Hypno with Stella

24/01/2026

I will tell you a fairy tale... about a country that could not be killed. 🛡️🇵🇱🔥
​I came home today full of emotions after talking with the women close to me. I have to shout it out: our history is not what we have been told. We are not just a nation – we are a state of mind.
​Where did Lechia go? Where are the Lechites, whose power was respected everywhere? To this day, the Turks remember Lehistan – they often know more about us than we know about ourselves. And us? We let them convince us that before our baptism, we were nothing. We forgot about women like Wanda, who chose death over surrendering to Germanic will.
​I look at today's Europe and my heart breaks. Do you remember Sobieski? It was he who stopped the surge of Islam at Vienna, saving the entire continent. And today? Today I look at England, where I have lived for 20 years, and I see how that which he defended us against is now taking over this land. 🌍⚠️
​Why do our children not learn about giants like Słowacki? About that beautiful being who fought for freedom with word and spirit, only to die alone in Paris, in a foreign land... Just like many of us living in foreign countries, longing for who we truly are.
​We were erased from the maps for over a hundred years, and we returned. Because a Pole cannot be destroyed by a government or a treaty. But it pains me how easily we surrender to the process of forgetting. Why do we allow our identity to be blurred by sick ideologies and "green deals"?
​People, wake up!
Stop looking for gurus beyond seven mountains. All the power is within YOU! Since I learned about Świętosława and her son, C**t the Great (Canute), who sat on the English throne, I walk this land as if it were my own. We were here first! 👑⚔️
​Let us not be the generation that forgets. We are the descendants of warriors, wise women (Wiedźmy), and kings. Look inside yourself. Feel that blood. We do not need anyone's grace to know our worth.
​Poland is You. Poland is us. Wherever we are.
​ **tTheGreat

24/01/2026

Opowiem wam bajkę... o kraju, którego nie dało się zabić. 🛡️🇵🇱🔥
​Wróciłam dziś do domu pełna emocji po rozmowach z bliskimi mi kobietami. Muszę to wykrzyczeć: nasza historia to nie jest to, co nam wmawiano. My nie jesteśmy tylko narodem – my jesteśmy stanem ducha.
​Gdzie podziała się Lechia? Gdzie są Lechici, których potęgę szanowano wszędzie? Turcy do dziś pamiętają o Lehistanie – wiedzą o nas często więcej niż my sami. A my? Daliśmy sobie wmówić, że przed chrztem byliśmy niczym. Zapomnieliśmy o takich kobietach jak Wanda, która wolała śmierć niż poddanie się germańskiej woli.
​Patrzę na dzisiejszą Europę i serce mi pęka. Pamiętacie Sobieskiego? To on powstrzymał zalew islamu pod Wiedniem, ratując cały kontynent. A dziś? Dziś patrzę na Anglię, w której mieszkam od 20 lat, i widzę, jak to, przed czym on nas bronił, teraz przejmuje tę ziemię. 🌍⚠️
​Dlaczego nasze dzieci nie uczą się o takich gigantach jak Słowacki? O tej przepięknej istocie, która walczyła o wolność słowem i duchem, by ostatecznie umrzeć samotnie w Paryżu, na obczyźnie... Tak jak wielu z nas, którzy żyją w obcych krajach, tęskniąc za tym, kim naprawdę jesteśmy.
​Wymazano nas z map na ponad sto lat, a my wróciliśmy. Bo Polaka nie da się zniszczyć rządem czy traktatem. Ale boli mnie to, jak łatwo sami poddajemy się procesowi zapominania. Dlaczego pozwalamy, by nasza tożsamość rozmywała się w chorych ideologiach i „zielonych ładach”?
​Ludzie, obudźcie się!
Przestańcie szukać guru za siedmioma górami. Cała moc jest w Was! Odkąd wiem o Świętosławie i jej synu na angielskim tronie, stąpam po tej ziemi jak u siebie. My tu byliśmy pierwsi! 👑⚔️
​Nie bądźmy pokoleniem, które zapomni. Jesteśmy potomkami wojowników, wiedźm i królów. Zajrzyj w siebie. Poczuj tę krew. Nie potrzebujemy niczyjej łaski, by znać swoją wartość.
​Polska to Ty. Polska to my. Gdziekolwiek jesteśmy.
​

28/12/2025

Christmas, Christmas... and then what’s left of us? 🌲💨
​Hi everyone, I’m back after a short break. This past week has been a painful lesson in how the system can squeeze every last drop of energy out of us. I worked 7 days in a row. On the seventh day, running a fever and completely exhausted, I simply hit a wall.
​I stood behind the shop counter, observing the December madness. I saw aggression over missing stock, complaints directed at us and at the drivers – who, let's not forget, also have lives and families of their own. I saw people in a deep, consumerist trance, programmed since August by advertisements to believe that "more and faster" is the only way to happiness.
​And you know what? If it weren't for my children, I wouldn't have had Christmas at all this year.
​While I was burnt out by this murderous race, they were the ones who prepared everything for me. They saved the magic that we, as adults, often forget in our pursuit of a full shopping trolley. They reminded me that true values lie within us, in our relationships, and in the simple act of someone bringing you a cup of tea when you’re too weak to lift your head from the pillow.
​I am returning to my work with the subconscious with one vital reflection: The system wants to see us as exhausted robots, but our hearts and our loved ones are our only true sanctuary.
​I am resting. I am regenerating. And I’m looking on with slight disbelief as Easter bunnies are already starting to wink at us from between the Christmas trees in the shops. 🐰🥚 This carousel never stops unless we choose to step off and return to what is truly alive.
​And how about you? Did you find a moment to just BE, rather than just "doing" Christmas?

28/12/2025

Święta, święta... i po człowieku?

​Cześć po przerwie. Ostatni tydzień był dla mnie bolesną lekcją o tym, jak system potrafi wycisnąć z nas ostatnie krople energii. Pracowałam 7 dni z rzędu. Siódmego dnia, z gorączką i skrajnym wycieńczeniem, po prostu padłam na pysk.
​Stałam za ladą w sklepie, obserwując ten grudniowy amok. Widziałam agresję o brak towaru na półkach, pretensje do nas i do kierowców, którzy przecież też mają swoje życie i rodziny. Widziałam ludzi w głębokim, konsumpcyjnym transie, zaprogramowanych już od sierpnia przez reklamy, by wierzyć, że „więcej i szybciej” to jedyna droga do szczęścia.
​I wiecie co? Gdyby nie moje dzieci, ja bym tych świąt w tym roku w ogóle nie miała.
​Podczas gdy ja byłam wykończona tą morderczą gonitwą, to one przygotowały wszystko dla mnie. One uratowały tę magię, o której my, dorośli, zapominamy w pogoni za pełnym koszykiem. To one przypomniały mi, że prawdziwe wartości są w nas, w relacjach, w tym, że ktoś poda Ci herbatę, gdy nie masz siły podnieść głowy z poduszki.
​Wracam do pracy z podświadomością z jedną, najważniejszą refleksją: System chce nas widzieć jako zmęczone roboty, ale to nasze serca i nasi bliscy są jedynym prawdziwym schronieniem.
​Odpoczywam. Regeneruję się. I z lekkim niedowierzaniem patrzę na to, że w sklepach między choinkami mrugają już do nas... wielkanocne zające. 🐰🥚 Ta karuzela nie zatrzyma się, dopóki sami z niej nie wysiądziemy i nie wrócimy do tego, co naprawdę żywe.
​A Wy? Znaleźliście chwilę, by po prostu BYĆ, a nie tylko „robić” święta?

08/11/2025

Gdybym mogła sama to nagrać tak by to brzmiało
https://suno.com/s/VypoqiUaHq0Svbd3

08/11/2025

https://suno.com/s/G4CQkwCxLVZCRGkp

Specjalnie dla Was... po wielu latach ciszy ... Dziękuję Jo Gowda ...

Listen and make your own on Suno.

11/10/2025

Jeśli w zimnych miesiącach znajdziesz "martwego" jeża Wenn, nie zakopuj go, nie wyrzucaj do kosza... Nikt nie chce widzieć martwego zwierzęcia 🚫🐾 w swoim ogrodzie lub na ulicy, ale może to być jeż zimujący od listopada do marca. Zazwyczaj kopią doły dla bezpieczeństwa, ale w dzisiejszych czasach jest mniej przestrzeni zielonych, krzewów czy terenów leśnych 🌳 i coraz trudniej znaleźć bezpieczne miejsce na zimę. Niektórzy przychodzą do Waszych ogrodów 🌿, szukając bezpieczeństwa i ciepła, aby przetrwać zimę, niektórzy są tak wyczerpani poszukiwaniem, że zasypiają 😴 w różnych dziwnych miejscach jak przydroża czy nawet na chodnikach. W czasie hibernacji znacznie zwalniają tętno i ogólne funkcje ciała, jako sposób na oszczędzanie energii ⚡, co może zmylić człowieka, że jeż nie żyje. Jeśli widzisz jeża bez ruchu, upewnij się, że jest w bezpiecznym i ciepłym miejscu i może przetrwać pięć miesięcy. Jeśli znajdziesz w swoim ogrodzie lub gdziekolwiek na drodze jeża, zrób dziurę w pudełku 📦 i w suchym, bezpiecznym i cichym miejscu, aby spędził tam zimne miesiące. Jeże są gatunkiem zagrożonym wyginięciem, są całkowicie nieszkodliwe i bardzo ważne w naszym ekosystemie. Jedzą robaki, ślimaki, żaby 🐸, jaszczurki, węże, w tym jadowite 🐍. Niszczą też gniazda myszy ester. Nie boją się pszczół 🐝 ani os. Jeż może łatwo zniszczyć gniazdo szerszeni i zjeść jego mieszkańców ignorując ich ukąszenia. Naukowcy od dawna odnotowali odporność jeży na silne trucizny, w tym ukąszenia owadów. To zjawisko antidotum nie jest jeszcze znane naukowcom. Uważaj, jeśli zobaczysz jeża w chłodniejszych miesiącach 🧐. Pomaganie tak kruchej małej istocie nic nie kosztuje 💖. Bądźmy mili dla zwierząt! 🌍❤️

Danuta Jazłowiecka

09/09/2025

09/09/2025

28/08/2025

✍️ Baba Yaga – the one they didn’t want

Hello, my beloved soul kin…
Today I speak of the one they didn’t want.
We all know the stories of Baba Yaga.
But has anyone ever paused to see her for who she truly is?
Not as a child-eater.
Not as a terrifying creature deep in the woods.
But as a woman.

🌲 Guardian of the forest and the unconscious
She lives in a hut on chicken legs, which turns and hides its entrance until the right spell is spoken.
The forest she inhabits is a symbol of the unknown, the wild, the primal—where society’s rules dissolve and nature’s rhythm reigns.

⚖️ Duality: witch and guide
In some tales she devours children.
In others, she offers wisdom and helps the hero pass the test.
She is ambivalent—not good, not evil. Simply true.
Like a woman who knows her shadows and isn’t afraid to use them.

🔥 Symbol of untamed femininity
She embodies the wild, uncontrollable force of womanhood that seeks no approval and no polish.
Her appearance—old, ugly, with iron teeth—is the antithesis of patriarchal ideals.
And yet, she holds the keys to transformation.

🧬 Rooted in lineage and memory
Some scholars link her name to “hag”—a word soaked in pain, rage, and feminine power.
She may be an ancestral spirit, a keeper of genetic wisdom.
Like the sessions I offer—where the body remembers.

🏚️ The hut on chicken legs
A symbol of passage between worlds.
A home that doesn’t stand still, but turns—like the cycle of life.
To enter, you must know the spell.
It’s not for everyone.
It’s a space of initiation.

And now, let me tell you how I see her.
To me, Baba Yaga—affectionately Jadzia—was a beautiful woman who refused to bend.
I don’t know if she fled to the forest by choice or by force.
I’d gladly flee myself.
No one’s forcing me.
But my soul calls me to a place where I can finally breathe in peace.

I’ve been called a witch many times.
Because who can truly understand me?
Maybe that one hasn’t been born yet… hehehe.

And yes, I dream of a little hut on chicken legs too.
A masterpiece of forest architecture.
To me, Jadzia is a symbol of freedom.
Of truth.
She shows us how the system tries to crush thinking women.

They turned her into a demon thirsty for innocent blood.
But who was she, really?
That’s a question we must answer for ourselves.

To me, she’s a sister of the heart.
Beautiful.
Strong.
Uncompromising.

I practice hypnotherapy.
And I know—for some, that sounds like something to run from.
Because it stirs the mind.
Because something moves.
Because once you feel it, you can’t go back to pretending.

But doesn’t that sound… like magic?

To me, hypnosis isn’t a trick.
It’s a tool.
To help you stand on your own feet.
To return to yourself.
To make peace with the past.
To live in the present.
And to look toward the future with a smile.

You don’t have to understand me.
You don’t have to name me.
But if you must…

You can call me:
The one who walks you through the forest.
The one who isn’t afraid of the shadow.
The one who knows your name is waiting for you inside.

My name is Stella. I know what it means.
Can you say the same about yours?


Happiest Tom MacDonald Able Heart Power of Positivity

28/08/2025

✍️ Baba Jaga – ta, której nie chciano

Witajcie moje kochane duszyczki…
Dziś mowa o tej, której nie chciano.
Wszyscy znamy opowieści o Baba Jadze.
Ale czy ktoś kiedykolwiek zatrzymał się nad nią samą?
Nie jako pożeraczką dzieci.
Nie jako przerażającą istotą mieszkającą głęboko w lesie.
Ale jako kobietą.

🌲 Strażniczka lasu i nieświadomości
Mieszka w chacie na kurzych łapach, która obraca się i ukrywa wejście, dopóki nie wypowie się właściwego zaklęcia.
Las, w którym żyje, to symbol nieznanego, dzikiego, pierwotnego — miejsce, gdzie nie obowiązują społeczne zasady, tylko rytm natury.

⚖️ Dualność: wiedźma i przewodniczka
W jednych opowieściach pożera dzieci, w innych udziela mądrości i pomaga bohaterowi przejść próbę.
Jest ambiwalentna — nie dobra, nie zła. Po prostu prawdziwa. Jak kobieta, która zna swoje cienie i nie boi się ich użyć.

🔥 Symbol nieujarzmionej kobiecości
Reprezentuje dziką, niekontrolowaną siłę kobiety, która nie potrzebuje aprobaty ani estetyki.
Jej wygląd — stara, brzydka, z żelaznymi zębami — to antyteza patriarchalnego ideału. A jednak to ona trzyma klucze do przejścia.

🧬 Związana z rodem i pamięcią
Niektórzy badacze łączą jej imię z „jędza” – chorobą, gniewem, siłą kobiecego bólu.
Może być duchem przodków, strażniczką wiedzy genetycznej. Jak sesja, którą udostępniłam — o pamięci ciała.

🏚️ Chata na kurzych łapach
Symbol przejścia między światami. Dom, który nie stoi w miejscu, tylko się obraca, jak cykl życia.
Aby wejść, trzeba znać zaklęcie. To nie jest miejsce dla każdego. To przestrzeń inicjacji.

A teraz wam powiem, jak ja to widzę.
Dla mnie Baba Jaga—pieszczotliwie Jadzia—była piękną kobietą, która nie chciała się ugiąć.
Nie wiem, czy sama z własnej woli, czy z przymusu zwiała do lasu.
Ja bym zwiała chętnie sama.
Nikt mnie nie zmusza.
Ale to dusza woła mnie do miejsca, gdzie będę miała święty spokój.
Wiele razy nazywano mnie wiedźmą.
Bo kto potrafi mnie zrozumieć?
Chyba taki się jeszcze nie narodził… hehehe.
I tak, mi też się marzy taka cudna chatka na kurzej łapie.
No cudeńko architektury.
Dla mnie Jadzia jest symbolem wolności.
Prawdy.
I pięknie pokazuje, jak system próbuje zwalczyć myślące kobiety.
Z niej też ktoś zrobił demona łaknącego krwi niewiniątek.
A kim ona była…
Na to pytanie powinniśmy odpowiedzieć sobie sami.
Dla mnie jest siostrą serca.
Piękną.
Silną.
Bezkompromisową.

Zajmuję się hipnoterapią.
I wiem, że dla niektórych to brzmi jak coś, przed czym trzeba uciekać.
Bo im w głowach namąci.
Bo coś się poruszy.
Bo nie da się już wrócić do udawania.

Ale czy to nie brzmi… jak magia?

Dla mnie hipnoza to nie sztuczka.
To narzędzie.
Żeby pomóc Ci stanąć na nogach.
Wrócić do siebie.
Pogodzić się z przeszłością.
Żyć teraźniejszością.
I z uśmiechem patrzeć w przyszłość.

Nie musisz mnie rozumieć.
Nie musisz mnie nazywać.
Ale jeśli już chcesz…
Możesz mówić:
Ta, która prowadzi przez las.
Ta, która nie boi się cienia.
Ta, która wie, że Twoje imię czeka na Ciebie w środku.
Mam na imię Stella. Wiem, co ono znaczy. A czy Ty możesz to samo powiedzieć o sobie?


Świadoma Pełnia ECHO RODU Rady Andrzej PAPRODZIAD Rafał Raf