25/05/2026
Minął weekend bez kart, bez posta o wdzięczności…
i jeszcze jakiś czas temu pewnie miałabym z tyłu głowy: „powinnam”, „obiecałam”, „muszę”.
Ale przez ostatnie dni byłam w Anglii.
Trochę pracowałam.
Trochę zwiedzałam.
Trochę odpoczywałam.
I przede wszystkim… bardzo dużo czułam.
Czułam ogromną wdzięczność za to, że mogę tworzyć życie, w którym łączę pracę z podróżami, spotkaniami z ludźmi i energią, która naprawdę ma znaczenie.
Piękne jest dla mnie to, jak wiele osób otwiera się dziś na pracę ze sobą, na energię, na uzdrawianie, na świadomość.
Dużo się dzieje. Coraz więcej. I to daje mi ogromną nadzieję. 🤍
A wdzięczność?
Ona wraca do mnie dziś jeszcze mocniej.
Bo zaczynam rozumieć, że prawdziwy spokój pojawia się wtedy, kiedy przestajemy żyć tylko według schematów i „powinności”.
Kiedy zamiast ciągle się kontrolować, zaczynamy sobie ufać.
Swojej intuicji.
Swojemu ciału.
Swojej energii.
Kiedy pozwalamy sobie płynąć z intencją, a nie z presją.
I wiecie co?
To daje niesamowite poczucie wolności.
Bo wtedy nie robimy czegoś dla oczekiwań innych.
Nie przekraczamy siebie.
Nie działamy przeciwko sobie.
Tylko zaczynamy wybierać to, co naprawdę jest nasze.
To, co nas woła.
To, co jest zgodne z nami i naszym najwyższym dobrem.
I właśnie to chcę Wam przypominać.
Nie tylko o wdzięczności.
Ale też o tym, że można żyć łagodniej. Ciszej. Prawdziwiej.
Ściskam,
Paulina 🤍
