11/02/2026
Ik zou het niet helemaal zo verwoorden omdat ik niet weet wat anderen doen zo ervaren wordt ,gezien daar waar snelheid beloofd wordt, me niet aanspreekt. De maatschappij is snel, de natuur is dat niet. Wij zijn natuur.
Verandering, healing en groei gebeurd langzaam. Dat je opmerkt ' oh vroeger zou ik sus of zo gereageerd hebben en nu blijf ik helemaal rustig, nu raakt het me niet, nu ...ben ik gegroeid want deze trigger komt niet meer binnen.'
Langzaam, gaat volgens mij wel dieper. Healing (of reiki) is je zelfhealend vermogen activeren in veiligheid, niet p***e in snelheid.
Een behandeling krijgen voel je meestal wel, maar het pad zelf lopen is het echte innerlijke werk. Onafhankelijk van een healer, maar zelf op weg gaan naar je bron, je ware zelf, je licht.
🙏
Lieve , ik deel dit vandaag speciaal met jullie, omdat ik binnen onze community de behoefte voel aan eerlijkheid over wat er momenteel in de spirituele wereld gebeurt. Ik wil een zijde belichten die vaak onbesproken blijft, maar wat ik wel tegen kom.
Energie kun je niet faken.
"Ik zie het dagelijks voorbij komen: snelle beloftes over heling die in de praktijk vaak leiden tot overbelasting en eenzaamheid.
Woorden van zelfbenoemde spirituele guru’s over het zenuwstelsel, beloftes over snelle heling, oplossingen die eenvoudig klinken. En elke keer voel ik dezelfde verwarring: hoe iets wat zo diep menselijk is, zo licht kan worden neergezet.
Alsof heling iets is wat je kunt consumeren, los van tijd, context en bedding. Ik zie dat wat er wordt gezegd, vaak niet wordt geleefd. Een ademcoach die ik keer op keer naar adem zie happen. Het voelt niet kloppend.
Hertraumatisering door snelheid en oppervlakkigheid
De laatste jaren zie ik grootschalige webinars en sessies ontstaan waarin in korte tijd duizenden mensen worden meegenomen in beloftes van snelle doorbraken. Wat mij daarin zorgen baart, is niet waarom mensen komen, maar wat er met hen gebeurt.
Een menselijk systeem dat gevuld is met trauma laat zich niet collectief openen en sluiten alsof er niets op het spel staat. Wanneer diepe lagen worden aangeraakt zonder persoonlijke bedding en zonder afstemming op individuele signalen, blijft iemand vaak open achter.
Ik zie wat dit met mensen doet. Soms direct, soms pas later. Zenuwstelsels die overbelast raken, gevoelens die toenemen in plaats van verzachten, verwarring wanneer het ‘niet werkt’.
En wanneer iemand zich daarna slechter voelt, wordt dat vaak niet herkend als overbelasting, maar bij de persoon zelf neergelegd. Alsof hij of zij nog niet open genoeg was, niet genoeg losliet, niet ver genoeg was. Dat maakt mensen wankeler en eenzamer dan ze al waren.
Massale sessies kunnen een intense ontlading geven die voelt als heling. Maar zodra die golf wegvalt, blijft er vaak leegte achter. Zonder tijd, zonder integratie, zonder begeleiding die kan blijven wanneer het ingewikkeld wordt.
Dat is geen duurzame verandering, maar een tijdelijke piek die mensen afhankelijk maakt van de volgende ervaring.
Voor mij zit het verschil in zuiverheid en doorleefdheid. In werk dat niet wordt ingezet om te overtuigen of te verkopen, maar voortkomt uit een leven dat daadwerkelijk wordt geleefd. Wanneer iemand iets uitdraagt wat hij of zij zelf niet leeft, verliest het voor mij zijn geloofwaardigheid. Ik kijk daar met verbazing naar.
32 jaar vlieguren vs. de Quick Fix
Mijn werk bij de Vrouwenkracht Academie is niet ontstaan vanuit een marketingstrategie of het volgen van een trend. Het is gegroeid over meer dan tweeëndertig jaar ervaring, in het persoonlijk begeleiden van duizenden mensen in processen die zich nooit lieten versnellen.
In die jaren heb ik mij verdiept via vijftien vakopleidingen, waarin psychologie, systemisch werk, lichaamsbewustzijn, energetisch bewustzijn, overlevingsmechanismen en de werking van het zenuwstelsel samenkomen.
En ik blijf leren. Maar kennis alleen is bij mij nooit het vertrekpunt geweest. Het zelf doorleven, aangaan, onderzoeken en integreren is essentieel. Woorden kan iedereen gebruiken. Energie kun je niet faken.
Wat ik doorgeef, is altijd eerst door mijzelf gegaan. Niet één keer, maar keer op keer, in verschillende fases van mijn leven. Ik werk alleen met wat ik zelf heb doorleefd en geïntegreerd, omdat ik heb gezien wat er gebeurt wanneer woorden loskomen te staan van het geleefde.
Dan raakt heling zijn grond kwijt. En dat zie ik op dit moment steeds vaker gebeuren, juist in zogenoemde ‘wakkere’ communities.
Heling vraagt geen quick fix en geen snelheid. Het vraagt om veiligheid, tijd en begeleiding die aanwezig blijft wanneer het proces verdiept of vertraagt. Dat is waar mijn prachtige eervolle werk over gaat."
x Tamara Beekmans
