13/12/2025
“Ik weet niet meer wie ik ben.”
Dat is wat langdurige, chronische stress doet.
Je wordt stiller.
Vlakker.
Een schim van jezelf.
Alle aandacht gaat naar alles en iedereen rondom jou.
Naar blijven functioneren.
Volhouden.
Doorgaan.
En zelden nog naar jezelf.
Naar wat je écht oplaadt.
Naar wie jij bent onder al dat moeten.
Het is wat ik in mijn praktijk keer op keer hoor:
“Ik voel het niet meer.”
“Ik ben mezelf kwijt.”
Die weg terug…
die is intens.
En je hoeft die niet alleen te bewandelen.
Ik loop met je mee.
Totdat de ruis stilaan zakt.
Tot je weer rust voelt.
En opnieuw voeling krijgt met je eigen, schone zelf.
Deze week lieten niet één, maar twee coachees me weten
dat ze de sprong gewaagd hebben.
Een bewuste keuze.
Voor zichzelf.
Voor hun talenten.
Voor een werkomgeving die klopt met hun waarden.
Waar ze zichzelf opnieuw durven laten zien.
Dankbaar dat ik een stukje mocht meelopen.
Van herstel tot duurzame werkhervatting.
Dit is waarom deze job zoveel voldoening geeft. 🤍
✨️Wat zou er kunnen ontstaan als jij jezelf opnieuw centraal durft zetten?
Liefs, S.
