Tine Top

19/05/2026

"Ik was een creatie geworden van wat iedereen rondom me zei."

Dit is wat ik een klant hoorde zeggen deze week. Beetje bij beetje is ze nu zichzelf aan het losmaken van al die 'post its' die ze jaren aan een stuk verzamelde waardoor ze op den duur niet meer wist wie of wat ze was.

Ik vond het zelf wat verbazingwekkend toen ze enkele acties vertelde die ze had ondernomen. Als ik haar vroeg vanwaar ze de kracht haalde om het effectief toe te passen zei ze: "ik werd erg ongelukkig van hoe het vroeger was. Nu leerde ik dat iedereen zijn eigen mening mag hebben én dat mijn mening er ook mag zijn en ik merk dat dit me een veel beter gevoel geeft. Nu probeer ik deel te nemen aan het leven en vroeger onderging ik het ..."

Wanneer mensen me vragen: is toch zwaar jouw werk, is altijd miserie... Neen, dat is het duidelijk niet! :-)🙏🧡

13/05/2026

Waarom is die ene stap vaak zo moeilijk?

Ik hoorde het m'n osteopaat en kinesist al verschillende keren zeggen: mensen blijven terugkomen met dezelfde klachten, ook al gaven ze vaak het advies om eens begeleiding te zoeken en hun manier van in het leven staan aan te pakken...

Die éne stap naar mentale ondersteuning... . Waarom blijft het zoveel makkelijker om naar de kine, kapper of dermatoloog te gaan?

Ik hoor vaak: 'erover praten zal het niet oplossen' of 'ik ben in het verleden al gaan spreken met iemand en er is niets veranderd'.

En inderdaad, praten alleen zorgt niet voor verandering. Ermee aan de slag gaan en het toepassen in jouw leven wél.
Meer zelfs: het zijn tools die je de rest van je leven kan inzetten zodanig dat hoe je je voelt niet meer afhankelijk is van gebeurtenissen in je verleden of heden, van je partner die niet doet wat je verwacht, je kinderen die het respect niet tonen waarvan je vindt dat je het verdient, je werkgever die niet dankbaar is, je collega's die niet collegiaal zijn, je ex die niet doet wat je hoopte, ... .

Volop leven én je niet afhankelijk opstellen van alles rondom jou. Het kan! Maar het komt niet zomaar uit de lucht gevallen.

11/05/2026

Misschien niet heel erg duidelijk op de foto's, maar er was enorm veel wind

Een sprekende foto voor wat ik klanten vaak hoor vertellen: ze doen zich 'sterker' voor dan ze zich voelen, hebben het gevoel constant wind tegen te hebben, blijven de wind trotseren en hebben het gevoel er alleen voor te staan. (FOTO 1). Wanneer ik vraag: hoe zou je partner, je kinderen, je vriend of vriendin reageren als ze hier nu bij ons zaten in gesprek en je dit alles horen vertellen? Dan krijg ik vaak het antwoord dat ze zouden schrikken, dat ze niet weten dat het zo 'diep' zit.

👉 Waarom zo lang over je eigen grenzen gaan en de schone schijn ophouden? Doen alsof het goed met je gaat?

Alles begint bij jezelf erkenning geven én hulp toelaten. (FOTO 2) Even stilstaan, even tijd nemen. Jezelf serieus nemen én je eigen leven in handen nemen ipv te laten bepalen en alsmaar door te doen. Niet door egoïstisch te worden maar door vanuit liefde en zorg met jezelf en anderen om te gaan. En nee, dit is niet gemakkelijk en vraagt moed en doorzetting, maar het loont sowieso!

Niemand kan dit in jouw plaats doen.
Ik krijg soms rillingen over gans mijn lijf als ik hoor hoe hard mensen innerlijk met zichzelf omgaan. Op den duur eist dit onverbiddelijk zijn tol. Op mentaal en/of lichamelijk vlak. En wanneer het lichaam begint te spreken, ben je vaak al lang over je grenzen aan het gaan.

Weet dat een groot stuk van ons lijden eigenlijk een (onbewuste) keuze is. Wanneer je dit kan gaan opmerken, kan je het anders gaan doen en inoefenen, nl. geen onnodig lijden toevoegen. Maar alleen lukt dit niet, want anders had je het al lang gedaan.

Vandaag had ik een gesprek met een klant die al héél wat in haar rugzak zitten heeft. Van levend tot levens verlies. Prachtig om te zien hoe zij evolueerde van extreem hard met zichzelf omgaan (waar ze zich aanvankelijk niet van bewust was) naar veel milder met zichzelf omgaan. De feiten zijn gelijk gebleven, haar rugzak ook, wat wel veranderde is hoe zij hem draagt en hoe zij op die manier terug gaat leven ipv overleven.

Zo dankbaar om deze evoluties te mogen meemaken vanop de eerste rij. 🙏

Indien interesse in een kennismakingsgesprek, stuur me een pb.

04/05/2026

M. kwam vandaag voor de 4de keer langs op gesprek. Een kleine 4 maanden geleden starten we een 1:1 traject op na herhaaldelijk aandringen van haar kinderen en huisarts om hulp te zoeken. Om het te benoemen zoals het was: zij was toen een hoopje ellende met heel veel angst voor het leven en de toekomst.
Haar hulpvraag was: 'het overlijden van mijn partner verwerken en niet blijven vasthangen in de rouw.'

Deze middag zei ze me: "weet je dat ik eigenlijk niet vast zat in mijn rouw, maar dat het mijn gedachten waren over mezelf en mijn leven die ervoor zorgden dat ik me zo slecht voelde?". En ja, ik zag het en wist het én ben zo blij dat zij het nu ook wist.

M. wist voor ze in begeleiding kwam niet dat ze zelf actief ook een impact kan hebben op hoe ze zich voelt. Ze gaat pro actief aan de slag én ze gebruikt dagelijkse voorbeelden en triggers om voor zichzelf een beter leven te creëren. De heel ingrijpende gebeurtenissen in haar jeugd, het overlijden van haar partner zijn er nog steeds en dit verandert nooit. Maar het bepaalt niet meer hoe ze zich voelt. Ze leerde toe te laten wat is en geen lijden toe te voegen. Ze leerde dat niet de gebeurtenissen op zich ervoor zorgen dat ze zich niet goed voelt, maar de betekenis die zij daar aan geeft.
Ze vertelt met blinkende ogen hoe het speelse, vrolijke kind die ze vroeger was (voor al het pijnlijke gebeurde), terug aan het ontwaken is.

En dit is wat ik vaak merk: rouw om gelijke welke gebeurtenis kan een vergrootglas leggen op hoe we in ons leven staan. Het kan een uitnodiging zijn om met wat je in dat vergrootglas ziet aan de slag te gaan en je heden en je toekomst er niet (meer) door te laten bepalen. Dat is de vrije keuze die elk van ons heeft.

Zalig om te zien en te voelen hoe mensen kunnen evolueren van overleven naar echt terug volop leven!

👉 Welke weg kies jij?

29/04/2026

In memoriam Dr. Edith Eger (1927 – 2026)

Het boek 'De Keuze' van Edith Eger was niet zomaar een inspiratiebron, het zorgde voor een fundamentele shift in mijn leven.

Lange tijd leefde ik met de onzichtbare stempel van 'de pechvogel'. De wereld vertelde me dat het ergste wat een mens kan overkomen, mij was overkomen: het verlies van mijn kind. (wat ik trouwens niet vind, er zijn zoveel 'erge' dingen). Onbewust ging ik daarnaar leven, als iemand die voor altijd een loodzware last met zich mee moest zeulen.

Het boek van Edith Eger leerde me dat ik hierin een keuze had. Niet over wat er is gebeurd, maar over hoe ik daarna verder leef. Ik besefte dat ik me niet de rest van mijn leven een slachtoffer hoefde te voelen en dat mijn leven , ondanks het gemis, weer heel mooi kon worden.

Later ontdekte ik de existentiële dimensie van ons bestaan. Ik leerde dat wat ons overkomt, geen eindstation is, maar juist de voedingsbodem kan zijn voor een voller en vrijer leven. Voor mij zijn er drie essentiële bouwstenen nodig, die ik ook integreer in mijn begeleidingen, om na een ingrijpende gebeurtenis weer echt te kunnen leven:

🌸De keuze: De moed om je eigen mentale gevangenis te verlaten.
🌸Existentiële diepgang: De bereidheid om betekenis te vinden in de pijn en het groter geheel te zien.
🌸De juiste kennis over rouw: Begrijpen hoe rouw werkt, zodat het je niet langer verlamt, maar transformeert.

Dankjewel, Dr. Edith Eger, om me te laten zien dat we altijd, in elke omstandigheid, kunnen kiezen voor het leven. ✨

28/04/2026

Met welke 'derde' ga jij verder? Durf jij je waarheid te spreken? 💪🏻👊🏻😃

22/04/2026

15/04/2026

Ik weet niet hoe het in jullie tuin is, maar hier begint het onkruid volop te groeien. Als je niet regelmatig eens door de tuin gaat om het onkruid te verwijderen, dan zie je er plots geen overhand meer aan en zul je geen groenten of bloemen kunnen plukken.

Dit is ook wat we te doen hebben als we ons goed willen voelen: het 'onkruid' in ons leven verwijderen die ervoor zorgt dat we ons niet goed voelen.

Wij kunnen niets, of toch weinig, in de buitenwereld veranderen, maar wél in onze 'binnenwereld', in onze gedachten, in de manier waarop we alles bekijken en interpreteren.
Eénmaal je dit onder de knie hebt, kun je het je leven lang inzetten, er is nog 1 plekje, maandag starten we. 🌸

Jay Shetty reveals one of the most important lessons he learnt from his time in the monastery and how to remove the weeds from your life.📺 Watch the full ep...

15/04/2026

Ook aan de slag gaan met jouw 'weeds' & 'seeds'? 🌱
Grijp je kans: nog slechts één plekje voor het groepstraject met Tine Top hier op de boerderij (start volgende week maandag)!! 🌾

https://www.tinetop.be/groepstraject-volop-leven/
https://www.youtube.com/shorts/DSoKmqTr5UU

Gun jezelf dit prachtig geschenk voor een mooier en lichter leven... 🌷🌸🌼🌻🪻🌹🌷

Jay Shetty reveals one of the most important lessons he learnt from his time in the monastery and how to remove the weeds from your life.📺 Watch the full ep...

07/04/2026

Waarom een ‘rare blik’ jouw hele dag kan verpesten (en hoe dat anders kan).

Ik hoor het zo vaak tijdens mijn 1:1 sessies: Iemand zegt iets, er komt geen reactie op je post, je krijgt een vreemde blik of een afwijkende mening, ... en instant voel je je slecht, onzeker of angstig.

In mijn praktijk geef ik vaak het volgende voorbeeld: Deze morgen trok ik deze trui aan die ik zelf heel mooi vindt. Tot jij me nu zegt: "Goh, wat een aparte trui heb jij aan..."

Op dat moment heb ik twee keuzes:

1️⃣ De aanpassing: Tegen de tijd dat jij in de auto zit, ligt die trui al onderin mijn kast. Ik trek hem nooit meer aan. Ik laat de mening van de ander bepalen wat ik mooi mag vinden

2️⃣ Mijn eigen mening volgen: Ik bekijk die trui en denk: "Blijkbaar hebben we een andere smaak. Ik vind hem mooi, jij niet. Even goede vrienden." En ik blijf hem gewoon dragen. Met opgeheven hoofd.

Herken je dit?
Merk je dat jouw doen en laten — en hoe je je voelt — stiekem veel meer afhangt van de reacties van anderen dan je zou willen?

Dat is doodvermoeiend. En het is precies waar we mee aan de slag gaan tijdens 1:1 trajecten en in het 'Volop Leven' groepstraject.

Ik leer je hoe je die trui (en je keuzes, je dromen en je plannen) met trots blijft dragen, ongeacht wat de rest van de wereld ervan vindt.

🚨 Het allerlaatste plekje is nu beschikbaar voor het Volop leven groepstraject. https://www.tinetop.be/groepstraject-volop-leven/

Wil jij de zomer ingaan met een leven waarin JIJ bepaalt hoe je je voelt?

Stuur me een berichtje of reageer hieronder. Dan is dat laatste plekje misschien wel voor jou.
leven

groepstraject Volop Leven Groepstraject VOLOP LEVEN Het leven vindt wel zijn weg, maar heb je het gevoel dat het ook anders zou kunnen? Minder zorgen, minder angst, meer vreugde. Herken jij dit? Veel mensen dragen een onzichtbare rugzak mee. Misschien ervaar je ook een van deze ‘stille’ pijnen:D...

04/04/2026

Zes maanden oud en geen flauw benul van de paashaas... 🐣

Achttien jaar geleden kocht ik voor het eerst een paascadeautje voor mijn dochter: zachte, kleurrijke kubussen. "Heeft geen zin," zei mijn man, "ze beseft het toch niet." Maar mijn moederhart wilde het. Achteraf bleek dat de enige Pasen te zijn dat het kón.

De les? Doe wat jóú gelukkig maakt. Niet omdat het moet, niet omdat het de norm is, maar omdat jij het voelt. Luister naar je eigen kompas, want 'later' is vaak sneller hier dan je denkt.

Vraag aan jou: Doe jij wat je écht wil, of wat de rest van de wereld van je verwacht?

Pasen is het feest van een nieuw begin, en dat is precies wat ik jullie wil toewensen. Hoe moeilijk het leven soms ook is: het is niet omdat het nu zwaar voelt, dat het zo hoeft te blijven. Er is altijd ruimte voor een nieuw hoofdstuk, voor hoop en voor licht, als jij bereid bent om dat hoofdstuk ook te schrijven. Want verandering komt zelden vanzelf; het vraagt de moed om, stap voor stap, zelf het licht weer op te zoeken. ✨

De traditie van de 40 dagen vasten, die je kan zien als voorbereiding is er niet voor niets. Het herinnert ons eraan dat je niet van de ene op de andere dag 'verrijst'. Herstel en weer tot bloei komen vraagt tijd, maar ook een bewuste keuze.

Ik wens jullie een paasweekend vol zachtheid, wat eigenzinnigheid 😉 en het geloof dat jij zelf de regie hebt over jouw nieuwe begin. 🌷

Liefs,
Tine