14/04/2026
No existe una forma “correcta” de hacer duelo. Cada proceso es único.
Pero a veces hay pequeñas señales que nos indican que, poco a poco, estamos avanzando… 🤍
✨ Te permites sentir, sin evitar lo que duele, aunque sea incómodo.
✨ Hay días un poquito más ligeros: no todo pesa igual todo el tiempo.
✨ Puedes recordar sin romperte siempre.
✨ Empiezas a conectar con el presente: los momentos pequeños vuelven a tener sentido.
✨ Hablas de ello (aunque sea un poco).
✨ Te das permiso para seguir, sin sentir que estás olvidando.
Avanzar no es dejar de sentir, es aprender a sostener lo que sientes.
¿Y a ti, qué te ha hecho sentir que estabas avanzando? 💬
No existeix una manera “correcta” de fer el dol. Cada procés és únic.
Però a vegades hi ha petites senyals que ens indiquen que, a poc a poc, estem avançant… 🤍
✨ Et permets sentir, sense evitar allò que fa mal, encara que sigui incòmode.
✨ Hi ha dies una mica més lleugers: no tot pesa igual tot el temps.
✨ Pots recordar sense trencar-te sempre.
✨ Comences a connectar amb el present: els petits moments tornen a tenir sentit.
✨ En parles (encara que sigui una mica).
✨ Et dones permís per continuar, sense sentir que estàs oblidant.
Avançar no és deixar de sentir, és aprendre a sostenir allò que sents.
I a tu, què t’ha fet sentir que estaves avançant? 💬
Annabel