04/01/2026
Decennialang was geneeskunde en klinisch onderzoek vooral gebaseerd op het mannelijke lichaam als norm. Vrouwen werden ondervertegenwoordigd in studies en hun klachten werden als “atypisch” beschouwd. Deze historische ongelijkheid heeft tot vandaag reële gevolgen — vooral in de manier waarop pijn wordt benaderd.
Vrouwelijke pijn wordt vaker geminimaliseerd, gepsychologiseerd of voorgesteld als iets dat bij de “vrouwelijke natuur” hoort. Het gevolg is dat vrouwen langer moeten wachten op een diagnose, minder vaak passende behandeling krijgen en te vaak te horen krijgen dat hun pijn “normaal” is. Endometriose is hiervan een duidelijk voorbeeld — een chronische, inflammatoire aandoening waarvan de diagnose gemiddeld jaren op zich laat wachten.
Dit thema krijgt extra aandacht in België, met initiatieven rond endometriose en acties van .insideout. Ook het aangrijpende theaterstuk Ta Mal Ou, onder impuls van .deconinck, bracht het leven met chronische pijn op een integere en krachtige manier in beeld.
Deze initiatieven verbinden zorg, kunst en bewustwording rond vrouwengezondheid. Ze maken duidelijk dat vrouwelijke pijn niet tussen de oren zit.
Luisteren is de eerste stap naar betere zorg 💛