04/01/2026
💫04.01.2016💫
Vandaag is het exact 10 jaar geleden dat mijn papa heel onverwacht het aardse leven verliet. Geen afscheid, geen laatste woorden, alleen een stilte die toen alles vulde.
De scherpe pijn is door de jaren heen zachter geworden, maar het gemis blijft een stille aanwezigheid in mijn leven. Toch voel ik hem nog altijd dichtbij. In kleine gebaren, in onverwachte herinneringen, een liedje of een bepaalde geur, maar ook in de manier waarop liefde zich blijft verankeren in alles wat ik doe. Zijn aanwezigheid leeft verder in mij, in mijn keuzes, in mijn zachtheid, in mijn kracht, in wie ik ondertussen geworden ben.
Net vandaag, op deze bijzondere dag van herinnering, wil ik iets doorgeven. Iets dat van hem was, iets dat hij droeg, iets dat zijn energie nog steeds in zich draagt. Ik wil zijn manchetknopen schenken aan Simon, zodat hij ze kan dragen op onze speciale dag. ( 25.04.2026💍☯️)
Het voelt als een brug tussen verschillende werelden: de man die mij het leven gaf, en de man met wie ik mijn leven deel. Een stille zegen, een stukje van mijn papa dat meereist naar een nieuw hoofdstuk. Zo is hij toch bij ons — niet in woorden, niet in aanwezigheid, maar in liefde die blijft, in symbolen die spreken, in de zachte kracht van wat nooit verdwijnt.”
❤️💫