Sprankel - Sarah Cammaert

Sprankel - Sarah Cammaert Sprankel is een lichaamsgerichte praktijk geleid door Sarah Cammaert. Welkom bij Sprankel lieve mensen,

Wat leuk je hier te ontmoeten. Groot en klein. Sarah

ik ben Sarah en trotse eigenaar van Sprankel. Sprankel is een lichaamsgerichte therapeutische praktijk, waar via beweging en het lichaam gezinnen en kinderen ondersteund worden naar meer connectie. Maar met mijn warm hart wil ik graag Sprankel vnl een plaats laten zijn waar verbinding en rust centraal staan. Een plaats waar iedereen zich veilig en gehoord mag en kan voelen. Een plaats waar spranke

ls kunnen ontstaan in verbinding. Met jezelf, met je kind, met je ouders, …
Want…
Sprankeltje, dat wens ik iedereen toe. Binnen - Sprankel Samenspel- begeleid ik gezinnen naar een moment van samen spelen. Een moment waar ouders en kind samen experimenteren met ontspanning, behendigheid en beweging. Een moment waar het kind kan groeien in zijn zelfvertrouwen en lichaamsbewustzijn en waar de ouder oefent in sensitief responsief gedrag . Maar vooral begeleidt ik hen graag naar een moment van authentieke verbinding met volle aandacht voor elkaar. Binnen het Samenspel vertrek ik vanuit de methodiek, die ontwikkeld werd door Veronica Sherborne. Binnen deze bewegingsmethodiek vertrekt men niet enkel vanuit de motorische vaardigheden, maar staan de cognitieve, emotionele en sociale vaardigheden van het kind evenzeer centraal. Het wordt steeds vaker knuffelturnen genoemd. Misschien heb je hiervan al wel gehoord? Het kind krijgt de ruimte om in een veilige omgeving te oefenen met verschillende relaties en zijn omgeving te exploreren. Denk maar… Wie zich thuis voelt in zijn lichaam, ontwikkelt zelfvertrouwen. Zelfvertrouwen om zijn omgeving te exploreren en gezonde relaties aan te gaan.

-Sprankel Samenspel - bied ik zowel in groep als individueel aan. Daarnaast heb ik binnen - Sprankel in je gevoeligheid- extra aandacht voor hoogsensitieve kinderen alsook kinderen die gevoelig reageren op hun omgeving. Zo kunnen kinderen vaak gevoelig (gevoelig voor lawaai, ze houden niet van een te drukke omgeving,...) zijn of hebben ze net extra prikkels (ze zijn afwezig, ze kunnen niet stilzitten,...) nodig om goed te functioneren. Samen met het gezin ga ik op zoek naar een gepaste strategie (voor school en in het gezin) na het inschalen van zijn prikkelprofiel en kijken we naar regulerende momenten om te komen tot een evenwicht tussen groeien en rust. Heeft u nog onbeantwoorde vragen, dan hoor ik het graag. Voel je welkom!

09/05/2026

Ondertussen zitten wij aan onze zesde editie van onze Hoogsensitieve Zomer: De kampjes voor hoogsensitieve kinderen en jongeren te Nossegem. Cactussen en hoogsensitieve personen! Beide zijn super gevoelig voor hun omgeving en hebben soms een beetje extra zorg nodig. Onze cactussen zijn niet alleen s...

Soms hoef je niets op te lossen.Alleen even te vertragen.We leven in een wereld die snel gaat.Waar we blijven doorgaan e...
04/05/2026

Soms hoef je niets op te lossen.
Alleen even te vertragen.

We leven in een wereld die snel gaat.
Waar we blijven doorgaan en vaak in ons hoofd zitten.

Tijdens deze trage ochtend nodig ik je uit om
te ontprikkelen en opnieuw thuis te komen in je lichaam.

We werken met een zachte afwisseling van beweging,
dans, ademhaling, meditatie en somatische oefeningen die je helpen om spanning los te laten en terug te zakken in je lijf.

Geen prestatiedruk.
Geen moeten.
Alles is een uitnodiging.

Er is ruimte om te voelen, te vertragen en, als je dat wil, te delen of te reflecteren.

✨Voor vrouwen die voelen dat het even anders mag; trager, zachter en meer in verbinding met hun lichaam.

📍 Regio Ternat
📅 31 mei & 21 juni
🕙 10:00 – 12:30
👩 max. 8 vrouwen
€40 per sessie

Voel je dat dit iets voor je is?
Stuur me gerust een berichtje en dan bezorg ik je alle praktische info. 💛

Lieve mensen 💛Misschien weet je het al, misschien nog niet… maar ook deze zomer gaan we opnieuw van start met onze Hoogs...
20/04/2026

Lieve mensen 💛

Misschien weet je het al, misschien nog niet… maar ook deze zomer gaan we opnieuw van start met onze Hoogsensitieve Zomer Praktijk voor Systeempsychotherapie - Suzanne Keyaerts – ondertussen al de 6e editie .🎊

Tijdens deze kampjes creëren we een veilige, rustige plek voor hoogsensitieve kinderen en jongeren. Een plek waar ze zichzelf mogen zijn, waar er ruimte is voor hun gevoelens, waar ze kunnen ontprikkelen, verbinden en gewoon kind zijn.

Ik help hier zelf ook met heel veel liefde aan mee omdat ik echt geloof hoe belangrijk dit is. 💛

Om deze kampjes mee mogelijk te maken, hebben we opnieuw een actie opgezet:

🌵 Cactussen en leuke pakketjes voor De Hoogsensitieve Zomer 🌵

Waarom een cactus?
Omdat hoogsensitieve kinderen – net zoals een cactus – gevoelig zijn voor hun omgeving, maar ook sterk, uniek en prachtig kunnen bloeien wanneer ze de juiste zorg en plek krijgen.

En uiteraard hebben we ook héél wat leuks voor de niet-groene-vingers onder ons. 😁
Met deze actie willen we niet alleen onze kampjes ondersteunen, maar ook meer bewustzijn creëren rond hoogsensitiviteit.

💛 Door een pakket te kopen:
- help je mee deze kampjes mogelijk te maken
- draag je bij aan een veilige plek voor deze kinderen
- draag je je steentje bij een warm aanbod tijdens onze kampjes
én geef je jezelf (of iemand anders) iets moois cadeau

👉 Er zijn verschillende pakketten beschikbaar (cactus, thee, verrassingspakket, fidget kits, …)

👉 Alle info vind je via de bestellink

📩 Bestellen kan hier: https://forms.gle/6z18ZaqTpZ2yPQQw6

⚠ Je kan bestellen tot 21 mei 2026!

Dankjewel om dit mee te dragen, te delen of gewoon even te lezen 🙏

Delen = heel lief 🙏
Dankjewel voor jullie steun 🥰

Ik zou eigenlijk in maart naar Marokko gaan.Surfen.Zon.Avontuur.Maar als ik eerlijk was, voelde ik vooral… weerstand.Nie...
02/04/2026

Ik zou eigenlijk in maart naar Marokko gaan.
Surfen.Zon.Avontuur.
Maar als ik eerlijk was, voelde ik vooral… weerstand.

Niet omdat het spannend was, maar omdat het niet klopte.

Een deel van mij wou gaan om te bewijzen: “ik kan dit. Ik deed dit al eens”.

Maar wat ik écht nodig had, was:
🌿 vertragen
🌿 wandelen
🌿 alleen zijn
🌿 terug landen in mijn lichaam
🌿 veiligheid

Dus ik koos voor dichtbij, naar een plek die ik al kende.
En ja… ook daar kwam een stemmetje: “Maar daar ben je al geweest.”
Tja, dat is mijn FOMO Stemmetje dat vindt dat elk idee altijd nieuw en groter moet zijn.

Maar wat ik hier opnieuw voelde, was: dat het niet ging over hoe ver ik ging, maar over hoe dicht ik bij mijzelf kwam.

En zo ging ik wandelen voor 5 dagen in Limburg.
Ik ben verliefd op Limburg!

En wanneer ik alleen op pad ga, krijg ik dan ook vaak vragen van andere vrouwen:

✨ “Voel je je dan niet eenzaam?”
✨ “Ben je niet bang?”
✨ “Verveel je je niet?”
✨ “Waarom zou je dat doen, alleen?”

En ik snap die vragen.
Want eerlijk?
Dat zijn ook stemmen die ik soms zelf hoor.

Maar wat ik op m'n solotripjes ervaar, is iets wat moeilijk uit te leggen is als je het nog niet gevoeld hebt.

Tijdens het wandelen…
🌿 voel ik mij helemaal in m'n lichaam
🌿 vertraagt mijn zenuwstelsel
🌿 ontstaat er ruimte in mijn hoofd
🌿 kom ik terug bij wat ik echt nodig heb

En ja, soms voel ik me even alleen.
En ja, soms komt er een gedachte van angst.
En ja, soms verveel ik me.

Maar ik loop daar niet van weg.

Alleen wandelen is voor mij geen “stoer avontuur”.
Het is een manier om terug thuis te komen bij mezelf.
Om niet te luisteren naar alles wat mijn hoofd mij vertelt of wat anderen mij aanpraten… maar naar wat mijn lichaam zachtjes aangeeft.
Een heerlijke flow!🥰

En misschien is dit ook een uitnodiging voor jou.
Niet om ineens alleen op reis te gaan.
Niet om jezelf te pushen.

Maar om jezelf deze vraag te stellen:
Wat heb ik écht nodig?
En durf ik daarnaar te luisteren, zelfs als het niet groots of indrukwekkend is?

Misschien zit de echte groei niet in verder gaan.
Maar in dichterbij komen.
Bij jezelf. 💛

Net voor ik de winter inging, voelde ik het weer gebeuren.Mijn energie die langzaam weglekte.Mijn lichaam dat zacht , ma...
30/01/2026

Net voor ik de winter inging, voelde ik het weer gebeuren.
Mijn energie die langzaam weglekte.
Mijn lichaam dat zacht , maar duidelijk , begon te spreken.

Mijn job in dienstverband vraagt veel.
En ergens voelde ik: Sprankel moet alles oplossen, alles dragen.
Maar wat begon als liefde en vuur, voelde de laatste maand als… druk.

Ik ken die druk.
Ik kan mezelf doorduwen.
Ik kan blijven gaan op wilskracht.
Enkel maar om van dit irritante gevoel van die druk weg te rennen.
Tot mij lijf een aantal jaren terug stop zei.

Maar eerlijk?
Die druk put mij uit.

Dus deze winter stop ik met volgen van wat “hoort”.
Ik keer terug naar dat stille stemmetje in mij.
Dat je alleen hoort als je zakt in je lichaam.

Ik voel hoe de druk afneemt.
Hoe mijn adem dieper wordt.
Hoe mijn lichaam ontspant.
En hoe die stem… stil fluisterend… steeds duidelijker wordt.

Geen nieuwe plannen.
Niets uitwerken.
Geen moeten.

Alleen: luisteren.

Dat voelt onwennig. Soms echt kak!
Soms zelfs ongemakkelijk.
Maar mijn lijf ontspant: ik dans, ik adem, ik wandel, ik lig op mijn yogamat, ik rust, ik rij paard...
En diep vanbinnen weet ik: dit is nu even nodig.

Ik mis de lente.
Mijn zonnebatterij staat laag ☀️
En toch vertrouw ik (niet elke dag even sterk en dat is oké 😉) dat dit een tijd is waarin zaadjes groeien.
In stilte.
Onder de grond 🌱

Feestdagen zijn zo gezellig… en tegelijk ook vaak veel prikkels.Daarom neem ik me deze kerstvakantie écht voor om het tr...
24/12/2025

Feestdagen zijn zo gezellig… en tegelijk ook vaak veel prikkels.
Daarom neem ik me deze kerstvakantie écht voor om het traag te laten zijn.
En ik voel ook: ik wil daar graag mijn bijdrage aan leveren zodat jullie ook tijdens deze drukke dagen kunnen ontprikkelen, op adem komen, even geen moetjes,... Echt zakken in je lijf.

Want verbinding helpt ons om tot rust te komen, maar uiteraard geldt: first regulation, then relate.
Eerst zachtjes zakken in je lichaam en dan komt de verbinding met anderen vanzelf.

Daarom deel ik met veel liefde een klein rustmomentje voor thuis:
🎄Een heerlijke kerstboommassage - video voor ouder en kind waarbij ik je zacht en simpel begeleidt naar een verbindend moment.

Wil je de video? Reageer met 🎄 en ik stuur je de link door.

⚠️ En als je nóg meer fijne momentjes wil:
Ik heb voor jullie een geweldig mini e-book met een mooi aanbod voor ouder en kind:

💛 verbindende spelletjes met je kind - helemaal in kerstthema 🔥
💛 rustgevende oefeningen voor de ouder, zodat jullie samen kunnen ontprikkelen en landen.

Interesse?
Reageer met 📙 en ik stuur je alle info.

Ik wens jullie een hele warme kerst; zacht, traag en vol kleine momenten van verbinding.

Veel liefs en een fijne kerst ♥️

Op deze foto zie je mij helemaal in actie.Mee op het parcours, mee aan het klauteren, mee aan het spelen.Dit is hoe ik m...
17/12/2025

Op deze foto zie je mij helemaal in actie.
Mee op het parcours, mee aan het klauteren, mee aan het spelen.

Dit is hoe ik mijn plek in het Wonderpad voel:
ik sta er gewoon middenin.
Ik prikkel een kindje om iets nieuws te ontdekken,
ik maak ondertussen een babbeltje met de mama, ik deel mijn observaties en tips, ik juich kleine stapjes toe en stem ter plekke af: mag ik nu wat dichterbij komen, of is het net tijd om wat ruimte te laten?

Meespelen, meebelichamen, supporter zijn, zorgen op maat…

Ik klim mee.
Ik voel mee.
Ik vier mee.

Voor mij gebeurt dat allemaal tegelijk, heel spontaan.

En uiteraard vind ik het ook gewoon keileuk om zélf weer even te klauteren en kind te mogen zijn. 🔥

05/12/2025

We liepen langs de zee, mijn vriend en ik.
De wind, het ruisen van de golven… en ineens hoor ik: krak, krak, krak.
Hij wandelde met zijn barefoot-schoenen recht over een tapijt van schelpen.
Elke stap kraakte.
Hij voelde het onder zijn voeten, hij luisterde naar het geluid, volledig in het moment.
Ik moest lachen en dacht: zijn lijf is zichzelf gewoon aan het reguleren.

Even flitste er een beeld door mijn hoofd van de kinderen die ik vroeger begeleidde.
Hoe ze met blinkende ogen over bubbelplastiek liepen – stampen, springen, nog eens terug – om te voelen, te ontladen, te gronden. Op hun blote voetjes.
En nu zag ik mijn vriend in precies hetzelfde: helemaal opgegaan in de sensatie onder zijn voeten.
Hij keek op en zei: “Dit is echt therapeutisch.”
“Ja,” zei ik, “dat had ik al gezien.”

Op datzelfde moment merkte ik dat ik zelf met een schelp in mijn handen zat te prutsen.
De zachte binnenkant strelen, voelen, draaien. Zonder erover na te denken.
We waren allebei – ieder op onze eigen manier – ons zenuwstelsel aan het kalmeren. Zonder plan.
Zonder “oefening”. Gewoon… mens-zijn.

En eigenlijk doen we dit allemaal, elke dag:
De persoon in de wachtrij die zachtjes wiegt van voor naar achter.
De collega die constant met een pen klikt of met papier friemelt.
Iemand die neuriet, zachtjes zingt in de auto.
De vriendin die steeds aan haar sjaal zit te voelen.

Ons lichaam zoekt vanzelf kleine uitlaatklepjes om spanning af te voeren, om het zenuwstelsel weer een beetje naar rust te brengen.
Dit zijn geen “gekke tikjes”, maar vaak gewoon zelfregulatie.

Een paar zachte tips voor doorheen je dag:
🕯️Sta eens stil bij jouw “onbewuste” bewegingen: wiegen, friemelen, tikken… en vraag je af: helpt dit mij eigenlijk ontspannen?
🕯️Gun jezelf meer van wat werkt: misschien is het wrijven over een stof, spelen met een ring, zachtjes neuriën of even met je blote voeten op de grond.

Ik ben benieuwd…

Hoe reguleer jij jezelf doorheen de dag, soms zonder het te beseffen?
Wiegen, prullen, zingen, voelen met je handen.
Wat is “typisch jij”?

04/12/2025

Soms voelt het alsof ik tussen twee werelden leef.
De wereld van ouders en kinderen… en de wereld van vrouwen die op zoek zijn naar rust.
Maar eigenlijk zijn het geen twee werelden.
Het is één beweging:
terugkeren naar je Sprankel.

Die lichte, speelse, zachtere versie van jezelf.
De versie die je misschien onderweg wat kwijtgeraakt bent door drukte, verwachtingen of alles wat je draagt.

En dat is precies waar ik in mijn werk telkens opnieuw naar terugkeer.
Bij kinderen zie ik hoe natuurlijk het is: spelen, voelen, bewegen, vertrouwen.
Bij vrouwen zie ik hetzelfde verlangen — maar verstopt onder lagen van moeten, zorgen, denken, overleven.

Sprankel gaat over die weg terug.
Naar jezelf. Naar je lichaam. Naar speelsheid, naar zachtheid, naar ruimte.

En ook ík moet mezelf daar telkens opnieuw aan herinneren.
Daarom toon ik in deze reel wat mij doet sprankelen.
Wat mij oplaadt. Wat mij weer thuisbrengt in mijn lijf en mijn licht.

Want dat is waar het voor mij allemaal over gaat:
Hoe zorg jij voor jezelf?
Hoe kom jij terug bij wat jou laat sprankelen?
Hoe vind jij die speelse, vrije versie van jezelf terug?

Of je nu moeder bent, vrouw, of allebei…
je draagt een sprankel in je.
Hij zit er nog.
Soms vraagt hij gewoon om gezien te worden.

En nu ben ik nieuwsgierig naar jou 👐
🔥 In welke momenten voel jij die sprankel terug oplichten?
🔥Wanneer voel jij die speelse, lichte versie van jezelf?
🔥Waar gaat jouw vuurtje van branden?

Ik lees het graag. 💛

Adres

Ternat
1740

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Sprankel - Sarah Cammaert nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Sprankel - Sarah Cammaert:

Delen