31/12/2025
2025 wat een jaar...
Het jaar waarin ik mijn eerste eigen osteopathie praktijk opgericht heb! En mijn grenzen serieus verlegd heb, want ik durfde tot kort daarvoor geen hondjes behandelen omdat ik zo onzeker en perfectionistisch was. Dankjewel aan Elke en Anneke om mij in dit proces te ondersteunen en zelfvertrouwen te geven. Maar ook aan de vele klanten die keer op keer in mij geloofden!
Het jaar waarin ik zoveel dieren verloren ben die ik lief had. Zoveel ziekte, zoveel wanhoop, zoveel pijn.
Waaronder mijn eerste eigen pony, nadat wij 20 jaar lang samen geweest zijn.
Mijn ene paardje die (zoals altijd al de bedoeling was) naar zijn adoptiemensje vertrok, toch viel het "afscheid" erg zwaar. Dankjewel Ellen voor de allerbeste zorgen.
Mijn ander paardje die zijn pees af was na een ongeval met een ijzerdraad. Financieel en mentaal geruineerd.
Het jaar waarin een andere droom uitkwam; met mijn hond naar zwitserland mogen gaan. 1 van de mooiste plaatsen ter wereld voor mij. Waar we uiteindelijk op het einde van onze reis ook een erg zwaar afscheid moest nemen.
Het jaar waarin ik mijn tweede praktijk geopend heb, nadat ik de ontzettend enge stap gezet had om te stoppen met huren en zelf een aquatrainer te kopen en een ruimte te zoeken. Ik ben Elke ontzettend dankbaar dat we samengewerkt hebben. Maar ik wilde voor mijn droom gaan en dat was echt een heel zware weg!
Zo ontzettend veel panden bezocht, zo wanhopig geweest, uiteindelijk zelf 1 gerenoveerd. Maanden zwoegen, maanden vertraging. Maar nu zo ontzettend dankbaar want dit was toch wel mijn allergrootste verwezenlijking tot nu toe!
Maar ook zo verdrietig dat mijn Dayko dit niet meer mocht meemaken. Ik miste hem 365 dagen dit jaar en meer.
Het jaar waarin ik vrienden verloren ben die ik dacht nooit te verliezen. Ook het jaar waarin ik voor het eerst ervaren heb waar elke ondernemer me voor gewaarschuwd had: jaloezie op je "succes". Iets waarvan ik niet dacht dat het bestond.
Maar ook zo dankbaar voor zowel de nieuwe als vertrouwde mensen in mijn leven die mij de hand uitgereikt hebben en mij hierin gesteund hebben. Die aan mijn zijde bleven staan door dik en dun.
Het jaar waarin ik een nieuwe loondienst job gekregen heb in de private veiligheid. Eentje waarbij mijn studie als criminoloog en mijn passie voor honden samenkwam. Waar ik geapprecieerd werd als persoon en waar ik ben mogen openbloeien. Ik had altijd gezworen dat ik nooit nog in loondienst wilde werken, maar ons team heeft mij weten overtuigen en na 8 maand ga ik nog steeds elke keer werken met een glimlach.
Maar ook het jaar waarvan ik dacht : I got this, maar mij uiteindelijk volledig gebroken heeft zonder iemand het gezien had of wist. Het jaar waarin ik enorm beginnen sukkelen ben met mijn gezondheid zonder iemand het wist. Het jaar waar ik zelf in stilte en alleen, mezelf terug opgebouwd heb voor mijn hondje. Diegene die altijd aan mijn zijde gestaan heeft.
2025 heeft me gebroken en op een andere manier terug opgebouwd. Verdrietig voor alles wat ik verloren ben, dankbaar voor alles wat er nog is.
En vooral dankbaar voor mezelf. Want in 2025 ben ik van zelfhaat naar zelfliefde gegaan. Ik ben mijn beste vriendin geweest wanneer ik eenzaam was. Ik heb mezelf beschermd wanneer niemand anders dat deed. En ik heb losgelaten wat ik te lang vastgehouden heb. Ik heb al een niet al te makkelijk leventje achter de rug. Maar ik ben dankbaar dat ik in 2025 ontzettend grote sprongen heb durven nemen om voor mezelf te zorgen dat ik een mooi en gelukkig leventje zou mogen hebben.
En tenslotte: het jaar waarin ik op dag 1 dat de nieuwe praktijk opende, reeds volgeboekt was van ochtend tot avond. Zo ontzettend dankbaar hiervoor. Dankbaar voor alle diertjes die ik mocht helpen en voor alle baasjes die ik hoop mocht geven.
Ik ben klaar voor jou 2026. Ik hoop dat je zachter mag zijn dan 2025.
🩵
