21/07/2013
Bruksizam- škripanje zubima
Bruksizam se ubraja u tzv. parasomnije– poremećaje udružene sa spavanjem. Najčešće se javlja kod osoba između 19. i 44. godine života, a učestalost iznosi od 25 do 50%.
Smatra se da je bruksizam centralnog porekla, da postoji veza između kognitivno-bihevioralnih faktora(emocionalni stres, strah, karakteristike ličnosti) i bruksizma, kao i primene nekih lekova i konzumiranja većih količina alkohola, kofeina i nikotina. Uticaj dnevnih stresnih događaja kod bruksista je od značaja, a intenzitet epizoda bruksiranja u toku noći srazmeran dnevnom emocionalnom stresu. Postoji i genetska predispozicija za nastanak bruksizma. Pretpostavlja se i da nedovoljno unošenje magnezijuma može da doprinese nastanku bruksizma jer ovaj nutritivni element ima važnu ulogu u normalnom funkcionisanju mišića i nerava.
Terapija bruksizma je uglavnom simptomatska i svodi se na terapiju mentalnog stresa kao i na lečenje posledica bruksizma. Okluzalni splintovi(tzv. night guard) čiji je cilj smanjenje abrazije i zaštita zubnih tkiva, preveniranje opterećenja i mobilnosti zuba, smanjenja bola u mišićima.
Medikamentozna terapija primenjuje se kada su svi postojeći terapijski modaliteti iscrpljeni i propisuje se u saradnji sa neuropsihijatrom.
Koriste se jos i okluzalna terpaija koja podrazumeva izradu odgovarajucih protetskih nadoknada, zatim grupna psiho terapija i fizikalna terapija.
