Sentire - Iwona Nowakowska Psychoterapia

14/01/2026

Jak kromki chleba
Brakowało czasem
Twojej obecności
Codziennej, zwyczajnej
Patrzenia, żeby widzieć
Słuchania, żeby słyszeć
Milczenia, żeby Być
I jeszcze ręki, żeby trzymać..
Jak szklanki wody
Brakowało czasem
Ciebie.
Mamo.
Ciebie.
Tato.
I dziś głód i pragnienie
Toczy trzewia
Najedzone
Kosmatym strachem
Palącym wstydem
Kłującym żalem
A przecież miłość
Nie była
Na kartki

31/12/2025

Popatrzcie, jak pięknie Sabina Sadecka - terapia traumy, wiedza i miłość podsumowała mijający rok..
I ja Wam te refleksje od Niej, od której uczę się nieustannie, przekazuję, Moi Drodzy!
Do Siego Roku 🌟🎉🥳

Czy mam podsumowywać kończący się rok?

1. Tylko jeśli ma to być akt dobromyślności, a nie osobistego poszturchiwania. Mamy umysły opętane obsesją dostrzeżenia wszystkiego, co nam nie wyszło. Nasze umysły nie są okrutne, chcą nas za wszelką cenę chronić. Gdy zamiast ataku na mnie, potrafię w moich najgorszych myślach dostrzec wysiłek zaopiekowania się mną w przyszłości, robi się we mnie więcej przestrzeni.

- Jakie obserwacje tego roku mogą poprowadzić mnie w nowy rok z odrobiną więcej uczciwości i miłości wobec samej siebie?

2. Tylko jeśli pozwolisz swoim niezrealizowanym planom na ten rok być oknami do zrozumienia siebie. Nie jesteśmy maszynami do robienia rzeczy. Jesteśmy skomplikowanymi wewnętrznie systemami, które stają się zbalansować nasze ambitne plany, niesubordynowane emocje i blokujące nas lub uaktywniające ku ruchowi naprzód wspomnienia. Nasz plan na przyszłość spotyka się każdorazowo z zapamiętaną przeszłością, dlatego czasami tak trudno nam przerwać cykl niemocy, rozczarowania, zawstydzenia.

- Jak mogę wesprzeć się w spotkaniu tego, co najgłębiej zapamiętane, z tym co dopiero nadchodzi?

3. Tylko jeśli potrafisz wykorzystać dobrodziejstwo porównywania się z innymi. Inni to po prostu lustra naszych marzeń, rozczarowań, opieszałości. I strat, których nie możemy jeszcze uznać.

- Co budzi moje największe emocje, gdy słucham, czytam, oglądam ważne odkrycia, dokonania, przesunięcia w życiach innych osób? Nawozem do czego (ważnego) mogłyby się stać te emocje?

4. Tylko jeśli potrafisz zobaczyć, że plan zrealizowany w 100% to przejaw martwoty, a nie życia w pełni. Życie ma być przeżyte, a nie spętane.

- Gdzie w tym roku to życie, a nie twój upór okazało się najlepszym nauczycielem?
- Co ważnego dostrzegłaś w momentach puszczenia kontroli?

5. Tylko jeśli potrafisz objąć sercem przemijalność chwil, które nie powrócą z szansą na nowe zakończenia. To najtrudniejsze i też najpiękniejsze, że nic nie jest na stałe.

- Co się kończy? I na co nowego otwiera się teraz moje serce?

Pięknych otwarć w 2026 nam życzę! Dobrze jest żyć!

Sabina

05/12/2025

A przecież można
Oddychać brzuchem
I uchem
I cieniem
I oka czujnym i czułym
Patrzeniem..
A przecież można
Patrzeć dłonią
Palcami
Ustami
Stopami
I tonąć tonąć do dna!
A przecież można słuchać
We snach
Ramieniem
Policzkiem
I łzą
Odpłynąć stąd
Odpłynąć stąd..
A przecież można czuć
I słowem
I tańcem
I wierszem
Wspomnieniem..?
Wróć! Tak bardzo Cię proszę
Wróć.

04/12/2025

Z serii: z przymrużeniem oka 😉

10/11/2025

Odważyć się potrzebować,
To przejść przez bramę wstydu,
Zmierzyć się z demonami szepczącymi
Nam do ucha, że jesteśmy słabi, beznadziejni, nic nie warci..
Odważyć się potrzebować -
To zaryzykować odsłonięcie, to pokazać swoją, czasami obecną w każdym człowieczym doświadczeniu bezradność.
Odważyć się potrzebować -
To mieć odwagę poczuć się zależnym,
"mniejszym", właśnie tym, który potrzebuje Innego.
Odważyć się potrzebować -
To potrafić i pozwolić Sobie spotkać się ze swoją kruchością, wrażliwością, "zranialnością"..
Odważyć się potrzebować -
To zaryzykować. Co?
Własny obraz w oczach tego, kogo ośmielam się potrzebować, ale także obraz samego siebie we własnych oczach. Siebie ZAWSZE silnego, Siebie ZAWSZE samo-dzielnego, Siebie w maskach i zbroi.
Odważyć się potrzebować
To WRESZCIE zdjąć tę zbroję i porzucić te maski, i stanąć w prawdzie, w nagości, w odsłonięciu.
Ale także w Zaufaniu.
Że to proszenie o pomoc pozwoli Nam odzyskać własną Moc.
A zatem odważajmy się potrzebować!
Bo, jak pisał jeden z moich ulubionych Poetów:
"Gdyby wszyscy mieli po cztery jabłka,
Gdyby wszyscy byli silni jak konie
Nikt nikomu nie byłby potrzebny".
A Kogo Ty dzisiaj potrzebujesz..?

20/10/2025

"Od mchu uczę się łagodności
i myślę o nim
gdy mam ochotę unicestwić wroga
Drzewo pokazuje mi,
jak czerpać z korzeni i trzymać się prosto,
kiedy wszystko we mnie krzywe i kostropate
Motyl uczy mnie zabawy z kolorami
mimo, że mam w sobie za dużo kolorów
a wszystkie się zwalczają
w wojnie o biel
to jednak zwierzęta są naukowcami
Psy mówią do mnie o miłości
językiem piesperanto i ja je rozumiem
mam gdzieś, że nikt mi nie wierzy kiedy opowiadam
jak stałam się stadem jeleni
i moja skóra była ich skórą
jak odebrałam sygnał od umierającego królika
jak zbeształam koguta za nikczemność
a on przeprosił
jak zakochał się we mnie osioł
i nie przeprosił
jak mrówki zwolniły mnie z pracy
za nieróbstwo
Lubię się uczyć
Ptaki zwykle dają mi dwóję
za nieumiejętność latania
A ryby karcą za lęk przed wodą
i nierówny oddech
mimo to zdam wszystkie egzaminy
i pójdę dalej
bo każda droga uczy mnie ruchu
i możliwości oddalenia
Mam w butach kamienie
a one gadają z moimi piętami
Gaduły niepojęte
Od siebie uczę się siebie
w skali od jeden do osiem
Zwykle każę ósemce położyć się
na lewym boku
i głaszczę ją po głowach
i tak w nieskończoność"

Agata Widzowska

18/10/2025

Dzisiaj jeszcze tutaj chcę się z Wami podzielić przepięknymi słowami Elizabeth Gilbert.
Tak bardzo potrzebujemy takiego czułego objęcia Siebie, tych wszystkich naszych niechcianych, wygnanych Części także..
Tylko wtedy uda Nam się scalić, zjednoczyć, zintegrować. I poczuć tę piękną wolność z akceptacji Siebie takimi, jakimi jesteśmy.
Bo właśnie tacy jesteśmy wystarczający ❤️‍🩹
Pozdrawiam Was jesiennie z pięknej Walii!
A oto wspomniane słowa:
"This is my Victory in my battle.
All my demons, all my monsters that I've been carrying around forever - the Light came through and I realised: they are not demons. They are not monsters, they are not dragons..
I have been making them more grandiose than they are..
They are just the orphant parts of me, they're just the fearfullest, most young, terrified parts of me. They are scared to death.
And they're throwing temper tantrums because of their fear.
And now I have to tell them that it's gonna be OK. And they will all go to sleep..
I am the Mother of all these parts of me and I've remembered, just sort of look in my mind, ascending above them all and saying:
- I love you, Fear. And now you go to sleep.
- I love you, Anger. You're part of me, go to sleep, it's fine.. I am in charge now.
- I love you, Shame. Even you. Come into my heart, go to sleep, you're safe.. I love you. I'm not leaving you. I can't, you're part of me, you're part of the family. You never can be without me.
- I love you, Failure. Come into my heart, rest. You're so tired, you're so scared..
You are All just Children.
You don't know how the world works.
I love all of you. I have space for all of you.
And together we are just gonna go forward now.."

Elizabeth Gilbert

10/10/2025

Dziś jest Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego i.. Międzynarodowy Dzień Drzewa.
Dla Mnie bardzo w parze idą te dwa ważne Dni, bowiem nic tak, jak drzewa nie pomaga mi dbać o moje własne zdrowie psychiczne.
Odkąd tylko pamiętam miałam z drzewami szczególną więź. Jako mała nawet Dziewczynka, gdy tylko było mi trudno, biegłam do lasu na wprost mojego domu rodzinnego i tam w małym brzozowym zagajniku leżałam na trawie, patrząc na słońce przez drobne zielone listki i opierając się o łaciaty pień oddychałam coraz głębiej i coraz spokojniej - odzyskując równowagę. Wracając do mojego Dobro-Stanu, wracałam do wystarczająco dobrego samopoczucia, by stawić się do życia - takiego, jakim akurat było. A nie zawsze było łatwe, wiadomo.
Widok ścinanego Drzewa - zwłaszcza zdrowego, dorodnego i pięknego, od zawsze łamał mi serce i wyciskał z oczu łzy. Nie mogłam pojąć, jak można niszczyć coś, co rosło często całe dziesięciolecia, jeśli nie setki lat i dawało spokój i ukojenie - schronienie przed deszczem i słońcem, ciche szepty szeleszczących liści, czy skrzypienie poskręcanych gałęzi, piękne kolory jesienią i soczystą zieleń wiosną..
Czerpmy z przyrody, Kochani. Korzystajmy z jej dobrodziejstw, kiedy tylko możemy! Spacer po bliskiej okolicy jest nam dostępny zawsze, kojenie oczu i umysłu, a zatem i ciała pięknem przyrody mamy często na wyciągnięcie ręki - przyjmijmy ten Dar. Matka Natura naprawdę dba o Nas jak najtroskliwsza z matek. Dajmy jej się ukoić 🪾🍂

21/09/2025

Takie piękne wspomnienie przykuło dziś moją uwagę na Instagramowym profilu. To był dzień spędzony z Przyjaciółką - drogą mi i bliską bardzo, ale rzadko widywaną. Wybrałyśmy się na wycieczkę do Londynu i spędziłyśmy świetny czas Razem!
Myślę, że dziś uśmiechnęłam się do tego właśnie wspomnienia dlatego, że zaledwie wczoraj spędziłam równie karmiący wieczór i nawet pół nocy celebrując z grupą fajnych ludzi 20-tą rocznicę ślubu jednej z par spośród Nas. Najpierw było towarzyszenie tej Dwójce w odnowieniu ich ślubnej przysięgi - piękny i wzruszający to był moment, późnej było wspólne biesiadowanie przy pięknie udekorowanym stole, pełnym pysznego jedzenia. Ale najbardziej karmiące było rozmawianie z ludźmi, wspólny śmiech, wymiana wspomnień i wreszcie wspólny śpiew - och, jak pięknie i głośno śpiewaliśmy, z dna brzuchów i serc! Dziś jestem ciut zmęczona, ale również szczęśliwa i napełniona, i właśnie z tym uczuciem w głębi Siebie, o którym tak pięknie śpiewa Robbie Williams - I love my life 🥳🥳
Tego Nam, ludziom bardzo potrzeba - wymiany, towarzyszenia, słuchania i mówienia, dzielenia się.
Z radością, zaufaniem, otwartością. Z wrażliwością. Z gotowością na.. Siebie takim, jakim jestem. I na przyjęcie Drugiego Człowieka dokładnie z tym samym.
Pozdrawiam Was niedzielnie!

See Instagram 'Memories' highlights from Sentire - Iwona Nowakowska Psychoterapia ()

16/09/2025

Czasem jestem zapraszana do tak fantastycznych inicjatyw, jak ta, którą się poniżej dzielę.
Rodzicielstwo jest i piękną, i bardzo trudną drogą, w której często towarzyszy Nam wiele lęku, niepewności, poczucia "niewystarczającości"..
Dlatego, jeśli Ktoś z Was, moi drodzy Obserwujący lub z Waszych Bliskich jest z okolic Crewe - polećcie im, proszę ten krótki Kurs Rodzicielski - o ile potrzebują wesprzeć swoje rodzicielstwo. Jeszcze mamy kilka wolnych miejsc.
Dziękuję serdecznie!

🌟 Jak być Rodzicem z Asem w rękawie – darmowy kurs parentingowe poniedziałki online! 🌟

Rodzicielstwo to jedna z najpiękniejszych, ale i najbardziej wymagających podróży. Każdy z nas czasem potrzebuje wsparcia, nowych narzędzi i przestrzeni do refleksji. Ten kurs został stworzony właśnie dla Ciebie – abyś mógł/mogła wzmacniać swoją relację z dziećmi i odnajdywać równowagę w codziennych wyzwaniach.

W naszych działaniach wspiera nas lokalna rada miejska Crewe! - dziękujemy!

👩‍💻 Prowadząca:
Iwona Nowakowska – certyfikowana psychoterapeutka i doświadczona facylitatorka programów rodzicielskich. Od wielu lat wspiera polskie rodziny mieszkające w Anglii, pomagając im budować świadome, empatyczne i odpowiedzialne rodzicielstwo.

📅 Harmonogram spotkań (poniedziałki, godz. 18:00 – 19:15, online):
1️⃣ 22.09.2025 – Zdrowie emocjonalne dzieci, nastolatków i rodziców. Jak budować równowagę emocjonalną w rodzinie?
2️⃣ 06.10.2025 – Style rodzicielskie, pozytywna dyscyplina i konsekwencje – praktyczne narzędzia do codziennych wyzwań.
3️⃣ 20.10.2025 – Język, który daje moc – jak słowa kształtują emocje i relacje w rodzinie.
4️⃣ 10.11.2025 – Dobrostan i podłączenie rodziny – inspiracje z pozytywnej dyscypliny.
5️⃣ 24.11.2025 – Spotkanie otwarte: Ty decydujesz o temacie! W formularzu rejestracyjnym możesz napisać, o czym chcesz porozmawiać.

💡 Dzięki kursowi:
✨ lepiej zrozumiesz emocje swoje i dziecka,
✨ znajdziesz skuteczne sposoby reagowania w trudnych sytuacjach,
✨ wzmocnisz więzi rodzinne,
✨ odkryjesz nowe narzędzia do świadomego rodzicielstwa.

👉 Udział bezpłatny, liczba miejsc ograniczona – rejestracja obowiązkowa.

13/09/2025

Najbardziej Lubię
wycieczki do Wnętrza
Tam nie ma tłoku
Ni zgiełku
Cisza jest i bezludzie
Choć w sumie są
Obrazy ludzi
Tych z wczoraj
I z dawien dawna..
A jakby żywe!
Najbardziej Słyszę
Te głośne szepty
Co bębnią w duszy
Jak krople deszczu
I płyną, płyną pod prąd!
Najbardziej Widzę
To niewidzialne
Ni jawą to jest, ni snem
Do góry dnem
Do góry dnem
I duchem, i marą,
I śnionym snem..
Najbardziej Czuję
To nie poczute,
Zmięte, zaszczute
Co miało zmarznąć na zawsze
A jednak puszcza
W duszy rozpuszcza się jasnej..
I lśni