Xanthippi

28/02/2026

Every BODY belongs
Kάθε σώμα ανήκει. ανήκει στο πλάσμα που το κατοικεί
Οι δικές μας σκέψεις για το πώς το άλλο σώμα είναι ή θα έπρεπε να είναι, καλύτερα να μην σχηματίζονται καν.
Και αν σχηματίζονται, ας τις παρατηρήσουμε χωρίς να τις εκφράσουμε.
Κάθε σώμα ανήκει στον άνθρωπο που το κατοικεί. Ξέρει καλύτερα από εμάς, πώς είναι, πώς μπορεί και πώς θέλει να είναι.
Σχολιάζοντας τα σώματα των άλλων υπηρετούμε πρακτικές σύγκρισης και εξουσίας πάνω στα σώματά τους. Ποτέ δεν ξέρουμε πώς μπορεί να ακουμπήσει ένα δικό μας σχόλιο - «μπράβο, πήρες ένα δυο κιλά βλέπω» ή «πρέπει να χάσεις λίγο βάρος» στην εμπειρία ενός ανθρώπου.
Οι διατροφικές διαταραχές είναι συχνά σιωπηλές, δε φαίνονται. Οι άνθρωποι ίσως αγωνίζονται μυστικά, αντιστέκονται, στέκονται απέναντι σε δυνάμεις που τους θέτουν σε διαρκή αυτοαξιολόγηση και έλεγχο πάνω στο σώμα τους, χωρίς αυτό να είναι ορατό.

Τα σχόλιά μας φέρουν δύναμη, εξωτερικό έλεγχο, στερούν τους ανθρώπους από την κυριότητα του σώματος τους δυσκολεύοντας την εμπειρία τους, κάποτε δυναμώνοντας την ίδια την φωνή της διατροφικής διαταραχής.

Κάθε σώμα ανήκει στο πλάσμα που το κατοικεί, όχι σε εμάς.
Ας αρνηθούμε να υπηρετήσουμε πρακτικές σύγκρισης, δύναμης και εξουσίας, κάνοντας χώρο σε μια αποδοχή χωρίς λέξεις, στους άλλους και στον εαυτό.

Εβδομάδα ευαισθητοποίησης για τις διατροφικές διαταραχές.

, , ,

24/02/2026

Reflections -rescuing the beauty in the moment

Ετοιμάζοντας τον χώρο με φροντίδα
🌿⭐️❤️

, , , ,

23/02/2026

Αγκινάρες στα κάρβουνα

Φέρνουν μνήμη Κυθήρων, μνήμη του παππού Παναγιώτη που περπατούσε όλο το νησί από άκρη σε άκρη πριν εμείς ξυπνήσουμε κ του Μιμη του βοσκού που έκοβε μικρά μικρά κομμάτια όλες τις φλούδες να ταΐσει τα ζώα του σα μωρά.
Το Πάσχα μας έφερναν άγριες αγκινάρες. Τις χτύπαγαν πρώτα καλά να ανοίξουν, έβαζαν αλάτι χοντρό του νησιού και λάδι και τις έψηναν στα κάρβουνα στη σχάρα ως που να μαυρίσουν και να βγαίνουν τα φύλλα όταν τα τραβάς. Και τότε, όταν είναι πια έτοιμες, φύλλο φύλλο τρως την ψύχα που έχει στην άκρη, ως που να φτάσεις στην καρδιά της που είναι μέλι.
Χρόνια τώρα δε θα συναντήσουμε ξανά τον παππού Παναγιώτη και το Μιμη. Νιώθω τυχερή που τους αγαπήσαμε, που τα παιδιά γνώρισαν και έζησαν τους ανθρώπους αυτούς της γης.

Κι έτσι, οι αγκινάρες στα κάρβουνα είναι γεύση και κληρονομιά Κυθήρων.
Αν δεν το ξέρετε, τολμήστε το, θα σας εκπλήξει!

, , ,

21/02/2026

“Rarely, if ever, are any of us healed in isolation. Healing is an act of communion”,
ηρθαν στον κυκλο τα λόγια της Bell Hooks να βάλουν σε λέξεις το βίωμα.

❤️⭐️🙏

, , , , ,xanthippi

18/02/2026

Έκλεισα την πόρτα του ιατρείου που ετοιμάζεται, και έμεινα να γελώ σαν παιδι με το ουράνιο τόξο.
Σκέφτομαι κάπως έτσι αυτόν τον χώρο, έναν χώρο συγκερασμού των πρακτικών, έναν τόπο όπου οι τέχνες ενώνονται και μας οδηγούν πέρα από το δίπολο σώμα ή πνεύμα, σε μια βιωμένη εμπειρία ασφαλείας. Έναν χώρο όπου το σώμα θα μπορεί να κατοικεί την προτιμημένη ιστορία του.
Ανυπομονώ σχεδόν για τα ταξίδια που θα ανοίξουν μέσα του.

, , ,

16/02/2026

Μπορώ να βρω το δρόμο να επιστρέφω στην ήσυχη λίμνη μέσα, στη ροή της μέρας;

, , , ,

15/02/2026

ήρθε
σαν ώριμο φρούτο που προσφέρεται
μ’ ενα ελάχιστο άγγιγμα αφήνει το βάρος του από το δέντρο στα χέρια
έτσι ήρθε και με βρήκε ο χώρος
χωρίς προσπάθεια χωρίς κόπο
σχεδόν με κάλεσε
με προσκάλεσε
σα να μου ψιθύρισε
«είναι η ώρα ν αφήσεις τη φωλιά, να ετοιμάσεις μια άλλη πιο μεγάλη,
ένα μαγικό τόπο να αναπαύονται τα σώματα
να θυμούνται
τη βαθιά ησυχία του εαυτού»
ακολουθώ τον ψίθυρο
σιγά σιγά
χωρίς βιασύνη
όπως ταιριάζει στο κάλεσμα
ετοιμάζω και ετοιμάζομαι
γι αυτή την επιστροφή
στην ενσώματη φροντίδα
🌿⭐️🌈

Στη φωτογραφία: έργο δια χειρός .blinziou 🙏

, , , ,

13/02/2026

Είχα σχεδόν ξεχάσει
ν’ αφήνω το τοπίο να με ποτίζει
όπως η γη την πρωινή βροχή

πώς γαληνεύει το βλέμμα
όταν αγγίζει τα ψηλά δέντρα
τον ήχο του αέρα
τη μυρωδιά της γης

όλα είναι εκεί
αρκεί να ανοίξει το βήμα μου
να τα δεχθεί

Εθνικό πάρκο Αθαλάσσας,Λευκωσία

και ακόμα με κρατά η λίμνη

🌿🌟🌈

04/02/2026

"Στην θεραπεία, οι θεραπευτές, ψυχολόγοι, ιατροί, κοινωνικοί λειτουργοί, γινόμαστε συχνά αποδέκτες ιστοριών πόνου, Και πολύ συχνά, αυτός ο πόνος συνδέεται με ευρύτερες αδικίες: με βία, σεξισμό, κακοποίηση, ρατσισμό, φτώχεια, ετεροφυλοφιλική κυριαρχία. Η αποδοχή αυτών των ιστοριών πόνου από τη μεριά μας εμπεριέχει ευθύνη. Την ευθύνη της διαχείρισης και της ελάφρυνσης του. Υπάρχει όμως και μια άλλη ευθύνη την οποία ελπίζω πως θα αναλάβουμε.

Πώς μπορούμε, δεχόμενοι τις ιστορίες αυτές, να εμπλακούμε μαζί τους με τρόπους που δεν ανακουφίζουν απλώς την ατομική θλίψη, αλλά επιτρέπουν τοπικές κοινωνικές δράσεις ώστε να αντιμετωπιστούν οι ευρύτερες αδικίες, η βία και οι κακοποίηση μέσα στα ανάλογα πλαίσια που τις γεννούν;
Πώς μπορούμε να παρέχουμε δίκτυα ώστε η θλίψη, η αγωνία, οι δυσκολίες των ιστοριών που δεχόμαστε να μεταμορφωθούν σε κοινωνικές δράσεις;"

διαβάζω και ξαναδιαβάζω τα λόγια του David Denborough στο βιβλίο
Collective Narrative Practice: responding to individuals, groups and communities who have experienced trauma
και νιώθω πως η ματιά μου ανοίγει σε τοπία δικαιοσύνης, ενδυνάμωσης, συλλογικότητας και πολύ ουσιαστικής δράσης.

Κοινοτική αφηγηματική πρακτική, εκεί που οι ορίζοντες ανοίγουν και απλώνουν ενώνοντας και ενδυναμώνοντας τους ανθρώπους απέναντι στις ευρύτερες δυνάμεις που γενούν τα προβλήματα.

Φωτογραφία: Xάνια, Πήλιο, δάσος με οξιές

, , ,

03/02/2026

Στεκόμαστε με τις μαίες στον αγώνα για το αυτονόητο,
να έχουν το δικαίωμα να στηρίζουν τη γυναίκα στον τοκετό
αυτές που κρατούν τη γνώση του τοκετού
Το νέο προτεινόμενο καθηκοντολόγιο Μαιών Μαιευτών
δε θίγει μόνο τα δικαιώματα των μαιών
θίγει τα δικαιώματα όλων των γυναικών

,

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – 03/02/2026 Στήριξη στις θέσεις των Συλλόγων Επιστημόνων Μαιών Ελλάδας για το προτεινόμενο Καθηκοντολόγιο Μαιών – Μαιευτών Ο οργανισμός Birth Forward εκφράζε....

01/02/2026

Οι μαίες κρατούν τη γνώση του φυσιολογικού τοκετού.

Σύμφωνα με διεθνή ορισμό της μαίας, η μαία αναλαμβάνει με πλήρη ευθύνη την εκτέλεση τοκετών και την περίθαλψη του νεογνού, ενώ μπορεί να εξασκήσει το επάγγελμά της σε οποιεςδήποτε συνθήκες, συπεριλαμβανομένου του σπιτιού, της κοινότητας, των νοσοκομείων, των κλινικών και των μονάδων υγείας.
Στην Ελλάδα διαμορφώνεται νομοσχέδιο που αφαιρεί απο το καθηκοντολόγιο των μαιών τον τοκετό.

Στηρίζουμε τις μαίες, επιστρέφοντας ελάχιστη από την αφοσίωση, την αγάπη, την στήριξη που εκείνες δίνουν σε κάθε μία από εμας.
Ο τοκετός στις μαίες.
Ο τοκετός στις γυναίκες.

, ,

🙏Ήρθε η ώρα να ζητήσουμε και να λάβουμε τη δική σας υποστήριξη και αγάπη.

📨Στείλε το μήνυμα που θα βρεις στη σελίδα της ΕΑΜΜΕ στο υπουργείο υγείας και βοήθησε τις μαίες να κρατήσουν τα κατοχυρωμένα επαγγελματικά τους δικαιώματα.

👉Στείλτο σε φίλες και γνωστές σου!

📎χρησιμοποίησε το για να γίνει η δράση μας viral

https://independentmidwives.gr/metismaies/