Psycholoogwilsele

23/02/2026

“Wat heb je dat goed gedaan.”
“Ach, viel wel mee.”

Herkenbaar?
Voor veel mensen voelt een compliment niet als een cadeau, maar als spanning.

Want als ik het aanneem…
Lijk ik dan arrogant?
Moet ik het blijven waarmaken?
Wat als ze me overschatten?..

Dus maken we het kleiner.
Of praten we het weg.
Of geven we het terug.

En dat hoeft echt niet. Je mag trots zijn als je een compliment krijgt en dat begint met het compliment aan te nemen.

Gewoon zeggen: “Dank je.”
Zonder uitleg. Zonder relativering.

Probeer maar!

19/02/2026

“Therapie kost toch maar 11 euro?”
Ja??? In theorie, op papier.

In de praktijk is er budget voor ongeveer 1 op 4 psychologen om geconventioneerd te werken.
Dat betekent: beperkte plaatsen, wachtlijsten van hier tot volgend jaar en veel “sorry, volzet”.

Maar geen zorgen!
Je kan altijd terecht bij een niet-geconventioneerde psycholoog.
Voor 80 euro. Of meer.

“Ah maar die verdienen dan toch veel meer?”
Nee dus. Want cliënten kunnen of willen dat bedrag vaak niet betalen. Dus ook daar: water bij de wijn.

En de geconventioneerden?
Die mogen kiezen wie ze helpen, wie ze weigeren en hoe ze hun beperkte quota verdelen. Droomjob dus 🧐

Samengevat:
– Cliënten willen 11 euro betalen.
– Psychologen willen correct vergoed worden.

– Het systeem wil… vooral ingewikkeld blijven!

Maar hé, op papier is psychologische zorg perfect toegankelijk. 😉.

Ik schreef er 2 jaar geleden een artikel over naar aanleiding van een misleidende campagne van de overheid. Helaas nog steeds dezelfde problematiek. Met andere cijfers, maar toch 🥺

https://sociaal.net/opinie/mentaal-welzijn-doe-geen-loze-beloftes-campagne-gevoelig-thema

Toch blij dat ik psycholoog ben en geen politicus. Telkens opnieuw… en opnieuw…

Psychologe is kritisch voor 'Spreek erover'.

16/02/2026

Communiceren is meer dan woorden gebruiken.
Veel praten betekent niet automatisch dat er echt contact is.
Woorden kunnen informeren, uitleggen of overtuigen — maar echte communicatie gaat over iets anders: over delen wat er leeft in je hoofd, in je hart.
En dat is voor velen niet evident!

Ook stilte is een vorm van communicatie:
niet reageren, afstandelijk doen. Lachen alsof er niets aan de hand is terwijl de spanning wel voelbaar is. Het zendt allemaal iets uit. Alleen blijft de echte boodschap dan vaak onduidelijk voor de ander.

Gezonde communicatie vraagt moed.
De moed om te zeggen:
“Dit raakte me”, “Hier werd ik boos over”, “Dit heb ik nodig.”
Zonder verwijt. Vanuit het “ik” gevoel. Zonder spel. Zonder de ander te laten raden.

Communicatie is geen manier om controle te houden. En ook geen wedstrijd in wie het meest sensitief is. Mensen moeten of kunnen niet raden wat je bedoelt. Elk woord, gebaar, stilzwijgen kan 100 dingen betekenen.

Echt praten, is bereidheid om helder te zijn en te luisteren. Om aanwezig te blijven wanneer het ongemakkelijk wordt. Echte communicatie is verbindend.
Alles wat verwarring, afstand of machtsspel oproept, vraagt misschien geen extra woorden — maar meer eerlijkheid.

16/02/2026

In mijn praktijk zie ik hoe complex het kan zijn om grenzen te stellen aan ouders wanneer iemand als kind te vroeg/te veel verantwoordelijkheid droeg. Dat noemen we parentificatie: een dynamiek waarbij een kind emotioneel of praktisch taken opneemt die eigenlijk bij de ouder(s) horen.
Onderstaande tekst verwoordt het spanningsveld tussen loyaliteit, schuldgevoel, liefde en zelfbescherming. ❤️, bedankt P.

Sometimes you distance yourself from your parents — and your heart breaks at the same time.
Not because you don’t care.
Not because you’ve become cold.
But because you were strong for too long.
Some children grow up feeling responsible for everyone else’s emotions. They learn to soothe, to fix, to carry. They become the reliable one. The mature one. The one who understands.
What they don’t learn is what it feels like to be protected.
When, as adults, they begin to set boundaries, it can look like rejection. It can sound like ingratitude.
“You’ve changed.”
“What did we ever do to deserve this?”
“After everything we’ve done for you.”
But boundaries are rarely born from indifference.
They are born where safety was missing.

There is a particular kind of grief in watching your parents grow older while knowing that closeness still comes with guilt, blame, or the pull to step back into an old role. You can feel compassion and self-protection at the same time.
Distance, in these cases, is not the absence of love.
It is the presence of self-preservation.
And sometimes, both can exist together.
— Anonymous

13/02/2026

05/02/2026

Er is geen tijd of TIJDVERLIES, als je hier en nu probeert te doen wat belangrijk voor jou is.

27/01/2026

Wist je dat een kwaliteitsvolle nacht bestaat uit ongeveer 15% diepe slaap, 20% remslaap en 50/60% lichte slaap. Als je dat optelt, kom je aan 85 à 95% slapen.

Dat betekent dat het normaal is dat veel mensen 25 tot 30 minuten wakker liggen per nacht.
En ook dat het normaal is dat je elke nacht wel een aantal keren wakker wordt van geluid, licht, warmte,...
Geruststellend toch!

Slaap lekker vannacht!

18/01/2026

Volgende week word ik 50 en hier sta ik dan. Kijkend, draaiend voor het raam, twijfelend of ik er goed uitzie. Kan ik zo uitgaan? Is dit ok qua combinatie? Toen ik 16 was, had ik nooit gedacht dat ik op net geen 50 jaar nog steeds zo ijdel en wat onzeker zou zijn. Velen herkennen zich vast hierin. En we ontgroeien het nooit helemaal, die twijfel. Had ik dat maar geweten toen. Misschien had ik beter kunnen relativeren. En toch, ik weet het nu.
16 of 50 jaar, er is niet zoveel verschil😉 (Nog steeds graag rode bottekes).
En ik durf het op Facebook plaatsen, want I ❤️myself!
Dat wens ik jullie ook toe voor 2026, of je nu 16, 20, 40, 70… jaar bent. Veel liefs voor jezelf😘

09/01/2026

Toegeven dat je ouders je emotioneel verwaarloosd hebben, is ook toegeven dat je ergens beschadigd bent en dat is moeilijk als doorzetter.

Soms is eerlijk kijken ook een vorm van kracht. In therapie zie ik hoe moed en kwetsbaarheid samenkomen — en hoe kracht soms groeit waar iets ontbrak.

25/12/2025

Kerst kan ook stil zijn.
Tussen mensen, maar toch alleen.
Je kunt je best doen, lief zijn, aanwezig zijn —
en je toch eenzaam voelen. Niemand die je echt ziet.
Voor wie dit herkent:
je gevoel is echt, je bent niet moeilijk,
en je bent niet alleen hierin 🤍
Mijn liefste wensen voor deze periode😘

31/10/2025

"In tijden waarin elk incident meteen online verschijnt, loert het gevaar dat sociale media veranderen in een digitale schandpaal — ook in het politieke debat".
De voorbije dagen dacht ik na over hoe we met sociale media omgaan. We willen jongeren leren om daar bewuster mee om te gaan, maar misschien begint dat bij onszelf — als volwassenen, als politici, als samenleving.

In Leuven was er recent een incident waarbij de burgemeester en zijn team te maken kregen met een betoging die nogal aanvallend verliep. Enkele leden waren onder de indruk, sommigen hadden zelfs fysieke last. Dat dit veroordeeld werd door de voorzitter van de gemeenteraad was terecht — zo hoeft protest niet te verlopen.

Wat me echter trof, was hoe daarna het ene bericht na het andere op sociale media verscheen, vaak met persoonlijke commentaren erbij. Wat begon als een terecht statement, groeide uit tot een stroom van berichten die de indruk wekten van een soort openbaar proces. Het leek me de ruimte voor dialoog net kleiner te maken. Mensen kwamen in een soort publiekelijk debat terecht, terwijl het misschien gewoon ging om een menselijke fout, een moment van overmoed.

De kracht, maar ook het risico van sociale media, werd naar mijn gevoel zo erg zichtbaar. Misschien was één gezamenlijk bericht, met de boodschap dat het gesprek verder intern zou plaatsvinden, sterker geweest. De oproep van de gemeenteraad dat dialoog en communicatie altijd mogelijk zijn, ging in die digitale storm wat verloren.

Als we jongeren willen leren om bewuster met sociale media om te gaan, moeten we dat eerst zelf tonen. Door even stil te staan voor we posten, door na te denken over het effect van onze woorden en beelden. Soms lijkt sociale media de emoties te versterken, terwijl het gesprek zelf verloren gaat. En elk incident dat meteen online verschijnt, maakt echte dialoog moeilijker. En dat kan toch niet de bedoeling zijn.

Of zie ik het verkeerd?
En zou ik dit bericht dan ook niet mogen schrijven opdat niemand zich aangevallen voelt?

Sociale media is niet eenvoudig! Laten we samen kritisch en genuanceerd blijven. Dat lijkt me een eerste stap.

30/10/2025

“Herstel begint wanneer je stopt met negeren wat je voelt.”

Burn-out is geen teken van zwakte, maar van langdurige overbelasting.
Let op signalen als:
😴 constante vermoeidheid
💭 concentratieproblemen
💔 afstand of cynisme ivm je werk
🌙 slecht slapen
👉 Herken je dit? Blijf er niet alleen mee rondlopen. Praat met een psycholoog — herstel begint met die eerste stap. 💚