YoucANN

22/05/2026

Lady in red 🎶
Ne keer zot doen. 🤗

17/05/2026

En toen kwamen we aan de gate, met een voorlopige boardingpass, zonder stoel er op vermeld.
De stewardess zei: “the plane is overbooked”…
Dit had ik wel al eerder gehoord, dus ik maakte mij voorlopig geen zorgen.
Tot het dus wél écht zo bleek te zijn. Dit gebeurt dus echt! We kregen de keuze:”één iemand mag mee en die krijgt als compensatie een business class plekje. De andere heeft geen plek meer… ofwel blijven jullie samen hier
Ik moest hier niet eens over nadenken. Mijn dochter mocht vertrekken. Ik zou wel blijven. Daar was geen twijfel over mogelijk.
De dochter zei nog even:”maar mama, ik kan ook blijven en wachten e… Waarom zou jij moeten blijven?”
Ik zei: “Omdat ik de mama ben en dat is nu éénmaal wat mama’s doen”. Ik dacht even verder en besefte dat als er een kogel zou worden geschoten, ik me ook op haar (of haar zus) zou gooien, om hen te redden. Dat is toch de wet van de natuur.
In elk geval: mijn jongste geniet nu van haar business class plekje en kan toosten op mij. En ik, ik geraak er wel. Ik ben altijd al thuis geraakt, thuis bij mezelf. En ook dat was vaak met een tussenstop en wat later dan verwacht.
Safe travels, lieve schat. Mama komt je wel achterna. Is het vandaag niet, dan is het morgen.

15/05/2026

Having a great time with your adult children is often described as visiting with the most beautiful and precious part of your life…💞

05/05/2026

En plots bedacht ik me iets heel belangrijks.
Ik had nog meer gelijk met mijn ex-partner dan ik dacht. We hielden allebei niet genoeg van mij. We hielden allebei veel meer van hem.
Het was op het moment dat ik mezelf graag begon te zien, dat de puzzel niet meer passend was.
Wat een mooi inzicht!
En wat een evolutie heb ik gemaakt…

Ann

04/05/2026

Ik sprak vandaag een vrouw die ik ooit heb aangenomen toen ik nog zaakvoerder was.
Ze kwam van een vorige werkgever, die haar zelfvertrouwen helemaal naar beneden had gehaald. Uiteindelijk kon ze ook niet blijven bij ons omdat ze niet geschikt was voor de job, maar we hadden wel een heel fijne samenwerking en hebben best ook veel plezier gehad samen. Ik moest haar dus ook laten gaan, maar heb het helemaal anders aangepakt dan haar vorige baas. (Hij voelde zich duidelijk “baas”, ik heb mezelf altijd meer als “coach” gezien ). Ik heb benadrukt dat ze echt veel talenten had, alleen niet diegene die wij toen zochten. We huilden zelfs samen toen ze ging.
Vandaag sprak ik haar - na zoveel jaar - weer even en ze zei “jij bent altijd blijven “hangen”, jij kwam op het juiste moment in mijn leven. Ik had jou toen echt net nodig…”
Ik vond het zo fijn om te weten dat ik een verschil heb gemaakt in haar leven. En vooral dat ze het onthouden had. Dat ze mij onthouden had.
Dat zijn de momenten waar ik voor leef!
Zowel op school, in mijn coachingsbedrijf, als in het dagelijks leven.
Ik zie mezelf echt als iemand met een missie. Zoals een vlinder ben ik. Jarenlang in het donker gezeten, bekneld, en klein. Maar nu fladderend van hier naar daar, om overal iets moois te proberen brengen. En soms lukt dat niet, en soms lukt dat wel. Ik blijf fragiel, en je hoeft me niet proberen te vangen, anders ga ik dood, maar laat me fladderen en Ik LEEF!

Ann

30/04/2026

Voor al wie momenteel in een rouwproces zit of voor een rouwproces staat… durf jezelf de tijd te gunnen.

24/04/2026

Mijn dromedaris en ik… 🐪
en de boodschap die hij mij te brengen had.

De berbers kozen voor elk van ons,
vrouwen,
een dromedaris uit.

Ik kreeg de dikste, de grootste, de oudste, het Alpha-mannetje, diegene die als enige zijn tanden aan mij had laten zien en gegromd had, diegene die mij wat schrik aanjoeg, en diegene die als eerste vooraan in de rij liep…

Toen we een hele dag onderweg waren op die dromedaris 🐪 (amai, mijn liezen!), vroeg Iris ons: “denk allemaal eens na waarom jij nu precies die dromedaris toegewezen kreeg”…

Ik had eerst geen idee…

Tot ik plots twee dingen binnenkreeg. Het eerste kwam via één van de andere vrouwen.
Ze zei “ja, waarom krijg jij die? Misschien omdat jij diegene bent die hem aan kunt….”

Terwijl we - bijna in trance van het wiebelden - verder vervoerd werden door de woestijn,
kreeg ik zélf ook iets binnen!
“Ja! Het is de papa dromedaris, de Alphaman, en ik ben nog nooit echt gedragen geweest, niet door een man, niet door een papa…en nu mag ik me eindelijk eens laten dragen door dit sterke mannelijke wezen! Het is tijd voor mij om gedragen te worden!…”

Dat raakte mij! De tranen rolden achter mijn zonnebril naar beneden, waar ik ze stiekem kon weg wrijven met mijn tulband.

De hele verdere weg heb ik mij bewust laten dragen. Ik heb mijn handen in overgave met de handpalmen omhoog gehouden…
Het was nu eindelijk veilig om mij te laten “dragen”…
Wat een prachtige ervaring!

(Dankjewel voor de reis, Iris 😘)

Ann

23/04/2026

Sarah liet me weten dat ze in mijn boek is begonnen en ze schreef me dat ik prachtig schrijf. Ik ben blij met haar compliment, aangezien zij zelf ook boeken schrijft. Dan komt dat toch extra binnen.

Het boek gaat over wat ik als kind heb meegemaakt en hoe ik dat heb kunnen plaatsen. Maar het triggert ook iedereen om naar hun innerlijk kind te kijken.

Ik heb nog zo een 40 exemplaren van de tweede druk. De eerste druk was onmiddellijk uitverkocht. Ik kreeg echt zoveel prachtige reacties. Zelfs van psychiaters in instellingen die hem bestelden voor hun patiënten.
Alles wat er in staat, is echt gebeurd. En ik beschreef het ook mooi, maar ik voel dat ik klaar ben voor een nieuw hoofdstuk. En ik heb inspiratie voor een volgend boek. Het kriebelt. Mijn derde boek dan. Dat wordt een projectje voor de zomervakantie. Dan mag ik mezelf stilaan schrijfster noemen zeker?

Dus deze doos mag weg… je hebt eerst los te laten voor je iets nieuws kan starten….
Dus wie nog graag een boek koopt, je kan hem nu ipv aan 22 euro aan 20 euro/stuk kopen. (Excl verzendkosten).

Wie oh wie helpt me ruimte te maken?

Ann

Stuur me een whatsapp op 0474/67.78.74

22/04/2026