18/05/2026
Soms kies je niet voor wat goed voelt.
Je kiest voor wat vertrouwd voelt.
En dat verschil verandert je hele leven.
Mensen met trauma herkennen zichzelf hier misschien meteen in.
Niet omdat ze “zwak” zijn.
Maar omdat hun brein ooit geleerd heeft dat liefde, veiligheid en aandacht gekoppeld waren aan pijn, onzekerheid of gemis.
Dus ga je later patronen herhalen zonder het te beseffen.
Je valt bv. als vrouw misschien steeds op oudere mannen.
Niet omdat leeftijd het probleem is.
Maar omdat ergens diep vanbinnen een vaderrol, bescherming of bevestiging ontbreekt.
Je blijft misschien bij mensen die je klein houden.
Omdat chaos vertrouwder aanvoelt dan rust.
Je vertrouwt mensen die eigenlijk onveilig zijn.
Omdat je zenuwstelsel onveiligheid ooit heeft leren herkennen als “normaal”.
Ook dat kan zo voelen wanneer je valt op "foute mannen" (bv. Egoïstische types, mannen zonder empathie, mannen met verslavingsproblematiek,...)
En het harde is:
deze keuzes voelen vaak niet verkeerd aan wanneer je ze maakt.
Ze voelen juist.
Vertrouwd.
Alsof je eindelijk krijgt wat je altijd gemist hebt.
Tot jaren later.
Tot je beseft dat je jezelf opnieuw en opnieuw in situaties bracht waarin je eigenlijk niet gezien, beschermd of geliefd werd.
Trauma zit niet altijd in wat je je herinnert.
Soms zit het in de mensen tot wie je je aangetrokken voelt.
In wat je tolereert.
In wat je “liefde” noemt.
In wat je denkt dat je verdient.
En misschien lees jij dit nu met een vreemd gevoel in je buik.
Omdat je voor het eerst denkt:
“Dit gaat over mij.”
