hebt gehouden.
Wat ik zo vaak zie bij mensen die bij mij aankloppen:
Ze hebben zichzelf nooit de ruimte gegeven om écht te voelen wat er is.
Want ze moesten sterk zijn. Doorgaan. Functioneren.
Tot het lichaam zegt: genoeg.
Als therapeut geloof ik niet in "rouw verwerken".
Ik geloof in rouw een plek geven, zodat het deel wordt van wie je bent, zonder je te verlammen.
Herken jij dit bij jezelf of bij iemand in je omgeving?
Ik help je graag verder.
👉 Je vindt de link naar een intakegesprek in mijn bio.
