Evangelia Alexiou Psychologist, Peiraios 5, Apartment 102, Paphos (2026)

03/03/2026

Μπορούν τα βιβλία να αντικαταστήσουν την ψυχοθεραπεία; Η απάντηση είναι όχι.

Η ψυχοθεραπεία είναι μια ζωντανή διαπροσωπική διαδικασία. Περιλαμβάνει σχέση, αλληλεπίδραση και ένα ασφαλές πλαίσιο όπου μπορούν να ειπωθούν πράγματα που ίσως δεν έχουν εκφραστεί ποτέ.

Τα βιβλία μπορούν να προσφέρουν γνώση και να βοηθήσουν στην κατανόηση μοτίβων και συμπεριφορών. Μπορούν να δώσουν λέξεις όταν δυσκολευόμαστε να βρούμε τις δικές μας.

Δεν αντικαθιστούν, όμως, τη θεραπευτική σύνδεση. Μπορούν να αποτελέσουν αφετηρία, αλλά η ουσιαστική επεξεργασία και η αλλαγή πραγματοποιούνται μέσα στη σχέση.

27/02/2026

Η «φωνή» που περιγράφεται συχνά στις διατροφικές διαταραχές δεν είναι μια απλή αρνητική σκέψη. Είναι ένας επίμονος εσωτερικός μηχανισμός που επηρεάζει την κρίση, ενισχύει τον φόβο και δημιουργεί την ψευδαίσθηση ελέγχου.

Το άτομο μπορεί να γνωρίζει τι είναι λογικό και τι θα του έκανε καλό, όμως η εσωτερική αυτή πίεση είναι ισχυρότερη από τη λογική.

Δεν πρόκειται για έλλειψη θέλησης ή για αδυναμία χαρακτήρα. Πρόκειται για μια σύγκρουση που εξελίσσεται εσωτερικά και συχνά δεν γίνεται ορατή στο περιβάλλον. Γι’ αυτό η κατανόηση και η υποστήριξη είναι απαραίτητες. Η κριτική δεν βοηθά· η εξειδικευμένη βοήθεια και η σταθερή στήριξη μπορούν να κάνουν ουσιαστική διαφορά.

25/02/2026

Οι διατροφικές διαταραχές είναι σοβαρές ψυχικές διαταραχές με σημαντικές σωματικές επιπτώσεις.
Επηρεάζουν τη σωματική υγεία, τη συναισθηματική ισορροπία, τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής.

Δεν είναι επιλογή.
Δεν είναι «φάση».
Δεν είναι θέμα δύναμης χαρακτήρα ή θέλησης.

Αφορούν ανθρώπους κάθε ηλικίας και φύλου και συχνά συνδέονται με άγχος, τραύμα, χαμηλή αυτοεκτίμηση, τελειομανία ή δυσκολίες στη ρύθμιση συναισθημάτων.

Με αφορμή την Εβδομάδα Ευαισθητοποίησης για τις Διατροφικές Διαταραχές (Eating Disorders Awareness Week – EDAW), υπενθυμίζουμε πόσο σημαντική είναι η σωστή ενημέρωση.

Η έγκυρη πληροφόρηση συμβάλλει:
– στην έγκαιρη αναγνώριση των προειδοποιητικών σημείων
– στη μείωση του στιγματισμού
– στην ενθάρρυνση αναζήτησης βοήθειας
– στην υποστήριξη των ατόμων και των οικογενειών τους

Η έγκαιρη παρέμβαση συνδέεται με καλύτερη πρόγνωση και ουσιαστικότερη αποκατάσταση.

Η γνώση δεν αντικαθιστά τη θεραπεία.
Αποτελεί όμως το πρώτο και απαραίτητο βήμα για πρόληψη, κατανόηση και σωστή παρέμβαση.

23/02/2026

Οι διατροφικές διαταραχές συχνά παρεξηγούνται. Πίσω από αυτές δεν υπάρχει απλώς μια «δύσκολη σχέση με το φαγητό», αλλά βαθύτεροι ψυχολογικοί μηχανισμοί που σχετίζονται με τον έλεγχο, την αυτοεικόνα, την ασφάλεια και τη ρύθμιση του συναισθήματος.

Η σιωπή και τα στερεότυπα δυσκολεύουν την αναγνώριση και την έγκαιρη παρέμβαση. Η κατανόηση και η εξειδικευμένη υποστήριξη μπορούν να κάνουν ουσιαστική διαφορά, τόσο για το ίδιο το άτομο όσο και για το οικογενειακό του περιβάλλον. Η αναζήτηση βοήθειας δεν είναι αδυναμία· είναι πράξη φροντίδας.

20/02/2026

Οι περισσότερες σχέσεις δεν καταστρέφονται σε μια στιγμή. Φθείρονται σιγά σιγά, μέσα από επαναλαμβανόμενους τρόπους επικοινωνίας που περνούν απαρατήρητοι.

Συχνά δεν είναι το θέμα της σύγκρουσης που πονά, αλλά το πώς νιώθουμε όταν δεν ακουγόμαστε, όταν αμυνόμαστε, όταν απομακρυνόμαστε για να προστατευτούμε.

Η επίγνωση αυτών των μοτίβων δεν σημαίνει ότι δεν θα ξανασυμβούν· σημαίνει όμως ότι μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε νωρίτερα και να επιλέξουμε διαφορετικά. Και αυτή η επιλογή είναι που, με τον καιρό, αλλάζει τη δυναμική μιας σχέσης.

18/02/2026

Αυτή την εβδομάδα μιλάμε για τις μικρές πράξεις καλοσύνης. Στη θεραπεία φαίνεται συχνά πόσο σημαντικό μπορεί να είναι κάτι πολύ απλό. Όχι μια λύση. Όχι μια μεγάλη κίνηση.

Ένα μήνυμα. Ένα βλέμμα που δεν προσπερνά.Μια στάση που δεν κρίνει.
Για ανθρώπους που δεν έχουν στήριξη, που κρατιούνται μόνοι τους για καιρό, μια τέτοια στιγμή μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Η καλοσύνη δεν λύνει τα προβλήματα. Αλλά μπορεί να κάνει τον άλλον να νιώσει, έστω για λίγο, ότι δεν είναι μόνος. Και αυτό, πολλές φορές, είναι αρκετό για να αντέξει λίγο παραπάνω.

16/02/2026

Οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν από αυτό το δωμάτιο. Έρχονται κουβαλώντας ιστορίες βαριές. Ανοίγονται. Ξεγυμνώνονται.Μιλούν για στιγμές που δεν έχουν μοιραστεί πουθενά αλλού. Αγγίζουμε μαζί τραύματα, φόβους, απώλειες, κομμάτια τους τόσο ευάλωτα και τόσο αληθινά.

Και κάποια στιγμή… νιώθουν έτοιμοι να φύγουν.

Ίσως μετά από λίγες συναντήσεις.Ίσως μετά από μια μακροχρόνια κοινή διαδρομή.

Και εκείνη η στιγμή είναι πάντα δυνατή.Πάντα φορτισμένη.

Γιατί ξέρω πως ο κάθε άνθρωπος που κάποτε μπήκε “χτυπημένος”, “γδαρμένος”, κατάφερε να φροντίσει τις πληγές του.Να σταθεί στα πόδια του.Και τώρα είναι έτοιμος να προχωρήσει μόνος, χωρίς συνοδοιπόρο πια στην πορεία του.

Και αυτό είναι υπέροχο. Είναι ο στόχος. Είναι η ουσία. Το πιο αληθινό όμως κομμάτι;

Πως εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω ούτε λέξη από την κοινή μας ιστορία. Κουβαλώ πάντα κάτι από εκείνους που πέρασαν. Και αν κάποτε η ζωή τους φέρει ξανά εδώ…θα είμαι πάλι εκεί.

Να ακουμπήσουμε μαζί, ακριβώς αυτό που θα χρειάζεται εκείνη τη φορά.

“I’ll never forget you.”

13/02/2026

Όταν ενεργοποιείται ένα παλιό τραύμα, δεν αντιδρούμε με την ηλικία που έχουμε σήμερα. Το νευρικό μας σύστημα επιστρέφει σε μια παλιότερη στιγμή, στην ηλικία που δημιουργήθηκε η πληγή.

Γι’ αυτό οι αντιδράσεις μας μπορεί να μοιάζουν υπερβολικές, παιδικές ή δυσανάλογες με αυτό που συμβαίνει στο παρόν.

Δεν είναι επειδή «δεν ελέγχουμε τον εαυτό μας», αλλά επειδή κάτι μέσα μας προσπαθεί να προστατευτεί όπως ήξερε τότε.

Όταν το δούμε έτσι, πολλές συμπεριφορές αρχίζουν να βγάζουν νόημα. Όχι για να δικαιολογηθούν, αλλά για να κατανοηθούν. Και η κατανόηση είναι πάντα το πρώτο βήμα για αλλαγή.

11/02/2026

Η υπερανάλυση συχνά ξεκινά ως ένας τρόπος να νιώσεις ασφαλής. Κάποια στιγμή στη ζωή σου χρειάστηκε να σκέφτεσαι μπροστά, να προβλέπεις, να κρατάς τον έλεγχο για να αντέξεις. Το μυαλό το έμαθε και το κράτησε. Το θέμα είναι ότι δεν ξεχωρίζει πάντα το τότε από το τώρα.

Συνεχίζει να λειτουργεί σαν να χρειάζεται προστασία, ακόμη κι όταν οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Έτσι η σκέψη γίνεται βάρος και η επαφή με το παρόν χάνεται. Η θεραπεία δεν είναι να πιέσεις τον εαυτό σου να σταματήσει να σκέφτεται, αλλά να του δώσεις τον χώρο να καταλάβει πότε μπορεί πια να χαλαρώσει.

09/02/2026

Το διαδίκτυο δεν μας επηρεάζει μόνο σε αυτό που βλέπουμε αλλά και στον τρόπο που το ερμηνεύουμε. Η σύγκριση γίνεται συχνά αθόρυβα, μέσα από αποσπασματικές εικόνες και στιγμές που δεν έχουν όλο το πλαίσιο.

Κι έτσι δημιουργείται μια εσωτερική πίεση που μοιάζει φυσιολογική, μέχρι να μας κουράσει χωρίς να το καταλάβουμε.

Τα όρια σε αυτό που καταναλώνουμε online δεν είναι υπερβολή, είναι ένας τρόπος να προστατεύουμε τον εαυτό μας και να μένουμε πιο κοντά στην πραγματική εμπειρία της ζωής μας.

06/02/2026

Η ψυχοθεραπεία δεν είναι μια εύκολη διαδικασία ούτε μια γρήγορη απάντηση. Είναι ένας χώρος που σε φέρνει πιο κοντά στην ευθύνη του εαυτού σου, όχι γιατί σου λέει τι να κάνεις, αλλά γιατί σε βοηθά να δεις καθαρά τι αποφεύγεις.

Η πραγματική δουλειά δεν γίνεται μέσα στη συνεδρία αλλά στον τρόπο που επιστρέφεις στη ζωή σου, στις επιλογές που αρχίζεις να αναλαμβάνεις και στις μικρές πράξεις που αλλάζουν σιγά σιγά τη σχέση σου με τον εαυτό σου. Εκεί αρχίζει η αλλαγή. 🤍

05/02/2026

Ο Φεβρουάριος είναι μήνας αφιερωμένος στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης. Η αυτοεκτίμηση δεν έχει να κάνει με το πόσο σίγουροι δείχνουμε προς τα έξω, αλλά με το πώς στεκόμαστε απέναντι στον εαυτό μας στις στιγμές που δυσκολευόμαστε.

Με το αν μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας χωρίς να ακυρωνόμαστε, να θέσουμε όρια χωρίς ενοχές και να παραμείνουμε παρόντες ακόμα και όταν δεν νιώθουμε δυνατοί. Χτίζεται σταδιακά, μέσα από κατανόηση και αποδοχή, και συνήθως δεν είναι θορυβώδης.

Evangelia Alexiou Psychologist

03/03/2026

27/02/2026

25/02/2026

23/02/2026

20/02/2026

18/02/2026

16/02/2026

13/02/2026

11/02/2026

09/02/2026

06/02/2026

05/02/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Featured

Share

Category