30/12/2025
De laatste werkdag van het jaar zit erop. ✨
Ik kijk terug op een jaar waarin ik iets heel waardevols heb gevonden: rust.
Rust in een onzekere context, want de situatie van optometrie in België blijft allesbehalve duidelijk. En toch… de wrok en frustratie die ik lang heb meegedragen, zijn dit jaar opvallend afgenomen.
Dit jaar werd ik ook voorzitter van de beroepsvereniging van optometristen. Dat betekent: in 2026 harder dan ooit strijden voor een degelijke erkenning van ons beroep. Niet uit koppigheid, maar uit overtuiging. Omdat het nodig is.
De bijscholingen die ik het afgelopen jaar volgde, maakten één ding pijnlijk duidelijk: de nood aan functionele optometrie en neuro-optometrie is enorm. Sommige mensen lopen vast, zoeken antwoorden, en vinden die vaak pas wanneer er verder gekeken wordt dan standaardmetingen.
Ik ben dan ook intens dankbaar voor iedereen die, ondanks de onzekere rechtssituatie en zelfs dreigementen vanuit andere oogzorgdisciplines, toch bewust de weg naar mijn praktijk vindt.
Elke mijlpaal die iemand bereikt in visueel herstel voel ik recht in mijn hart. ❤️
Ik ben ook dankbaar voor de mooie samenwerkingen met andere disciplines en voor de hartelijke ontvangst van onze noorderburen. Ik voel me steeds meer thuis in Vlissingen.
Als er één les is die ik de afgelopen jaren heb geleerd, dan is het deze:
don’t take anything for granted.
Mijn schoon, waardevol beroep.
Mijn passie.
Het werk dat ik elke dag met zoveel liefde doe…
Het kan in België elk moment definitief verboden worden.
Laat ons hopen dat het niet zover komt. Maar zolang er geen zekerheid is, koester ik elk moment in mijn praktijk.
Dankbaar voor het afgelopen jaar, en op naar wat komt. 💪
