01/03/2026
De vrije uitoefening van de medische beroepen berust op een duidelijk principe: wij zijn geen werknemers van de overheid.
Wij hebben geen arbeidsovereenkomst met de overheid.
Geconventioneerde zorgverleners hebben een overeenkomst. Een overeenkomst is geen arbeidsovereenkomst en verleent in geen enkel opzicht het statuut van werknemer.
Als wij werknemers waren, zouden wij:
• betaalde vakantie hebben
• loonbehoud bij ziekte hebben
• een pensioen ontvangen dat vergelijkbaar is met dat van een werknemer
• opleidingen krijgen die door de werkgever worden gefinancierd
• investeringen zien die door de werkgever worden gedragen
Is dat het geval? Nee.
Onze vakanties worden niet vergoed.
Bij ziekte stopt ons inkomen of daalt het sterk.
Ons pensioen hangt af van onze eigen bijdragen.
Onze opleidingen, ons materiaal, onze praktijk, ons personeel, onze kosten… die financieren wij zelf om een geneeskunde te waarborgen die up-to-date en van hoge kwaliteit is.
Het RIZIV hoort onze honoraria niet vast te leggen, maar enkel het niveau van zijn terugbetalingen.
Of men moet ons een echt werknemersstatuut aanbieden, met de bijbehorende rechten.
Men kan niet de macht van een werkgever willen zonder de bijbehorende verplichtingen op zich te nemen.
Het vrije beroep verdedigen betekent de samenhang, verantwoordelijkheid en onafhankelijkheid vrijwaren.