28/04/2026
In mijn bewustzijnscoaching ontmoet ik vaak mensen die door een moeilijke periode gaan.
Soms gaat het om afscheid nemen van wat was of van een geliefd persoon.
Soms om iets dat anders liep dan gehoopt.
Soms om wat er nooit kon of mocht zijn.
In zulke momenten is het heel menselijk om houvast te zoeken.
Iets dat richting geeft wanneer alles plots anders aanvoelt.
Iets dat een beetje rust brengt.
Een plan, een antwoord, ... iets om op terug te vallen.
Maar kan dit wel?
Soms is er geen duidelijke "kaart". Geen pasklaar antwoord.
“Jouw weg vind je op geen enkele kaart, maar toont zich in de moed van elke stap.”
Het leven laat zich nu eenmaal niet plannen. Het loopt zelden in een rechte lijn.
Het is niet het gebrek aan richting dat het dan zwaar maakt, maar het verlangen naar houvast in iets wat per definitie ongrijpbaar is.
In rouw, in loslaten, ... gaat het niet om vooruitgaan, maar om leren aanwezig zijn bij wat er is. Om verdriet toe te laten. Ook als dat pijn doet.
Ik wandel dan graag een stukje met je mee.
We vertragen samen en zoeken naar kleine momenten van rust en helderheid, zodat jij je weg voorzichtig kunt voelen.
Stap voor stap.
Als coach help ik je niet om het “op te lossen” of een richting vast te leggen.
Ik help je om:
🦋 ruimte te maken voor wat je voelt, zonder het te moeten begrijpen. Zonder dat het “moet” veranderen.
🦋 het niet-weten en de kwetsbaarheid te verdragen
🦋 te luisteren naar je eigen ritme en daarop te vertrouwen, hoe anders dat ook is dan je misschien verwacht
Vaak ontstaat er onderweg iets van helderheid.
Niet ineens, maar zachtjes, stap voor stap.
Elke stap, hoe klein ook, is betekenisvol.
Een ademhaling. Een herinnering. Een warm gebaar.
Een moment van zachtheid, waardoor het even iets lichter voelt.
De weg ontvouwt zich, langzaam, terwijl je hem gaat.
Zonder tijdslimiet, zonder druk.
De vraag is niet: “Hoe geraak ik hier zo snel mogelijk doorheen?”
Maar wel: “Wat heb ik nu nodig, in deze stap, op dit moment?”
Vandaag denk ik met veel liefde terug aan een hele moedige dame die ons vorig jaar verliet.✨️ Daarnaast ook aan mijn lieve nonkel (en zijn gezin) die stilaan de weg naar de overkant maakt. Bewonderenswaardige mensen!🤍🦋
