08/05/2026
Όταν όλα λέγονται «τραύμα»
Σήμερα ονομάζουμε «τραύμα» σχεδόν κάθε πόνο.
΄Ομως το τραύμα δεν είναι απλώς αυτό που μας πλήγωσε.
Το τραύμα υπάρχει όταν δεν μπορούμε να δώσουμε νόημα σε αυτό που μας συνέβη. Δεν είναι απλώς κάτι που πονάει· είναι κάτι που δεν μπορούμε καν να εκφράσουμε με λόγια.
Αλλά δεν είναι κάθε δυσκολία τραύμα.
Ούτε κάθε απογοήτευση.
Ούτε κάθε παιδικό μήνυμα που μας σημάδεψε.
Όταν όλα γίνονται «τραύμα», κάτι σημαντικό χάνεται:
η διάκριση, το νόημα, η ακρίβεια.
Και μαζί με αυτό, χάνεται και κάτι ακόμα:
οι κοινωνικές ρίζες του πόνου μας.
Η φτώχεια, η ανασφάλεια, η αδικία δεν είναι απλώς «προσωπικά τραύματα» — είναι πραγματικότητες που μας διαμορφώνουν.
Ο ανθρώπινος πόνος δεν είναι μόνο προσωπικό θέμα
Το τραύμα δεν θεραπεύεται μόνο μέσα μας.
Χρειάζεται σχέση. Χρειάζεται έναν άλλο που να αντέχει να ακούσει.
Εκεί όπου κάποτε δεν υπήρξε χώρος, μπορεί να δημιουργηθεί νόημα.
Ίσως τελικά δεν είμαστε μόνο όσα μας τραυμάτισαν.
Είμαστε και όσα καταφέρνουμε να μετατρέψουμε σε ιστορία.