12/05/2026
❌ 𝐙𝐞 𝐰𝐢𝐥𝐝𝐞𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐛𝐫𝐨𝐜𝐡𝐮𝐫𝐞 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐳𝐰𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫𝐬𝐜𝐡𝐚𝐩𝐬𝐯𝐞𝐫𝐥𝐢𝐞𝐬. 𝐌𝐚𝐚𝐫 𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚.
In 2021 reikte ik uit naar één van de grootste Vlaamse zorgverzekeraars met een voorstel dat diep uit mijn eigen ervaring gegroeid was. Vanuit het immense contrast tussen wat ik zelf had meegemaakt en wat er toen aan informatie te vinden was over .
Overal waar ik keek, voelde ik dezelfde leegte en ik dacht oprecht dat het vooral ging om een “informatietekort”.
Sinds mijn eigen verlieservaringen verzamelde ik alles wat mij hielp. Contacten, boeken, hulpverleners, tools en inzichten rond , , , en . Van pril verlies tot vlak na de zwangerschap. Mijn hoop was niet alleen dat vrouwen sneller de juiste hulp zouden vinden, maar ook dat de stilte rond trauma eindelijk mee opgenomen zou worden in het gesprek. Ik voelde zelf hoeveel verlichting de traumageïnformeerde buitenlandse insteken mij gaven, zeker na de opmerking van een rouwtherapeut dat hij “mij niet kon helpen”.
Ik leverde alles aan wat ik had, met zorg en nuance samengebracht. Met de stille hoop dat er eindelijk iets zou bewegen.
Bijna een jaar later ontving ik een brief: de brochure was “af”.
Er zaten ook enkele producten bij van Naïf. Een merknaam die mij, ironisch genoeg, nog harder raakte toen ik de inhoud van de brochure las. Want bijna alles wat werkelijk vernieuwend was, alles wat traumageïnformeerd was of woorden gaf aan de diepere impact van zwangerschapsverlies, was verdwenen.
Weg gefilterd.
Weg gepolijst.
Iemand had beslist dat de wereld nog niet klaar was voor 𝘸𝘰𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯 als trauma, dissociatie, zenuwstelsel, triggers of de impact op een volgende zwangerschap.
Een paar maanden later zag ik op LinkedIn hoe medewerkers vierden dat deze brochure een prijs gewonnen had voor baanbrekend werk. En ik moest opnieuw denken aan dat woordje: “Naïf”.
Net ervaringen als deze hebben een innerlijk vuur aangewakkerd waarin mijn geloof groeide dat deze bredere informatie net wél beschikbaar moet zijn.
Ik voel elke dag dat de tijden veranderen.
Dat steeds meer vrouwen bereid zijn om zachter en eerlijker te kijken naar wat zwangerschapsverlies werkelijk nalaat.
Niet om zichzelf vast te zetten in pijn, maar net om rust te brengen in hun systeem. Om zachter te kunnen moederen. Om broertjes of zusjes niet onbewust mee te laten dragen wat nooit verwerkt mocht worden.
𝐒𝐨𝐦𝐦𝐢𝐠𝐞 𝐦𝐢𝐬𝐬𝐢𝐞𝐬 𝐨𝐧𝐭𝐬𝐭𝐚𝐚𝐧 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐮𝐢𝐭 𝐠𝐞𝐦𝐚𝐤. 𝐙𝐞 𝐨𝐧𝐭𝐬𝐭𝐚𝐚𝐧 𝐩𝐫𝐞𝐜𝐢𝐞𝐬 𝐨𝐩 𝐝𝐞 𝐩𝐥𝐞𝐤 𝐰𝐚𝐚𝐫 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐨𝐧𝐭𝐛𝐫𝐚𝐤.
Daarom bundelde ik alles nog eens samen in het e-book 𝘞𝘢𝘯𝘯𝘦𝘦𝘳 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘴𝘵𝘰𝘱𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘩𝘦𝘵 𝘣𝘦𝘨𝘪𝘯𝘵.
Als dit bij je landt, kan je hem hier vinden: https://lnkd.in/e2-q2hbs
