05/04/2026
Dora escribiu a súa historia cun sorriso, unha ilusión e unha forza de vontade que nos fixo admirala cada día. Cada vez máis. Hoxe temos que despedir a Dora Carrera. Un dos nosos faros. A nosa vicepresidenta. Unha das nais fundadoras da Asociación Érguete, unha nai orgullosa, unha muller que saltou do Porriño a todo un mundo como unha nai orgullosa de cada un dos seus fillos e fillas, tamén de Estebán, o seu fillo, o seu orgullo, o seu amor. El marchou antes de tempo, pero Dora seguiu por sempre na loita da Asociación Érguete ata este sábado, cando aos seus 93 anos dixo adeus. Agora, case 41 anos despois do inicio da súa batalla, nós seguiremos por ela, por Esteban, pola súa familia e por todas as persoas que fixeron, fan e farán Érguete, que é outro fillo máis de Dora.
Os que tivemos a sorte de crecer e a aprender ao lado de Dora sabemos a forza que tiña. O pasado verán, nun día de moita calor en agosto, foi cos seus 93 anos ata ao centro penitenciario de A Lama para compartir unha xornada con persoas presas polos seus problemas de adicción. Eles e elas estababan aprendendo nun programa da asociación a pedir perdón polos delitos que fixeran a súa familia e aos afectados. Dora sentou alí con eles xunto a Tonina, outra nai da Asociación Érguete. Estaban no centro. Abriu o seu corazón e contoulle todo o que lle pasou ao seu fillo. Logo escoitou a cada un deles. Deulle as grazas porque sentía que tamén estaba escoitando a Estebán. Abrazounos e marchou cun sorriso de orella a orella. Ela sempre, daba igual os achaques ou os problemas, estaba disposta a axudar a quen puidera. Temos milleiros de anécdotas así. Cada un e cada unha dos membros da Asociación somos uns afortunados e afortunadas de ter aprendido de ti.
Dora, tamén queremos dicirte nesta mensaxe que seguiremos sendo o que nos ensinastes, ese abrazo que acompaña a quen o necesite, nas boas e nas malas. Seremos combativas coma ti, que en plena Operación Nécora, cando gritabas de rabia e a túa filla, que estaba en Málaga, descubriute na televisión. Seremos persistentes coma ti, que malia que sufriches a maior das dores, seguiches para os que te precisaban. Seremos nais en todos os sentidos. E, sobre todo, seremos soñadoras. Porque si, Dora, ti eras das máis grandes. Na maior das tristezas soñaches que se podía vencer aos narcotraficantes, que se podían salvar aos fillos e fillas afectados e vós gañastes. Levas ese orgullo a onde vaias. Levas a victoria e nós quedamos co teu exemplo.
Hoxe, que te despedimos, quedamos coa inmensa alegría que sentiches na gala dos 40 anos da Asociación Érguete en Vigo. Un teatro con máis de 900 persoas completo por vós. Ti, no centro coas túas amigas, estabas abrumada, feliz e agradecida.
Eses aplausos son de toda unha sociedade que nunca te deixara de aplaudir e admirar.
Querémoste, Dora.
A túa familia da Asociación Érguete.
